Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Пайғоми ишқ
Ишқ пайғоми фурӯғ аз марзи кайҳон оварад, Нағмаҳои осмонӣ бар найи ҷон оварад. Чашм мепӯшам, ки паймоям даруни хешро, Дашти оташхези хобам дарди сӯзон оварад.
Побастаи хок
Побастаи хокам, вале гардуни гардон дидаам, Эй ман, басо хуршедҳо дармони кайҳон дидаам. Бори фузуни зиндагӣ бар дӯш раҳпаймо шудам, Гарди гарон аз оламе дар нӯ
Дил мабодо он диле ки хешро доно накард
Хок бодо он саре к-андешаи воло накард, Дил мабодо он диле, ки хешро доно накард... Ҳайфи умре, ки рабудаш панҷаи шому саҳар, Бехабар бигзашту кори нек дар дунё
Эй соқӣ
Ҳамеша сархушам дорад майи илҳомам, эй соқӣ, Саҳар хуршед соғар, моҳ қадаҳ дар шомам, эй соқӣ. Агарчи шишаи гардун шаробе аз шафақ дорад, Бирез аз хуми оташ бод
Ба мастӣ
Дар рӯзи навбаҳорон гуфтам сухан ба мастӣ, Ҳушёри номвар шуд дар анҷуман ба мастӣ. Сархуш намешавам ман аз шишаҳои бода, Дар ду ҷаҳон кашидам ишқи ватан ба маст
Навруз падид омад
Товуси баҳор омад бар боғи ҷаҳон имрӯз, З-он дида набардоранд ҳар пиру ҷавон имрӯз. Наврӯз падид омад бо нағмаи растохез, Ба сабзаву гул руяд аз гӯри хазон имрӯ
Барф
Кӯҳҳо чун мусафедон баста хуш дастори барф, Пуштаҳо бар дӯш доранд ин саҳар кулвори барф. Ё арӯси симтан аз осмон омад ба хок, Хокиёнро дида равшан гашт аз дидо
Навои дил
Ниёниҳо фаромӯшу дуои дил ҳаме донам, Пагоҳи саҷда бар ҳуснаш, сафои дил ҳамедонам. Агар гетӣ фано гардад, бар он ишқе боке нест, Фанои ишқ мегардад, фанои дил
Сирри офариниш
Зи ҳасту нест олам офариданд, Зи хоки роз одам офариданд. Дили мо пурра мегардад замоне, Ба ӯ дастовари ғам офариданд.
Сози ҳастӣ
Аз азал монанди Одам вожапардозе набуд, Сурате буд, ҳар ду гетӣ ҳарфу овозе набуд. Дил агар пайдо намебуд дар макону ломакон, Сози ҳасту нестиро нағмаи розе наб
Металабам
Атри зулфони ту аз боди сабо металабам, Акси зебои ту аз чеҳранамо металабам. То наронӣ зи тамошои рухат мардуми чашм, Раҳмро бар дили ту ман ба дуо металабам.
Хуш омадӣ
Дар синаи ғамбори ман меҳри Худо, хуш омадӣ, Эй нури мутлақ бар дилам аз кибриё, хуш омадӣ. Дар гӯши ҷонам нағмаҳо аз сози аршат мерасад, Эй ромиши гардуншукӯҳ,
Аз ман аст
Хокбунёдам, вале гардуни воло аз ман аст, Офтобу моҳу ахтарҳои мино аз ман аст. Гар замину осмон суратсарое беш нест, Бо ҳазор ангораи чашми тамошо аз ман аст.
Бигзарад
Эй дило, ғофил чароӣ? Рӯзгорон бигзарад, Ҳамраҳи гул нашъаи фасли баҳорон бигзарад. Қадри якдигар намедонем дар базми тараб, Лаҳзаи танҳоии мо қадри ёрон бигза
Ёри Ғазза
Нӯшам шароби ваҳдат аз дасти ёри Ғазза, Масти ду оламам ман андар хумори Ғазза. Ҳар ҷо, ки меравам ман дар ҷодаҳои қисмат, Бар дӯши орзуям пайваста бори Ғазза.
Шаҳкитоби вақтро асрори ҳар бобем мо,
Шаҳкитоби вақтро асрори ҳар бобем мо, Ҳар яке дар зиндагонӣ ганҷи ноёбем мо. Ҳастии мо ҷавҳари буду набуди олам аст, Хешро ҳар лаҳзае аз хеш дарёбем мо.
Девони санг
Сарводаҳои хондаам аз дафтару девони санг, Бас нолаҳо бишнидаам аз синаи нолони санг. Ман модару ғамҳошро чун бо фиғон додам ба хок, Дар лаҳзаҳои бемодари сар м
Сарам аз тан равад аммо сухан мардона мехоҳам!
Дили фарзонаро дар олами тифлона мехоҳам, Замони кӯдакию модару афсона мехоҳам. Маро модар дар ин дунё барои сарбаландӣ зод, Сарам аз тан равад , аммо сухан
Деҳи Ғазза
Биояд нуқраоб аз чашми куҳи Обшоронаш, Дарахти меҳр мерӯяд зи дасти боғкоронаш. Гиëҳи мурдаро сарсабзиҳои ҷовидон бахшад, Дами Исо магар дорад кишоварзи баҳо
Бар он банда Ҳақ некуӣ хостаст
Бар он банда Ҳақ некуӣ хостаст, Ки бо ӯ, дилу дасти зан рост аст. Зи бегонагон чашми зан кӯр бод, Чу берун шуд аз хона, дар гӯр бод!
Зебоиро на сафеду пусти сиёҳ бошад
Зебоиро на сафеду пусти сиёҳ бошад, Зебоиро адаб чу хулқи Мустафо бошад. Кафан сафед бувад, вале-к даҳшат, Магар Каъба сияҳ нест, ки хушсурат.
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам
Зулф бар бод мадеҳ, то надиҳӣ барбодам, Ноз бунёд макун, то накани бунёдам. Май махӯр бо ҳама кас, то нахӯрам хуни ҷигар, Сар макаш, то накашад сар ба фалак фар
Аз дару баставу девори баланди ту ба танг
Аз дару баставу девори баланди ту ба танг, Омада бо дару девор аз ин ғусса ба ҷанг. Гуфтаӣ шаб дари мо чанд занӣ, ин на дуруст Аз дили сахти ту бар сина ҳамекӯб
Дидае ку, ки пур аз ҳасрати дидори ту нест?
Дидае ку, ки пур аз ҳасрати дидори ту нест? Синае кӯ, ки дар он мурғи гирифтори ту нест? Гар зи хуноби ҷигар об диҳад оби ҳаёт, Равнақи гул ба ҷуз аз гӯшаи даст
Зи сӯзи ишқи ту з-он гуна дӯш тан месӯхт
Зи сӯзи ишқи ту з-он гуна дӯш тан месӯхт, Ки ҳар нафас зи таи сина пираҳан месӯхт. Ҳодиси ишқи туро то навишт мекардам, Сипандвор нуктаат бар сари сухан месӯхт.