Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ин қадар омад баландӣ шуҳрат андар номи ноз,
Ин қадар омад баландӣ шуҳрат андар номи ноз, Сабзаи хат медамад аз лаъли ӯ пайғоми ноз. Наргис аз тарзи нигоҳи ӯ хиҷил афтодааст, Аз кадомин шоҳ бошад, ё Раб, и
Биё, ки гулшани умр аст дашти офатхез,
Биё, ки гулшани умр аст дашти офатхез, Самуми ҳодиса дорад зи ҳар тараф маҳмез. Мабош ғарраи ин рӯзгори севу панҷ, Ки ҳаст манзили ҳирмону маҳфили парҳез.
Мебарад ҳуш аз сарам он чеҳраи равшан ҳанӯз,
Мебарад ҳуш аз сарам он чеҳраи равшан ҳанӯз, Чун пари парвона доғам пеши он гулхан ҳанӯз. Ошиқон аз ҳасрати дидори ӯ худ мурдаанд, Он ситамгар нест сер аз шеваи
Биё, ки бе ту дили зор гаштааст ранҷур,
Биё, ки бе ту дили зор гаштааст ранҷур, Зи мижжа гар фиканам ашк, мечакад носур. Магир айби касон, то ба худ наяндешӣ, Гувоҳи туҳмати беҳад, адовати мавфур.
Як нафас аст зиндагӣ, заҳмати ину он мабар,
Як нафас аст зиндагӣ, заҳмати ину он мабар, Мижа фароз то кунӣ, меравӣ олами дигар. Ёди баҳори тифлагӣ дам ба дамам фузуд ғам, Лола зи доғи ғунчагӣ карда кулоҳи
Надошт тоқати сабре дигар дили маҳҷур,
Надошт тоқати сабре дигар дили маҳҷур, Ба нола сарфи нафас мекунад кунун маъзур. Чу нақши по ба замин маҳви ҳайрат афтодам, Зи боли маҳмили Лайливу корвонам дур
Сабре намонд (зи) ғафлати он чашми хобгир,
Сабре намонд (зи) ғафлати он чашми хобгир, Эй дил, биёву рухсати моро ҷавоб гир. Ин маслаҳат чи гунаву ин тунд хӯ чаро? Алтоф кун рақибу маро дар итоб гир.
Бе сиришки дидаи тар нест тоат эътибор,
Бе сиришки дидаи тар нест тоат эътибор, То нагиряд абри найсон, тоза набвад лолазор. Пеши мардум з-эътибори худ хиҷолатмояам, Гарчи хислат кардаме ташҳири худро
Як сӯ фитад зи орази гармаш ниқоб гар,
Як сӯ фитад зи орази гармаш ниқоб гар, Хуршед об мешавад, набвад саҳоб гар. Аз боди васлу лаззати дидор қонеам, Гоҳе шавад назорати рӯяш ба хоб гар.
То куҷо, ё Раб, тақозои сафар дорад баҳор,
То куҷо, ё Раб, тақозои сафар дорад баҳор, Ҳамчу барқ аз тез рафтан як назар дорад баҳор. Рангҳо з-авроқ бурду бӯйро бар бод дод, Нусхаи аҷзои худро мухтасар до
Агар зи доғи дили дардманд кунам таҳрир,
Агар зи доғи дили дардманд кунам таҳрир, Даҳони хома пурахгар шавад чу оташгир. Чу субҳ дида кушодам ба синаи софе, Ба ранги зард гузаштем ҳамчу моҳи мунир.
Мекушоям дар раҳаш аз дидаи бедор дар,
Мекушоям дар раҳаш аз дидаи бедор дар, То занад гоҳе магар он тифли гулрухсор сар. Лутфи ҳар шай шевае дархӯрди истеъдоди ӯст, Аз лабон зебад такаллум, аз сари
Ба кӯйи ёр навиштам дами саҳар коғаз,
Ба кӯйи ёр навиштам дами саҳар коғаз, Чу шамъ гиря намудам, ки гашт тар коғаз. Магар зи дуди дили доғ кардаанд мидод, Ки хома аз асари ҳарф медиҳад шарар коғаз.
