Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Рӯят ба гулу баҳор монад,
Рӯят ба гулу баҳор монад, Зулфат ба хати ғубор монад. Бахти баду толеи сиёҳам Бо кокули мушкбор монад.
Медиҳад сози дамиданҳои субҳам ин навид;
Медиҳад сози дамиданҳои субҳам ин навид; Ҳосили ин базм мазмунест натвонаш шунид. Ҳамчу пире ҳам ҷавоне сарфадори мурдан аст, Мева барҳам мехурад гоҳе расад, га
То он бути танноз ба ман дар сухан омад,
То он бути танноз ба ман дар сухан омад, Сад бор равон аз тану ҷон аз бадан омад. Мо маҳви хаёли санами ҳурмисолем, К-Озар зи рухаш бутшикану бутфикан омад.
Рӯят зи шукуфта хуррам омад,
Рӯят зи шукуфта хуррам омад, Зулфат чу каманди пурхам омад. Овозаи чашми рӯҳбахшат Чун сурати тифли Марям омад.
То руқуми имконе хомаи азал во кард,
То руқуми имконе хомаи азал во кард, Нақшаи ғуборе рехт, оламаш мусаммо кард. Ибрате айён ҷӯшид, навбаҳор иншо шуд, Ранги орзу хун гашт, лолазор пайдо кард,
Намедонам кадомин соат он дилдор меояд,
Намедонам кадомин соат он дилдор меояд, Ки ҷони хаста ҳар дам бар лабам сад бор меояд. Ҳазар, эй муҳтасиб, аз оҳи оташбори муштоқон, Чӣ оташ бар хасу хошок бе з
Ишқам ба ту иштибоҳ бошад,
Ишқам ба ту иштибоҳ бошад, Селоби рухам гувоҳ бошад. Мурдему ба дил раҳе набурдем, Ин роҳ чи гуна роҳ бошад?
Ба ҷилва о, санамо, ки баҳор мегузарад,
Ба ҷилва о, санамо, ки баҳор мегузарад, Бунафша мераваду лолазор мегузарад. Ба ғайри нуқраи дил нест, то нисор кунам, Дар он раҳе, ки шаҳсавор мегузарад.
Ҳар ҷо, ки шарҳи хотири моро навиштаанд,
Ҳар ҷо, ки шарҳи хотири моро навиштаанд, Дуди диле ба дафтари савдо навиштаанд. Ҳоҷат ба нола нест дигар, булбулон ба боғ Афғони мо ба рутбаи аъло навиштаанд.
Маҳтоби рухат пардакушо шуд, чи баҷо шуд,
Маҳтоби рухат пардакушо шуд, чи баҷо шуд, Чун кавкаби толеъ бари мо шуд, чи баҷо шуд. Дар пардаи кӯрӣ нигаҳи мардумакам буд, Ҳангоми тамошои ту во шуд, чи баҷо
Боз ёди он парирӯ хотирам ранҷур кард,
Боз ёди он парирӯ хотирам ранҷур кард, Бар сари дил буд захме, таҳ ба таҳ носур кард. Ҳар қадар кардам талоши васл, аммо рӯзгор Луъбате ангехт аз роҳаш, ғуборам
Он қадар дил ба шаби ҳаҷри ту табҳо мекард,
Он қадар дил ба шаби ҳаҷри ту табҳо мекард, Ки нафас шуъла ба гардуни Масеҳо мекард. Мешудам маҳрами хилваткадаи маҳфили роз, Агарам дил ба ғами ишқ шикебо мека
Субҳро вақти ҷавонӣ гашт мӯйи сар сафед,
Субҳро вақти ҷавонӣ гашт мӯйи сар сафед, Ваҳшати ин бум кард ин чуғдро пайкар сафед. Як қалам гар аз баёни ҳоли дил имло кунам, Нуқтаи холӣ намонад аз ҳама дафт
Агар он шӯхи бепарво қадаҳ бо рӯйи даст ояд,
Агар он шӯхи бепарво қадаҳ бо рӯйи даст ояд, Ба ҷоми тавбаву тақво зи мастиҳо шикаст ояд. Баҳорон баҳри истиқбол ҳангоми тамошояш Гирифта набзи сад гулзор, чун
Кист аз дидани ту дида мунаввар нашавад
Кист аз дидани ту дида мунаввар нашавад В-он гаҳ аз тоби рухат сина пурозар нашавад? Тоқатам тоқу ба ғам шуҳраи офоқ шудам, Ин ҳама дард чаро пеши ту бовар наша
Он парипайкар чаро аз суҳбати мо мерамад?
Он парипайкар чаро аз суҳбати мо мерамад? Ин қадар з-афсуну ваҳшат бе сару по мерамад? Аз ҳаёи орази гулгуни он мастонагард Дар дили мино чу соғар мавҷи саҳбо м
Чун аст, он ситамвар бар ҳоли мо набинад,
Чун аст, он ситамвар бар ҳоли мо набинад, Ё аз тағофул аст ин, ё аз ҳаё набинад? Дар манзари рақибон мастона мехиромад, Дар интизори моён ҷуз пеши по набинад.
Он маҳ, ки ҷафо кард, куҷо кард? Ба мо кард.
Он маҳ, ки ҷафо кард, куҷо кард? Ба мо кард. Мақтули вафо кард, киро кард? Маро кард. Аз саъйи рақибон дили арбоби вафоро Ҳамвора сиё кард, ҷудо кард, чаро кард
Дар он даме, ки рухат бе ҳиҷоб ханда занад,
Дар он даме, ки рухат бе ҳиҷоб ханда занад, Зи шавқи хандаи ту офтоб ханда занад. Пиёла соқӣ ба каф гирад аз хаёли лабат, Суроҳӣ қаҳқаҳа созад, шароб ханда зана
Бедилӣ чун накунам, рӯҳ малоле дорад,
Бедилӣ чун накунам, рӯҳ малоле дорад, Мояи сабр каму шавқи камоле дорад. Дил дар он турраи шабранг аз он гашт асир, Ки дар он дом сияҳдонаи холе дорад.
Агар он турк майли мо надорад,
Агар он турк майли мо надорад, Хатоӣ бар хато парво надорад. Чу Маҷнун то саҳар дар кӯи ӯям, Назар бар ҳолам он Лайло надорад.
То чашми тарам бар рухи зебо-ш назар кард,
То чашми тарам бар рухи зебо-ш назар кард, Аз оташи дил шуъла ба фонуси қамар кард. Девона шавад, бар сари иқбол наёяд, Дар кӯйи ту ҳар кас, ки ба як бор гузар
Ба ҷаҳон чи бастаӣ дил, магар ин фано надорад?
Ба ҷаҳон чи бастаӣ дил, магар ин фано надорад? Ҳама гулшани сипеҳр аст, гуле аз вафо надорад. Ба фусуни саркашиҳо ҳаваси баланд то чанд, Ки ба ғайри бӯрёе раҳе
То бинои гунбади имкон ҳувайдо кардаанд,
То бинои гунбади имкон ҳувайдо кардаанд, Ҷинси кулфат ҷамъ оварданду дунё кардаанд. Фарқсозон ҷумла аз асли ҳақиқат ғофиланд, В-арна Амру Зайдро дар хулқ ҳамто
Ба ҳар ҷо кулфату ғам офариданд,
Ба ҳар ҷо кулфату ғам офариданд, Насиби ҷони одам офариданд. Баҳор аз хоки мо файзе бибардор, Ки ин турбат мукаррам офариданд.