Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман,

Оҳ аз ҷӯши сафои табъи маънизои ман, Занги ғам ойинасон бигрифт сар то пои ман! Оқибат аз дасти найранги Зулайхои қадар Гӯшаи зиндони меҳнат шуд чу Юсуф ҷои ман! Меҳри роҳат душманам гардида аз бахти сияҳ, Дӯстонро нест ҳаргиз заррае парвои ман! То шудам ман маҳрами майхонаи базми вуҷуд, Бодаи ишрат нахоҳӣ ёфт аз минои ман! Муштарииқболи назмам, лек дар бозори даҳр Ҷуз қумоши ғам набошад дигаре савдои ман! Дастбанди даъвиям буд ҳалқаи зулфи бутон, З-он сабаб шуд баста бе занҷир акнун пои ман! Гаштам аз туҳмат асири дӯзахи қаҳри адӯ, Ёди чун гулзори ҷаннат манзилу маъвои ман! Туғрал, аз ҷаври фалак гаштам асири қайди ғам, Гар на лутфи Ҳақ бибахшояд ба ҳолам, вои ман!