Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Хонасияҳ мардуми ҷоду-т кард,
Хонасияҳ мардуми ҷоду-т кард, Рӯзи маро шаб чу шаби мӯ-т кард. Шуҳрату овозаи мардафканӣ Захми хаданги хами абрӯ-т кард.
Хаёли оразат ҳар гаҳ ба миръоти замир афтад,
Хаёли оразат ҳар гаҳ ба миръоти замир афтад, Зи акси дилбарони боғи Ризвон дилпазир афтад. Маёло ҳарфи ширин бо паёми талху дашномам, Ситам бошад маю афюн, ба я
Ҷастани мо бе фитодан нест чун рақси сипанд,
Ҷастани мо бе фитодан нест чун рақси сипанд, Оҷизонро ғайр аз ин рафтор бошад нописанд. Қасри ҳастӣ з-омаду рафти нафас барбод шуд. Ҷунбиши ин бод шуд бар қалъа
Зи шӯхӣ қомати он турки беодоб меларзад,
Зи шӯхӣ қомати он турки беодоб меларзад, Дили ваҳшаткашам чун лӯлаи симоб меларзад. Муқобил гар шавад ҳар кас бар абрӯи ғазабнокаш, Агар Рустам бувад, чун ханҷа
Навид, эй дил, ки баҳри пурсишат он шаҳсавор омад,
Навид, эй дил, ки баҳри пурсишат он шаҳсавор омад, Ба пояш ҷонфишонӣ кун, ки ҳангоми нисор омад. Аз он рухсори оташнок мебояд ҳазар кардан, Барои бастани дилҳо
Сад ҷаҳон шӯридагӣ андар сари мо рехтанд,
Сад ҷаҳон шӯридагӣ андар сари мо рехтанд, То аз он кокул нишон бар лавҳи дебо рехтанд. Фитнаҳо барпову ошӯби қиёмат растахез Аз нигоҳи шӯрангези ту ҳар ҷо рехта
То зи тоби оразат бар пушти лаб табхола шуд,
То зи тоби оразат бар пушти лаб табхола шуд, Маҳ зи бими об гаштан дар муҳити ҳола шуд. Дил ба рағбат кай дар он зулфи мусалсал бастаам, Ғамзаи мардумфиребат да
Ба оламе, ки дар ӯ офтоб мебофанд,
Ба оламе, ки дар ӯ офтоб мебофанд, Қумоши нур чу зулмат ҳиҷоб мебофанд. Дар ин баҳор, ки турки хазон камингир аст, Зи ҷайби ғунча даридан ниқоб мебофанд.
Агар бар гарданат дастам расо мешуд, чиҳо мешуд?
Агар бар гарданат дастам расо мешуд, чиҳо мешуд? Гиребонат бари оғӯш во мешуд, чиҳо мешуд? Ҳама шаб суҳбати ағёр дидӣ, як даме бо мо Агар будӣ, дили мо ҳам ризо
Доғи ғуломӣ аз рухи инсон чӣ сон равад,
Доғи ғуломӣ аз рухи инсон чӣ сон равад, Гар Аҳмад асту рутбааш бар ломакон равад? Аз меҳри кӣ ба мазраъи дил оташ уфтод, Ҳар шаб шарори хирманаш то Каҳкашон рав
Чун кафи пои туро аз сафҳаи гул бастаанд,
Чун кафи пои туро аз сафҳаи гул бастаанд, Гирдбоди анҷуман аз чашми булбул бастаанд. То нагардад аз нигоҳат хайли муштоқон ҳалок, Шеваи чашми сиёҳат аз тағофул
Дай шуд ниҳону мавсими фасли баҳор шуд,
Дай шуд ниҳону мавсими фасли баҳор шуд, Омад замони бахшишу раҳматнисор шуд. Андар мизоҷи номия рӯҳи қавӣ дамид, З-оғӯши хок тавсани ҳастӣ савор шуд.
