Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чунон пур шуд дил аз дилбар, ки дил дар бар намегунҷад,
Чунон пур шуд дил аз дилбар, ки дил дар бар намегунҷад, В–агар гунҷад дилам дар бар, дар ӯ дилбар намегунҷад. Агар парвонаи ишқӣ, дар оташ болу пар мезан, Ки ин
Дилам дар васли гулрӯе нагунҷад,
Дилам дар васли гулрӯе нагунҷад, Хасак бо настаронбӯе нагунҷад. Аз он дастам ба зери сар сутун аст, Ки андар зери паҳлуе нагунҷад.
Ҳавоят дар димоғи ман нагунҷад,
Ҳавоят дар димоғи ман нагунҷад, Хаёлат дар сари сӯзан нагунҷад. Ба зулфат дил набастам, з-он ки сагро Каманди шоҳ дар гардан нагунҷад.
З-он оташе, к-аз ҳаҷри ту ҳар дам ба ҷони ман фитад,
З-он оташе, к-аз ҳаҷри ту ҳар дам ба ҷони ман фитад, Гар дам занам, хуршедро сад шуъла дар хирман фитад. Гуфтам шавам бо дарди ту яксон ба хоки раҳ, вале Ҳайф о
Занахдони ту гар ин аст, сад Юсуф ба чоҳ афтад,
Занахдони ту гар ин аст, сад Юсуф ба чоҳ афтад, Назар бар қаддат андозанд, хубонро кулоҳ афтад. Чу зулфи туст бахти ман, аз он доим парешон аст, Надонам дар ҷаҳ
Гар партави хуршеди рухат бар қамар афтад,
Гар партави хуршеди рухат бар қамар афтад, Маҳ зери қадамҳои ту чун хок дарафтад. Ман зарраи торикаму ту меҳри мунаввар, Равшан шавам, ар сӯи манат як назар афт
Рухат гул асту қадат сарву турраат шамшод,
Рухат гул асту қадат сарву турраат шамшод, Чу шона дар сари зулфи ту бошам аз шам шод. Чу боди субҳ гузар кард дар чаман ғунча, Алассабоҳ ба дастон ҳазор дил би
Аз сабо гар дар сари зулфи ту чин хохад фитод,
Аз сабо гар дар сари зулфи ту чин хохад фитод, Дил ки дар Ҳиндустон гум шуд, ба Чин хоҳад фитод. Гар насими бениёзӣ хоҳад аз кӯят вазид, Оташе дар рӯзгори куфру
Сад қатраи хун ҳар дам аз дидаи мо афтад,
Сад қатраи хун ҳар дам аз дидаи мо афтад, Ушшоқи парешонро бингар, ки чиҳо афтад! Дил аз ҳаваси холат бар зулфи ту мепечад, Мурғ аз тамаъи дона дар доми бало аф
Диламро дар занахдонат раҳ афтод,
Диламро дар занахдонат раҳ афтод, Қадам аз раҳ бурун зад, дар чаҳ афтод. Чу дар маҳтоб мерафтӣ хиромон Зи рӯят тоб дар рӯйи маҳ афтод.
То акси ту аз равзанаи дида дарафтод,
То акси ту аз равзанаи дида дарафтод, Дар хонаи дил партави шамсу қамар афтод. Бисёр даровехт сабо бо сари зулфат, Мехост, ки берун ҷаҳад аз дом, дарафтод.
Ҷон бар лаби лаълаш чу магас бар шакар афтод,
Ҷон бар лаби лаълаш чу магас бар шакар афтод, Бо васли ту дил чун шаббае дар гуҳар афтод. Кай даст занад дар камари суҳбати Ширин, Фарҳод, ки бо дарди фироқ аз
Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод,
Ман агар хок шудам, оби шумо равшан бод, Сар агар аз ту кашам, теғи ту бар гардан бод! Ҳаққи суҳбат, ки миёни ману ту муҳкам шуд, Гар фаромӯш кунам, лаънати Ҳақ
Як нафас, эй боди сабо, ҳамчу бод
Як нафас, эй боди сабо, ҳамчу бод Азми ту то куйи дилором бод! Гар ба дари дӯст қабулат бувад, Рост бувад ин, ки қабул аст ёд.
Пой берун зи ҳадди хеш ниҳод
Пой берун зи ҳадди хеш ниҳод Зулфи ту, сар аз он диҳад бар бод. Бандаи туст, ҳар куҷо сарвест, Банда бисёр кардаӣ озод.
Медиҳад бод аз ту бӯе, офарин бар бод бод!
Медиҳад бод аз ту бӯе, офарин бар бод бод! Ман ба бӯят медиҳам умри гиромиро ба бод. Бар дилам бедоди чашми масти ту аз ҳад гузашт, Доди худ гуфтам ситонам аз л
Ман уфтодаву анфоси рӯҳпарвари бод,
Ман уфтодаву анфоси рӯҳпарвари бод, Чу бод бар ту гузар мекунад, ҳаромаш бод! Шаби фироқу ғарибиву ишқу танҳоӣ, Чӣ шуд, ки бар мани бечора ҳар чаҳор афтод?
Дилам, ки чун сари зулфи ту меравад бар бод,
Дилам, ки чун сари зулфи ту меравад бар бод, Ба доми ишқ дарафтод, ҳар чӣ бодо, бод! Маро, ки сояи худ маҳрам асту он ҳам ҳеч, Маро, ки боди сабо ҳамдам асту он
Ҷон ҷавҳари пок асту тан ар сарви равонат,
Ҷон ҷавҳари пок асту тан ар сарви равонат, Тан пеши танат резаму ҷон бар сари ҷонат. Ту дар дили ман сокину ман дар талаби ту, Ҷӯён шуда фарёдзанон гирди ҷаҳона
Пистаро лаб шиканад он даҳани хандонат,
Пистаро лаб шиканад он даҳани хандонат, Мағзи бодом кашад чашми хуши фаттонат. Гарчи шуд равшании хони фалак аз хуршед, Қурси хуршед надорад намаке аз хонат.
Шамъи Эрон гӯямат ё моҳи Тӯрон хонамат,
Шамъи Эрон гӯямат ё моҳи Тӯрон хонамат, Қиблаи дил донамат ё Каъбаи ҷон хонамат. Халқ дар осоишанд аз ҳусни рӯят, лоҷарам, Раҳмати Парвардгору лутфи Яздон хонам
Чӣ аҷаб лутфу мизоҷ аст дар обу хокат,
Чӣ аҷаб лутфу мизоҷ аст дар обу хокат, Ки хирад менатавонад, ки кунад идрокат. Варақи лола бар андоми гулу шамшод аст, Ё қабо бар тани гулгуну тани чолокат.
Хабари ёр ба ағёр намеёрам гуфт,
Хабари ёр ба ағёр намеёрам гуфт, Ганҷҳо дораму бо мор намеёрам гуфт. Дарди ёре ба дили хастаи мо афтодаст, Дарди ёре, ки ба дайёр намеёрам гуфт.
Бо гул сухани ҷамоли ӯ рафт,
Бо гул сухани ҷамоли ӯ рафт, Гулро ҳама лофи рангу бӯ рафт Сарваш чу бидид бар лаби ҷӯй, Оби рухи ӯ чу оби ҷӯ рафт.
Дилам воқиф набуд он дам, ки ҷон рафт,
Дилам воқиф набуд он дам, ки ҷон рафт, Тан ин ҷо рафту ҷон бо корвон рафт. Фитодам хаставу марҳам ҷудо шуд, Бимондам ташнаву оби равон рафт.