Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шӯхе, ки бигзарад зи дили мо синони ӯ,
Шӯхе, ки бигзарад зи дили мо синони ӯ, Бошад хаданги ҳодиса тири камони ӯ. Дар саҳни боғ ғунчаи нашкуфта з-инфиол Хун мехурад зи ҳасрати рашки даҳони ӯ.
Буте дорам, ки сад майхона бошад дар канори ӯ,
Буте дорам, ки сад майхона бошад дар канори ӯ, Бутонро фарз бошад саҷдаи тавфи мазори ӯ. Набошад боғи имконро гуле ҳамчун гули рӯяш, Агарчанде ки нашкуфта-ст як
Ба ёди хандаи он лаъли майгун
Ба ёди хандаи он лаъли майгун Шудам чун ғунча дар ин боғ дилхун. Саводи зулфи ӯ шуд сархати ман, Бувад сармашқи ман ин бахти вожун.
Шӯхи шаҳрошӯби ман гар беҳиҷоб ояд бурун,
Шӯхи шаҳрошӯби ман гар беҳиҷоб ояд бурун, Бо тамошои ҷамолаш офтоб ояд бурун. Аз майи васлаш рақибон ҷумла яксар комёб, Сӯи ошиқ он ҷафоҷӯ бо итоб ояд бурун.
Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман,
Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман, Занги ғам ойинасон бигрифт сар то пои ман! Оқибат аз дасти найранги Зулайхои қадар Гӯшаи зиндони меҳнат шуд чу Юсуф ҷои ман
Эй ҷафоҷӯ, андаке қалби маро тафреҳ кун,
Эй ҷафоҷӯ, андаке қалби маро тафреҳ кун, Дар машомам аз шамими турраат тарвеҳ кун. Эй камонабрӯ, ба тири ғамза афкандӣ маро, Сайди худ магзор бо ғайру накӯ ташр
Дар ғами ишқи ту охир нотавон хоҳам шудан,
Дар ғами ишқи ту охир нотавон хоҳам шудан, Оқибат дар хок чун тири камон хоҳам шудан. Ошиқонро хоксорӣ рутбаи озодагист, Зери пои тавсанат чун парниён хоҳам шуд
Ҳаловат дар дилам аз ишқи ҷонон,
Ҳаловат дар дилам аз ишқи ҷонон, Зи васлаш гаштаам чун ғунча хандон. Ба сар аз ишқи ӯ сад шӯру ғавғо, Ба дил аз меҳри ӯ сиррест пинҳон.
Надонам, нашъа аз паймонаи чашми кӣ дар ҷомам,
Надонам, нашъа аз паймонаи чашми кӣ дар ҷомам, Занад барҳам дами субҳи нишотам зулмати шомам. Ба девони хаёлам нест ғайр аз абҷади ишқаш, Зи нақши ин нигин боша
Нашъа аз майхонаи таҳқиқ мехоҳад дилам,
Нашъа аз майхонаи таҳқиқ мехоҳад дилам, То зи қайди ҳалқаи зулфи маҷозӣ бигсалам. Нардбони боми матлаб поя ҷуз ҳиммат надошт, Шоми навмедӣ зи субҳи муддао омад
Надонам, шамъи рухсори кӣ равшан шуд зи омолам,
Надонам, шамъи рухсори кӣ равшан шуд зи омолам, Ки чун парвона сарфи сӯхтанҳо шуд пару болам. Агар сад раҳ китоби ишқро хонӣ, намеёбӣ Ба ҷуз шарҳи ҷунун аз нусх
Гирифтори каманди он хами зулфи буногӯшам,
Гирифтори каманди он хами зулфи буногӯшам, Ҳубобосо ба савдои хаёлаш хонабардӯшам. Адибо, бо ман аз дарси хирад дигар магӯ ҳарфе, Чу Маҷнун дар хаёли турраи Лай
Чу май аз оташи шавқи висоли ёр дар ҷӯшам,
Чу май аз оташи шавқи висоли ёр дар ҷӯшам, Ба сад мизроб метозад фиғонам, лек хомӯшам. Агарчанде ки чун сарвам дар ин гулшан ба озодӣ, Ғуломи ҳимматам, ҷуз ҳалқ