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз,
Тавсифи хатат то шуда дар гулшани коғаз, Чун нофа дамад мушк зи во кардани коғаз. Шояд ки паёми ту бари мо бирасонад, Маҳкам бигирифтем чу хат домани коғаз.
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд,
Он маҳ чи ҷафо кард, намекард, накӯ буд, Ӯ тарки вафо кард, намекард, накӯ буд. Пайванди муҳаббат, ҳама асбоби маишат Бо аҳли дағо кард, намекард, накӯ буд.
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд,
Эй, дил ба хами силсилаи зулфи ту дар банд, Бисёр аз ин банд ба ин дилшуда мапсанд. Ҷуз расми ҷафо бар сари мо ҳеч наёвард, Ойини вафо пеша намудем ба ҳарчанд.
Ғуборам, то зи гарди домани дилдор гулчин шуд,
Ғуборам, то зи гарди домани дилдор гулчин шуд, Гулистон шуд, чаман шуд, сабз шуд, товуси рангин шуд. Ба сайри бӯстон он сарви раъно чун хиром овард, Навои хайра
Аз рақибон моҳи ҳуснаш қобили таҳсин нашуд,
Аз рақибон моҳи ҳуснаш қобили таҳсин нашуд, Дар дами дай ҳеч гулзоре баҳороин нашуд. Бо алоиқ хӯ гирифтан ҷуз сияҳкорӣ надошт, Зангро з-ойина то наздуд, оламбин
Бар сари мо сояи чархи ғамин бинҳодаанд,
Бар сари мо сояи чархи ғамин бинҳодаанд, Рӯзгори тирае бар мо аз ин бинҳодаанд. Пайкари ҳастии мо таркиби аздод асту бас, Боду хоку обу оташро қарин бинҳодаанд.
Соқӣ, биёр бода, ки шоми шубоб шуд,
Соқӣ, биёр бода, ки шоми шубоб шуд, Мутриб намой нола, ки пирӣ шитоб шуд. Ҷаври замона то каю ёрон ҳасуд чанд, Маҳшар карона то куҷо, олам хароб шуд.
Биҳамдуллаҳ, ки он дилдор, гарчи рафт, зуд омад,
Биҳамдуллаҳ, ки он дилдор, гарчи рафт, зуд омад, Ба таъзимаш қиёме хостам созам, суҷуд омад. Чу рафт аз пеши чашмам, он чи будам, рафт аз олам, Чу он нозофарин
Бисмиламро болу пар аз хуни худ рангин нашуд.
Бисмиламро болу пар аз хуни худ рангин нашуд. Рангҳо дар теғи қотил буд, аммо ин нашуд. Ҳар куҷо чун соя вазъи саҷда пайдо кардаам, То шавад аз нақши пойе ҷабҳа
Саҳиқаде, ки ба як ҷилва интизорам кард,
Саҳиқаде, ки ба як ҷилва интизорам кард, Асири зулфи сияҳ, чашми сурмадорам кард. Надошт бар сари ман шеваи вафодорӣ, Дилам рабуду ба ғам кушту хору зорам кард.
Турки Хитойи навхате ҷилваи дилбарона кард,
Турки Хитойи навхате ҷилваи дилбарона кард, Дил зи барам гирифту рафт, боз ба ман равона кард. Субҳидамона омад ӯ бо рухи ҳамчу офтоб, Шоми касон сабоҳ кард, су
Осмон шаборӯзӣ бебадал карам дорад,
Осмон шаборӯзӣ бебадал карам дорад, К-аз нуҷуму меҳру маҳ киса пурдирам дорад. Барг-барги ин гулшан нақши ибратэҷод аст, Ранг ҳам чу бӯ ин ҷо ҷилваи адам дорад.