Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Маро, ки нақши хаёли ту дар назар бошад,
Маро, ки нақши хаёли ту дар назар бошад, Чу баҳру кон садафи дида пургуҳар бошад. Агар ба соҳили чашмам хаёли ту гузарад, Зи мавҷи баҳр ҳамон беҳ, ки барҳазар б
Гар сарам хок шавад, дар кафи поят бошад
Гар сарам хок шавад, дар кафи поят бошад В-ар танам гард бувад, гарди ҳавоят бошад. Дили ман ҳаст барои ту, барои худ нест, Ҷон фидо бод дилеро, ки бароят бошад
Ману масҷид? Ҳама донанд, ки туҳмат бошад,
Ману масҷид? Ҳама донанд, ки туҳмат бошад, Кори ҳар тоифа бояд, ки ба нисбат бошад. Ман гадоям, ба ибодат нахарам боғи биҳишт, Дар атое, ки баҳо рафт, чӣ миннат
Моро, ки дил бар оташ аз ғам кабоб бошад,
Моро, ки дил бар оташ аз ғам кабоб бошад, Маҳрам пиёла гардад, ҳамдам шароб бошад. Ҳаргиз зи ганҷи ҳуснат доди дилам надодӣ, То кай зи чашми мастат олам хароб б
Чун зи кӯят ҳар саҳар бӯе ба гулшан мерасад,
Чун зи кӯят ҳар саҳар бӯе ба гулшан мерасад, Ғунчаро чоки гиребон то ба доман мерасад. Мо асири ҳаҷру доим дар висоли ту рақиб, Шоҳро ганҷу гадоро кунҷи гулхан
Гуфтам, ки даме биншин, то фитна набархезад,
Гуфтам, ки даме биншин, то фитна набархезад, Гуфто: Набувад ошиқ, к-аз фитна бипарҳезад. Гуфтам: Ҳама фитна аз заҳмати ҳиҷрон аст, Гуфто: Чӣ бувад хиҷрон, чун и
Ҳар кӣ мардона ба ишқ аз сари ҷон бархезад,
Ҳар кӣ мардона ба ишқ аз сари ҷон бархезад, Дар нахустин қадам аз ҳар ду ҷаҳон бархезад. Дар қиёмат, ки ба бӯйи ту шавад ҷон зинда, Танам аз ҷон ба вафои ту рав
Гар ба хунрезӣ он турки Хито бархезад,
Гар ба хунрезӣ он турки Хито бархезад, Чӣ савоб ояду он гаҳ чӣ хато бархезад. Қосиде нест, ки орад хабари дӯст ба дӯст, Магар ин дӯстӣ аз дасти сабо бархезад.
Чу ишқат чанги ғам дар ҷони ман зад,
Чу ишқат чанги ғам дар ҷони ман зад, Дил аз шодӣ равон ҷон доду тан зад. Ман аввал раҳбари ислом будам, Ба охир қавли мутриб роҳи ман зад.
Ғами олам махӯр, эй дил, ки олам ғам намеарзад,
Ғами олам махӯр, эй дил, ки олам ғам намеарзад, Ба ғамгин гаштани як дил ҳама олам намеарзад. Дурӯза умр дар олам чӣ бояд хӯрд чандин ғам? Ки андӯҳи фаровонаш б
Агар дилбар зи мо дил барнагирад,
Агар дилбар зи мо дил барнагирад, Дили ман ғайри ӯ дилбар нагирад. Агар зар дар миён набвад камарро, Миёни дӯстро дар бар нагирад.
Ҳаво расми гуҳар боридан овард,
Ҳаво расми гуҳар боридан овард, Гул ойини шакар хандидан овард. Магар зад бар дилаш пайкони ғунча, Ки булбул шеваи нолидан овард?!
Ман намехохам, ки чашми ғайр дар ту бингарад,
Ман намехохам, ки чашми ғайр дар ту бингарад, Чашми бад ҳайф аст, к-андар рӯйи некӯ бингарад. Бод ҳар мӯйи мижа дар дида мили оташин, Гар ба нуқсон дар ҷамолат
Бо ту баробарӣ рухи ҳуру малак накард,
Бо ту баробарӣ рухи ҳуру малак накард, Он кард чеҳраи ту, ки меҳри фалак накард. Аз шарқ то ба ғарб ба хубӣ ягонаӣ, Хуршед мулки худ ба касе муштарак накард.
Буроқи барқ азми осмон кард,
Буроқи барқ азми осмон кард, Қатори пили ҷавҳаркаш равон кард. Фалак дилгарм шуд аз баҳри ғунча, Ҳаво аз абр гулро соябон кард.
Ишқ пайдо шуду ин роз ниҳон натвон кард,
Ишқ пайдо шуду ин роз ниҳон натвон кард, Чун аён аст, дигар ҳеч баён натвон кард. Меравад дилбарам аз пешу равон дар пайи ӯ Чӣ бувад ҷони гиромӣ, ки равон натво
Гар чораи тақдир ба тадбир тавон кард,
Гар чораи тақдир ба тадбир тавон кард, Қайди дили девона ба занҷир тавон кард. Гӯянд ба тақрир расон ҳолу дар ин ҳол Ҳоли дили саргашта на тақрир тавон кард.
Пири мо хирқаи худ дар гарави саҳбо кард,
Пири мо хирқаи худ дар гарави саҳбо кард, Хешро боз ба пиронасарӣ расво кард. Дар ҳама дайр касе нест ба қаллошии мо, То кадом аҳли дил аз лутф назар дар мо кар
Ба дӯст аз дили мискин саломи мо кӣ барад?
Ба дӯст аз дили мискин саломи мо кӣ барад? Бар остонаи васлаш паёми мо кӣ барад? Ҳикояти рухи гулгуни ту зи сели сиришк Ба сарви соявари хушхироми мо кӣ барад?
Мани ранҷурро уммеди васлаш зинда медорад
Мани ранҷурро уммеди васлаш зинда медорад В-агарна дарди ҳаҷри ӯ маро як лаҳза нагзорад. Нагардад шоми ман равшан, намирад сӯзи дил, гарчи Зи оҳам меҷаҳад барқу
Зулфи мушкини ту занҷири балое дорад,
Зулфи мушкини ту занҷири балое дорад, Баста ба ҳар сари мӯе сару пое дорад. Дӯст он нест, ки тобад сари паймон аз дӯст Дӯст он аст, ки бо дӯст вафое дорад.
Ба назди аҳли назар ҳар кӣ дидае дорад,
Ба назди аