Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст,

Будам дилаке, аз бари ман сӯйи ту рафта-ст, Ин тоири ваҳшӣ ба чаро кӯйи ту рафта-ст. Бо дидаи равшан чу накоҳад ба замин хӯр, Оё хабаре бар фалак аз рӯйи ту рафта-ст. Сад реша маро аз ҷигари реш баромад, Чун шона ба ҳалли гиреҳи мӯйи ту рафта-ст. Акнун дигарам бар сари ин роҳ наёӣ, Инак рамақе буд, ба такопӯйи ту рафта-ст. Хун шуд зи ҳасад мушку гиреҳ хӯрд ба нофа, То дар Хутан аз накҳати гесӯйи ту рафта-ст. Умеди саломат ба худ он гӯ, чӣ писандад, Чун ҷоми фалак аз хами абрӯйи ту рафта-ст. Бар гӯши ту ҳар шаб, ки расад нолаи шеван, Ҳоҷист чу Маҷнун, ба ҳаёҳуйи ту рафта-ст.