Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Эй шаҳ, назаре ба ин гадо кун,
Эй шаҳ, назаре ба ин гадо кун, Раҳме ба ғариби бенаво кун. Сад бор хилофи ваъда кардӣ, Охир ба ғалат яке вафо кун.
Хушо вақте, ба ёдат мурғи тоқат мепарид аз ман,
Хушо вақте, ба ёдат мурғи тоқат мепарид аз ман, Чу бисмил боли дил дар хуни ҳасрат метапид аз ман. Ба пешаш гиряҳо кардам, нагуфто, баҳри чи гирйӣ? Чи мешуд, оҳ
Он қадар пӯшидааст бар ҳамгинон аҳволи ман,
Он қадар пӯшидааст бар ҳамгинон аҳволи ман, Ҷавҳари ойина натвон кард истиқболи ман. Имтидоди фурсати ҳастӣ надорад эътибор, Як нафас ҳам бештар бошад зи моҳи с
Бувад он даме, ки бӯсе зи лаби нигор гирам,
Бувад он даме, ки бӯсе зи лаби нигор гирам, Қадди сарви навниҳолат шабе дар канор гирам. Макун ин ҷафо ҳамора, магузин зи мо канора, Ки мабод бе ҷамолат ба адам
Хотир аз ёди тамошои ту пургул дорам,
Хотир аз ёди тамошои ту пургул дорам, Дили ошуфта аз он турраи сунбул дорам. Нест бар фаҳми даҳони ту, ки чун ҷавҳари фард Бирасам ҳар қадар, асбоби тааммул дор
Нашъаи файзе зи субҳи рӯзгори Бедилам,
Нашъаи файзе зи субҳи рӯзгори Бедилам, Қатраи ашке зи чашми интизори Бедилам. Пой то сар з-оташи дил, аз таби шавқам гудохт, Ҳамчун шамъи ашкрезон бар мазори Бе
Ба ту, эй нигори ширин, гилаву гузор дорам,
Ба ту, эй нигори ширин, гилаву гузор дорам, Ки нагуфтӣ ҳеч гоҳе, ба дарат чи кор дорам. Ба дурӯза умр натвон ғами интизор гӯям, Ки ба ҳашр тай нагардад, ҳамаро
Чаро, эй чарх, медорӣ ба ҳар соле ту маъюсам,
Чаро, эй чарх, медорӣ ба ҳар соле ту маъюсам, Магар боке намесозӣ зи тири оҳи афсӯсам. Кадомин орзуи гулшанеро дар назар дорам, Саропо сурати доғе чу нақши боли
Тарфи рӯят баҳор мебинам,
Тарфи рӯят баҳор мебинам, Турраатро чу мор мебинам. Наргиси пурхумори шаҳлоят Фитнаи рӯзгор мебинам.
Бе рӯйи ту ҳар куҷо нишастем,
Бе рӯйи ту ҳар куҷо нишастем, Бо тирагӣ чун Суҳо нишастем. Гуфтӣ, ки чу маҳ барояд, оям, Маҳ омаду рафту мо нишастем.
Басо умрест андар пардаи гумномӣ мастурам,
Басо умрест андар пардаи гумномӣ мастурам, Зи дасти бетамизиҳои даврон зинда дар гӯрам. Чу ашкам нест сомоне ба ҷуз дар пой ғалтидан, Ба ин афтодагӣ, тарсам, на
Эй дил, биё, ба ёдаш то нолае барорам,
Эй дил, биё, ба ёдаш то нолае барорам, То кай хамӯш чун шамъ сӯзанд з-интизорам. Худро ба бод додам аз шавқи ин таманно, То бар хатти сиёҳаш резад яке ғуборам.
Эй дӯст, биё, дар қадамат зор бигирям,
Эй дӯст, биё, дар қадамат зор бигирям, Ту ханда куну гӯ, ки чи миқдор бигирям. Кас нест, ки тимори маро бар ту расонад, Бар бекасии хешу ба тимор бигирям.
