Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чу андарояд ёрам, чи хуш бувад, ба Худо
Чу андарояд ёрам, чи хуш бувад, ба Худо, Чу гирад ӯ ба канорам, чи хуш бувад, ба Худо! Чу шер панҷа ниҳад бар шикастаоҳуи хеш, Ки, ай азиз, шикорам чи хуш бувад
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?!
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?! Ман аз куҷо, ғами борону новадон зи куҷо?! Чаро ба олами аслии хеш во наравем?! Дил аз куҷову тамошои хокдон зи куҷо?!
Боз бунафша расид ҷониби савсан дуто
Боз бунафша расид ҷониби савсан дуто, Боз гули лаълпӯш мебидаронад қабо. Боз расиданд шод з-он суви олам чу бод Масту хиромону хуш сабзқабоёни мо!
Ай ҳама хубӣ туро, пас ту киройӣ, киро?!
Ай ҳама хубӣ туро, пас ту киройӣ, киро?! Ай гули дар боғи мо, пас ту куҷойӣ куҷо?! Савсан бо сад забон аз ту нишонам надод, Гуфт: «Рав, аз ман маҷӯ ғайри дуъову
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?!
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?! Ҷони ту дар дасти мост ҳамчу гулӯйи асо! Чанд бикардӣ тавоф гирди ҷаҳон аз газоф?! З-ин рамайи пур зи лоф ҳеч ту дидӣ вафо
Бар гӣчҳои мо зан, ай гичии хирадҳо
Бишкан сабӯву кӯза, ай мири оби ҷонҳо, То во шавад чу коса дар пеши ту даҳонҳо! Бар гӣчҳои мо зан, ай гичии хирадҳо, То вораҳад ба гичӣ ин ақл з-имтиҳонҳо!
Бедор кун тарабро, бар ман бизан ту х(в)адро
Бедор кун тарабро, бар ман бизан ту х(в)адро, Чашме чунин бигардон кӯрии чашми бадро! Худро бизан ту бар маҳ, ин аст зинда кардан, Бар мурда зан чу Исо афсуни м
Бо он ки мерасонӣ он бодаи бақоро
Бо он ки мерасонӣ он бодаи бақоро. Бе ту намегуворад ин ҷоми бода моро! Мутриб, қадаҳ раҳо кун, з-ин гуна нолаҳо кун, Ҷоно, яке баҳо кун он ҷинси бебаҳоро!
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о, Чун Юсуф андаромад, Мисру шакар ба рақс о! Ай шоҳи ишқпарвар, монанди шири модар, Ай шири ҷӯш дар рӯ, ҷони падар, ба
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё
Гар ту удӣ, сӯйи ин миҷмар биё, В-ар биронандат зи бом, аз дар биё! Юсуфӣ, аз чоҳу зиндон чора нест, Сӯйи заҳри қаҳр чун шаккар биё!
То ба шаб, ай орифи шириннаво
То ба шаб, ай орифи шириннаво, Они мойӣ, они мойӣ, они мо! То ба шаб имрӯз моро ишрат аст, Ассало, ай покбозон, ассало!
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро
Агар он майе, ки хӯрдӣ, ба саҳар набуд гиро, Биситон зи ман шаробе, ки қиёматаст, ҳаққо! Чи тафарруҷу тамошо, ки расад зи ҷоми аввал, Дувумаш, наъузубиллаҳ, чӣ
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро
Биравед, ай ҳарифон, бикашед ёри моро, Ба ман оваред охир санами гурезпоро! Ба баҳонаҳои ширин, ба таронаҳои заррин Бикашед сӯйи хона маҳи хуби хушлиқоро!
Ту маро ҷону ҷаҳонӣ, чӣ кунам ҷону ҷаҳонро?!
Ту маро ҷону ҷаҳонӣ, чӣ кунам ҷону ҷаҳонро?! Ту маро ганҷи равонӣ, чӣ кунам суду зиёнро?! Нафасе ёри шаробам, нафасе ёри кабобам, Чу дар ин даври харобам, чӣ ку
Ай ҳавасҳои дилам, боре биё, рӯе намо
Ай ҳавасҳои дилам, боре биё, рӯе намо, Ай муроду ҳосилам, боре биё, рӯе намо! Мушкилу шӯридаам чун зулфи ту, чун зулфи ту, Ай кушоди мушкилам, боре биё, рӯе нам
Ай ҳавасҳои дилам, биё
Ай ҳавасҳои дилам, биё, биё, биё, биё, Ай муроду ҳосилам, биё, биё, биё, биё! Мушкилу шӯридаам чун зулфи ту, чун зулфи ту, Ай кушоди мушкилам, биё, биё, биё, би
Бо чунин шамшери давлат ту забун монӣ чаро?!
Бо чунин шамшери давлат ту забун монӣ чаро?! Гавҳаре бошиву аз санге фурӯ монӣ чаро?! Мекашад ҳар каргасе аҷзотро ҳар ҷонибе, Чун на мурдорӣ ту, балки бози ҷоно
Соқиё, дар нӯш овар шираи анқудро
Соқиё, дар нӯш овар шираи анқудро, Дар сабӯҳ овар сабук мастони хоболудро! Як ба як дар об афкан ҷумла тарру хушкро, Андар оташ имтиҳон кун чӯброву удро!
Дар миёни пардаи хун ишқро гулзорҳо
Дар миёни пардаи хун ишқро гулзорҳо, Ошиқонро бо ҷамоли ишқи бечун корҳо! Ақл гӯяд: «Шаш ҷиҳат ҳаддасту берун роҳ нест», Ишқ гӯяд: «Роҳ ҳасту рафтаам ман борҳо»
Машкан дили марди муштариро
Машкан дили марди муштариро, Бигзор раҳи ситамгариро! Раҳм ор, маҳо, ки дар шариъат Қурбон накунанд лоғареро!
Аз дур бидида Шамси динро
Аз дур бидида Шамси динро, Фахри Табрезу рашки Чинро; Он чашму чароғи осмонро, Он зиндакунандаи заминро;
Зи рӯйи туст ид осор моро
Зи рӯйи туст ид осор моро, Биё, ай иду идӣ ор моро! Ту ҷони иду аз рӯйи ту, ҷоно, Ҳазорон ид дар асрор моро!
Амири ҳусн, хандон кун ҳашамро
Амири ҳусн, хандон кун ҳашамро, Вуҷуде бахш мар муште адамро! Сиёҳӣ менамояд лашкари ғам, Зафар диҳ шодии соҳибаламро!
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро
Чу ӯ бошад дилу дилсӯз моро, Чӣ бошад шаб, чӣ бошад рӯз моро?! Ки хуршед ар фурӯ шуд, ар баромад, Бас аст ин ҷони ҷонафрӯз моро!
Хабар кун, ай ситора, ёри моро
Хабар кун, ай ситора, ёри моро, Ки дарёбад дили хунхори мо! Хабар кун он табиби ошиқонро, Ки то шарбат диҳад бемори моро!