Ҳар гаҳ зи ноз хандад он ҷавҳари табассум,
Ҳар гаҳ зи ноз хандад он ҷавҳари табассум, Ғайр аз шакар наҷӯшад аз Кавсари табассум. Чун хок дод бар бод ӯ оташи қарорам, Хунам чу об резад аз ханҷари табассум
Адабсармояи ишқам, мапурс аз шӯхии нозам,
Адабсармояи ишқам, мапурс аз шӯхии нозам, Навои нағмаи «Ушшоқ» дорад пардаи созам. Чу най мехостам ман нолае созам зи ҳиҷронаш, Хаёли зулфи ӯ шуд монеъи ҷавлони
Ваҳ, ки маҳрам дар ҳаримаш ғайру ман андар дарам,
Ваҳ, ки маҳрам дар ҳаримаш ғайру ман андар дарам, Шеваи дилбар гар ин аст, чун аз ин дилбар барам? Дар мақоми васл бонги бемаҳал дорад рақиб, Мекунад гӯши хирад
Эй ниҳоли қоматат нахли гулистони Ирам,
Эй ниҳоли қоматат нахли гулистони Ирам, Сарви озодат аз он рӯ шуд ба озодӣ алам. Килки тақдир аз хати райҳон ба райҳони хатат Насхи таълиқи вафоро кард бар лаъл
Навбаҳорэҷодам, равнақи ҳамал дорам,
Навбаҳорэҷодам, равнақи ҳамал дорам, Ҳамчу гулбуни маънӣ ғунча дар бағал дорам. Дода то маро рухсат муршиди хароботам, Ғайри миллати ушшоқ кай ғами милал дорам?
Фурӯзад шамъи рухсораш агар дар кулбаи торам,
Фурӯзад шамъи рухсораш агар дар кулбаи торам, Ба оғӯши тапиш аз бехудӣ парвонаосорам. Яке саргаштаам дар водии ишқи парирӯе, Ки ҷуз андӯҳу кулфат нест дигар ёри
Хиҷолатмояам, вазъи парешонист бунёдам,
Хиҷолатмояам, вазъи парешонист бунёдам, Гулоби хиҷлат аз сунбул кашад тасвири Беҳзодам. Нигоҳи ҳайратам аз нақши пои ӯ сабақ гирад, Магар акси рухи ойина буд са
Аз он рӯзе, ки ман дар ҳалқаи зулфи ту афтодам,
Аз он рӯзе, ки ман дар ҳалқаи зулфи ту афтодам, Саропо қайд будам, гӯиё кардӣ ту озодам. Ба ошиқ талхии ҳиҷрони лайлиталъатон ширин, Аз он дар кӯҳу саҳро ҳамдам
Бишнавад булбул агар андар гулистон нолаам,
Бишнавад булбул агар андар гулистон нолаам, Мекунад андар чаман тамҳиди сомон нолаам. Баҳри сози хеш най аз чӯби тӯбо боядам, То расад дар гӯши он сарви хиромон
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам,
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам, Як ҷаҳон мазмуни як олам муаммо гаштаам. Чашми бад дур аз барам имрӯз ҳамчун офтоб, Аз сафои дил дар оғӯши Масеҳо га
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул,
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул, Дар канори худ кунад тамҳиди сад гулзор гул. Кардаӣ то дидаи худ маҳрами дидори хеш, Ҷавҳари ойина орад ҳар дам аз зан
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул,
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул, Бозори ту гарм аст зи савдои тағофул! Дар сурма чу бахти сияҳи мо ҳама акнун Хобида магар фитнаву ғавғои тағофул?!