Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам,
То ба маншури сухан сармашқи туғро гаштаам, Як ҷаҳон мазмуни як олам муаммо гаштаам. Чашми бад дур аз барам имрӯз ҳамчун офтоб, Аз сафои дил дар оғӯши Масеҳо га
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул,
Гар касе чинад зи боғи оразат як бор гул, Дар канори худ кунад тамҳиди сад гулзор гул. Кардаӣ то дидаи худ маҳрами дидори хеш, Ҷавҳари ойина орад ҳар дам аз зан
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул,
Эй наргиси мастат чаманорои тағофул, Бозори ту гарм аст зи савдои тағофул! Дар сурма чу бахти сияҳи мо ҳама акнун Хобида магар фитнаву ғавғои тағофул?!
Оламе аз рӯи ӯ дорад гулистон дар бағал,
Оламе аз рӯи ӯ дорад гулистон дар бағал, Бар рухаш наззораро бошад чароғон дар бағал. Аз саводи ҷаъди зулфаш ҳар замон бар лавҳи дил Нусхаи ошуфтае дорам парешо
Баланд аст аз фалак маъвои Бедил,
Баланд аст аз фалак маъвои Бедил, Набошад ҳеч касро ҷои Бедил! Намоям тӯтиёи дидаи хеш, Агар ёбам ғубори пои Бедил.
Ҳофизат аз чашми бад бодо Худованди таъол,
Ҳофизат аз чашми бад бодо Худованди таъол, Бод, ё Раб, нахли қаддат дар маҳалли эътидол! Бодапаймойи майи майхонаи шавқи туам, Чанд пинҳон мекунӣ рухро зи мо, б
Дорад чаман зи равнақи фасли баҳор ранг,
Дорад чаман зи равнақи фасли баҳор ранг, Ҳар барги гул гирифта магар аз ҳазор ранг. Имрӯз дар бисоти гулистон ба фарши ноз Хобидааст шоҳиди гул дар канор ранг.
Шарар ба арзи таманнои ҷастане аз санг
Шарар ба арзи таманнои ҷастане аз санг Дар ин ситамкада умрест хуфта бо дили танг. Ба боғи даҳр, ки андар гулаш намебошад На эътибор бо бӯю на эътимод ба ранг.
Оташи ҳасрат магар дар дил ниҳон дорад ақиқ,
Оташи ҳасрат магар дар дил ниҳон дорад ақиқ, Аз шаҳодатгоҳи шавқи ӯ нишон дорад ақиқ. Аз ҳадиси шуълаи шавқи амал ғофил мабош, Ҳар чӣ дар фикри ту меояд, ҳамон
Ёри моро пераҳан аз барги гул бошад латиф,
Ёри моро пераҳан аз барги гул бошад латиф, Аз ҳарири партави маҳ бар рухаш дорад назиф. Ғунчааш ҳар дам барад аз оташи ёқут об, Кай шавад лаъли Бадахшон бо лаби
Аз камоли равшанӣ дар дида шуд ҷои чароғ,
Аз камоли равшанӣ дар дида шуд ҷои чароғ, Кас набошад дар ҷаҳон имрӯз ҳамтои чароғ! Роҳ торик асту ту мағрури шамъи дил машав, Равшанӣ ҳаргиз намебинӣ ту дар по
То шуд аз катми адам дар мулки ҳастӣ буди шамъ,
То шуд аз катми адам дар мулки ҳастӣ буди шамъ, Доя шуд парвона, гӯё, дар шаби мавлуди шамъ. Баски шаб то рӯз дорад гиря бар ҳоли ҷаҳон, Ҷуз садои ашки ҳасрат к
Гар наӣ булбул, туро аз суҳбати гулҳо чӣ ҳаз?!
