Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ғубори мо даме аз тапидан чаро нанишаст?
Ғубори мо даме аз тапидан чаро нанишаст? Ба домане нарасида ба зери по нанишаст? Ба таҳти синаи решам ҳазор носур аст, Фароҳамӣ чу надорад, бар ӯ даво нанишаст.
Саҳрои навбаҳорон бо ёди ёр хуб аст,
Саҳрои навбаҳорон бо ёди ёр хуб аст, Доғи диле набошад, кай лолазор хуб аст. Дар роҳи қадрдонӣ аздод то набошад, Гулро наметавон гуфт бе ранҷи хор хуб аст.
Ман шефтаи маҳи ҷабинат,
Ман шефтаи маҳи ҷабинат, Кулфаткаши тинати хашинат. Ҳусни санами Хутан, бути Чин, Як бенамак астӣ, ки каминат.
Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст,
Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст, Ин тоири ваҳшӣ ба чаро кӯйи ту рафта-ст. Бо дидаи равшан чу накоҳад ба замин хӯр, Оё хабаре бар фалак аз рӯйи ту раф
Чи хуш аст дилрабое, ки чу нури дида бигзашт,
Чи хуш аст дилрабое, ки чу нури дида бигзашт, Бари пурсиши ғарибон ба шаб орамида бигзашт. Дилу ҷону дин рабуда, рухи шармгин намуда, Гиреҳи ҷабин гушуда, ба ми
Шаш ҷиҳат гар бингарӣ, қонуни ибрат дар навост,
Шаш ҷиҳат гар бингарӣ, қонуни ибрат дар навост, Гӯш мебояд кунад фаҳме, ки ин ғулғул чарост. Зери домони тағофул ҷумла сар печидаем В-арна хоби ин ҳама ибраткаш
Чи сабаб, ки турки мастам бари мо надида бигзашт,
Чи сабаб, ки турки мастам бари мо надида бигзашт, Нанишасту нолаи мо даме ношунида бигзашт. Зи паёми ваъдаи ӯ, ки чу шаб биёяд, оям, Нағунудам он ки шаб ҳам ба
Эй ба зулфат сад дили вобаста андар иқдҳост,
Эй ба зулфат сад дили вобаста андар иқдҳост, Бас дар ин доми бало афтодаро махлас хатост. Чашми махмурат, ки паймони тағофул бастааст, Аз чунин бемеҳр чашме чаш
Ин чаманро, ҳар кӣ омад, як замон нодида рафт,
Ин чаманро, ҳар кӣ омад, як замон нодида рафт, Гул агар бишкуфт, аммо ғунчасон нодида рафт. Ваҳшати имкон на танҳо чашми мо пӯшида кард, Меваи ин боғро пиру ҷав
Лолаи рӯйи ту то дар арақ аст,
Лолаи рӯйи ту то дар арақ аст, Чун гули сурх дилам сад варақ аст. Ёди васлат наравад аз ёдам, То ки боқӣ зи равон як рамақ аст.
Аз оташи шавқат ҷигари хаста кабоб аст,
Аз оташи шавқат ҷигари хаста кабоб аст, Кошонаи чашмам чу қадаҳ дар таҳи об аст. Аз муждаи дидори ту мижгони сафедам Равшантар аз ойинаи хур зери саҳоб аст.
Дил чу ба ғам хӯ кунад, шодӣ зараргори ӯст,
Дил чу ба ғам хӯ кунад, шодӣ зараргори ӯст, Меҳру вафо парварад, дарду алам ёри ӯст. Захмӣ на танҳо манам аз асари он ду мор, Ҳар сӯ назар мекунам, захмиву бемо
Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст,
Бар гирди рухат он хатти мушкин, ки дамида-ст, Морест, ки бар хирмани гул ҳалқа кашида-ст. Маро чи сабаб бар дари ту бор набошад, Бо баргу навое ҳама з-ин боб р
Намуда рух зи ниқоб, тамоми олам сӯхт,
Намуда рух зи ниқоб, тамоми олам сӯхт, Зи нури орази гармаш найири аъзам сӯхт. Чу дид чеҳраи гулгуни ӯ, баҳор бирафт, Сабову ғунчаву гул ҷамъ кард, бо ҳам сӯхт.
Шӯхе ба ғамза хотирам бемор карду рафт,
Шӯхе ба ғамза хотирам бемор карду рафт, Рухро намуду мушкилам дар кор карду рафт. Ҷонам зи тоби орази гармаш ба таб тапид, То он даме, ки аз манаш безор карду р
Дил якебин гар шавад, чизи дигар даркор нест,
Дил якебин гар шавад, чизи дигар даркор нест, Сурати касрат дар ин ойина ҷуз зангор нест. Нестӣ хосияте дорад, ки пеши ҳимматаш Ҳар ду оламро ба як ҷав қимату м
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст,
То маро шасти қазо дар ин фазо афкандааст, Бенавоӣ роҳату кулфат наво афкандааст. Ҳамчу ман хиҷлаткаше дар олами изҳор нест, Аз тасаллӣ бар кафи сифрам ҳино афк
Рӯят маҳу офтоб бишкаст,
Рӯят маҳу офтоб бишкаст, Мӯят шаби мушки ноб бишкаст. Пайғоми руху шамими зулфат Бозори гулу гулоб бишкаст.
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат,
Чун парӣ, эй маҳ, чаро дур аз ҳаё мебинамат, Бо тағофул хӯгару бемарҳабо мебинамат? Рӯзу шаб мастона дар базми рақибон ҷо кунӣ, Бар сари худ шӯху шанги пурҷафо
Куштаи теғи ду абрӯ манамат,
Куштаи теғи ду абрӯ манамат, Бастаи наргиси ҷоду манамат. Он ки нақди дилу ҷон бурд, туӣ, Дилу ҷон дода бар ҳар мӯ, манамат.
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст,
Баҳор омад, ҳанӯзам хотири ношод ҳастастаст, Мабодо ҳеч бишкаста чу ин мино шикастастаст. Шикоят аз замону шиква натвонам зи гардун кард, Ки ҳар чи мерасад бар
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст,
Чу чархам қомат аз рӯзи нахустин соз бишкаста-ст, Зи шасти ин камон тирам ба як андоз бишкаста-ст. Ғуборам аз фишурдан сурма шуд чандон ки аз хокаш Найистон гар
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст,
Оташи шавқ, ки дар синаи ман пинҳон аст, Чун самандар нафас андар лаби ман сӯзон аст. Гӯшаи танги ватан ҳисни ҳасини хатар аст. Шарар аз санг ҷаҳад, мурдани ӯ о
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст,
Зиндагониро мадоро паҳлуи худ хӯрдан аст, Шамъ равшан з-устухони соқу мағзи гардан аст. Доғҳо андар ғубори сина пинҳон кардаем, Ҳамчу хокистар чароғи ахгарам да
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст,
Сабоҳи мавсими навбаҳор аз он хуб аст, Ки вақти майхӯриву ҷилвагоҳи маҳбуб аст. Нарафта домани сабр аз кафам зи хастадилӣ, Асар ба гӯши ман аз рӯзгори Аюб аст.