Ба кӯйи бедилӣ афтода з-он турки дилоромам,
Ба кӯйи бедилӣ афтода з-он турки дилоромам, Ки бурда дил ба яғмову гирифта аз дил оромам. Ба ранги соя ҷуз бар хоки аҷзам нест сомоне, Суроғи мо агар хоҳӣ, аз и
Дар ҳаҷри ту то кай мани бемор бигирям,
Дар ҳаҷри ту то кай мани бемор бигирям, Дар ҳар сари роҳу паси девор бигирям. То сели сиришкам бирасад дар гузари ту, Чун абри ҳамал дар сари куҳсор бигирям.
Эй ситамгар, ба ту аҳде ҳама дам мебандам,
Эй ситамгар, ба ту аҳде ҳама дам мебандам, То вафое бикунӣ, аз пайи ҳам мебандам. Баски сомони вафо аз ту касе ёд накард, Аҳду паймон ба ту аз ҷавру алам мебанд
Ҳар даме ҷилва кунӣ, дида ба ҳам мебандам,
Ҳар даме ҷилва кунӣ, дида ба ҳам мебандам, Мардумонанд дар он ҷо, чи кунам, мебандам. Зи ғубори раҳи кӣ тинати ман оғуштанд? Ҷабҳа ҳар ҷо ки ниҳам, нақши қадам
То дида ба қадду рухи зебо-ш бубастам.
То дида ба қадду рухи зебо-ш бубастам. Аз дидани сарву гули раъно-ш бубастам. Нури назарам рафт зи шавқи назари ӯ, Шуғлест, ки аз манзари дунё-ш бубастам.
Аз он рӯзе ба тавфи Каъбаат эҳром бастастам,
Аз он рӯзе ба тавфи Каъбаат эҳром бастастам, Ба лаббайки қабуле раҳнаварди кӯҳу пастастам. Чунин мазмун ба лавҳи машҳадам хатти ғуборе кун: Шаҳиди бегуноҳ астам
Дилро ба ҳами зулфи сумансо-ш бубастам,
Дилро ба ҳами зулфи сумансо-ш бубастам, Савдозадаро боз ба савдо-ш бубастам. Чун қатра дилам кард ба гесу-ш гаронӣ, Бар хок бияфтод, зи сад ҷо-ш бубастам.
Зи райҳони хаташ бар дафтари ҷон то рақам кардам,
Зи райҳони хаташ бар дафтари ҷон то рақам кардам, Хароберо ба дард овардаму беҷо ситам кардам. Ниҳоли орзуе барнаёмад аз канори ман, Зи оби дида хоки ин биёбон
Зи худ овора, аз қайди тааллуқ бениёз астам,
Зи худ овора, аз қайди тааллуқ бениёз астам, Чу Маҷнун баски савдомашраби Лайлои ноз астам. Зи тамҳиди нафас чандин найистон зеру бам дорам, Чунин шӯре, ки ман
Медиҳад аз тарзи рӯяш оташи рухсори гул,
Медиҳад аз тарзи рӯяш оташи рухсори гул, Дида бояд об шуд аз гармии дидори гул. Дар ҷаҳони рангу бӯ асбоби ҷамъият куҷост, Ҷуз парешонӣ надорад шӯхии изҳори гул
Эй чашми ту дебочаи унвони тағофул,
Эй чашми ту дебочаи унвони тағофул, Абрӯи ту бисмиллаҳи девони тағофул. Умрест, ки овораи саҳрои ҷунунем, Чун зулфи ту шуд силсилаҷунбони тағофул.
Шабе дар ҳаҷри ту будем бо дил,
Шабе дар ҳаҷри ту будем бо дил, Фиғон медоштам, оҳу наво дил. Фидоят то шавам, ҷон пештар шуд, Диҳам дил то ба дастат, шуд туро дил.