Гар наӣ булбул, туро аз суҳбати гулҳо чӣ ҳаз?! Нестӣ Маҷнун, туро аз меҳнати Лайло чӣ ҳаз?! Ғӯта дар баҳри ҳиҷолат зан, гуҳар мебоядат, Мурғи хокиро зи мавҷи со
То қазо зад хаймаи ҳастӣ дар ин нилибисот,
То қазо зад хаймаи ҳастӣ дар ин нилибисот, Шаҳди ҷоми айшро бо заҳри ғам кард ихтилот. Роҳате набвад ба кас дар меҳнатободи ҷаҳон, Ҷои осоиш набошад саҳну боми
Мекунад наззора то бар рӯи он танноз рақс,
Мекунад наззора то бар рӯи он танноз рақс, Ҳамчу он тифле, ки дар гулшан кунад аз ноз рақс. Ҷилваи ҳуснаш кунун дар чашми бозам мекунад Чун хироми ҷилваи теҳу б
Чӣ имкон аст, гардад аз дилам берун таманнояш,
Чӣ имкон аст, гардад аз дилам берун таманнояш, Ки бошад суратам ойинасон маҳви тамошояш. Барои интизори ӯст тамҳиди нафас ҳар дам, Ки дар оғӯши дил аз шавқ холӣ
Дамад субҳи умеди ман агар аз шоми ҳиҷронаш,
Дамад субҳи умеди ман агар аз шоми ҳиҷронаш, Нигаҳ хуршед хирман мекунад аз рӯи тобонаш. Чӣ сон оям ба арзи ҷавҳари фарди даҳони ӯ, Ки ҳикматҳо бувад пӯшида дар
Буте дорам, ки чатри меҳр бошад зеби аврангаш,
Буте дорам, ки чатри меҳр бошад зеби аврангаш, Фалак бар чашм созад сурма хоки наъли шабрангаш. Зи ҳиҷронаш ба талхӣ ҷони ширин меканам, лекин Чу Фарҳодам дар и
Физояд ҷавҳари теғи замон аз исми субҳонаш,
Физояд ҷавҳари теғи замон аз исми субҳонаш, Кушояд махзани маънӣ зи номи поки раҳмонаш. Дари ганҷинаи дониш ба рӯи ҳар кӣ бикшояд, Диҳад таълими сад ҳикмат ба А
Ҳар кас, ки пур аз бодаи ишқ аст аёғаш,
Ҳар кас, ки пур аз бодаи ишқ аст аёғаш, Ҷуз бӯи гули айш набошад ба димоғаш. Чун сарв зи ташвиши тааллуқ бувад озод, Онро, ки зи хокистари қумрист суроғаш.
Чӣ хосият бувад, ё Раб, насиби чашми зеҳгираш,
Чӣ хосият бувад, ё Раб, насиби чашми зеҳгираш, Ки дар парвоз меояд дил аз шавқи пари тираш?! Хаёли абруяш кун, қитъаи рангин ҳавас дорӣ, Ки сармашқи шаҳодат нес
Надонам гармии хуне, ки дорад ранги таъсираш,
Надонам гармии хуне, ки дорад ранги таъсираш, Ки ҷавҳар гул кунад ойинасон аз оби шамшераш. Агар ҳушам кунад дар зулмати зулфаш шабехунро, Асас гар моҳ бошад, м
Агар бар қосиди наззора бахшад рухсати бораш,
Агар бар қосиди наззора бахшад рухсати бораш, Бисоти хирмани ҳастӣ бисӯзад барқи дидораш. Маро шуд сояи шамшод аз боли ҳумо беҳтар, Ки бошад бахти ман вобастаи
Зи худ чандон фаромӯшам, ки н-оям ҳеч дар ёдаш,
Зи худ чандон фаромӯшам, ки н-оям ҳеч дар ёдаш, Агарчи ҳамчу булбул рӯзу шаб бошам ба фарёдаш. Дар ин гулшан, надонам, оташи шавқи кӣ боло шуд, Ки қумрӣ шуд чу
Шаҳодатбисмилам аз як нигоҳи чашми мастасташ,
Шаҳодатбисмилам аз як нигоҳи чашми мастасташ, Аҷал дар хотирам н-ояд зи лаъли майпарастасташ. Муҳити кулфати ғамро дилам з-он рӯ шуда моҳӣ, Ки то берун кашад з-