Кай панҷаат зи бастани ранги ҳиност сурх,
Кай панҷаат зи бастани ранги ҳиност сурх, Аз хуни теғи бисмили аҳли вафост сурх. Дар маҳфиле, ки чеҳраи гулнор барфурӯхт, Андар пиёла духтари раз аз ҳаёст сурх.
Эй гулъизори маҳваши андар ниқоб рух,
Эй гулъизори маҳваши андар ниқоб рух, Моро масӯз ҳар даму кун беҳиҷоб рух. Бетоби он ду кокули пуртоб гаштаам, Дигар матобам аз ғаму магзар ба тоб рух.
Раҳме набувад бар дилат, эй ёр, магар ҳеч,
Раҳме набувад бар дилат, эй ёр, магар ҳеч, Бар хастадилон нест туро майли назар ҳеч. Ҳарфе зи лаби лаъли ту ҳаргиз нашунидем, Берун начакад об зи дарёи гуҳар ҳе
Чун зулфи ёр хӯрдаам гиреҳу тоб-печ,
Чун зулфи ёр хӯрдаам гиреҳу тоб-печ, Дуди дилам чу нофа дамад мушки ноб печ. Тори амал чу риштаи тӯмори анкабут, Дар раҳрави хаёл чи қадр интихоб печ.
Ман ҳечу бадӣ ҳечу раво ҳечу ҷаҳон ҳеч,
Ман ҳечу бадӣ ҳечу раво ҳечу ҷаҳон ҳеч, Донам ба чи ҳечӣ шуда дар банд чунон ҳеч. Тоҳунаравиш сурфаи авқот надидам, Ҷуз домани пуробу кафи донафишон ҳеч.
Каманди зулфи ту гашта ба банди ҷон боис,
Каманди зулфи ту гашта ба банди ҷон боис, Хаёли рӯи туам шуд ба ин фиғон боис. Чи офате, ки тамошои шуҳратангезат Барои фитнаи олам бувад ҳамон боис.
Дорӣ зи чӣ, эй бехабари ҳарзафиғон, баҳс,
Дорӣ зи чӣ, эй бехабари ҳарзафиғон, баҳс, Бо софдилон аз нафаси тиранишон баҳс? Танг аст ба баён доираи гулшани имкон, Ҷуз сурати рафтан набувад ҳеч дар дар он
Ба зери тоқи нилӣ сурати мо то нишон баста-ст,
Ба зери тоқи нилӣ сурати мо то нишон баста-ст, Қабои таъзият бар қомати мо он замон баста-ст. Намедонам чи кардам андар ин вайрона, мебинам, Ба кинам марду зан
Биё, ки сабза дамида ба раҳ чаҳор ангушт,
Биё, ки сабза дамида ба раҳ чаҳор ангушт, Чаман зи ғунча бурун карда сад ҳазор ангушт. Чи гуна хотири мо бишкуфад, ки чун симтур Шикаста бар дили решам ҳазор хо
Фикр агар бошад расо, ҳар мӯ дар аъзо ибрат аст,
Фикр агар бошад расо, ҳар мӯ дар аъзо ибрат аст, Аз лаби оҷизбаёнӣ ин ману мо ибрат аст. Зери домони тағофул оламе хобидаанд, Кист чашме во кунад, бинад ки дунё
Кунам то кай тасаллӣ хотири ношод аз дастат,
Кунам то кай тасаллӣ хотири ношод аз дастат, Ки як нохун гиреҳ дар кори мо накшод аз дастат. Чу соғар бар танам ҳар мӯ хатти бишкастагӣ овард, Магар ин шиша бар
Бурдам бурун аз хештан шавқи баҳори диданат,
Бурдам бурун аз хештан шавқи баҳори диданат, Ёбам магар чун бӯи гул з-оворагиҳо гулшанат. Аз хоки мо сар бар занад ҷуз решаи афтодагӣ, К-ин дона паст афтодааст
Биё, ки фасли гулу вақти эътидол гузашт,
Биё, ки фасли гулу вақти эътидол гузашт, Замони майхӯриву мавсими висол гузашт. Савора бар сари бемори ғам яке бигзар, Бубин, ки бар мани бедил чи гуна ҳол гуза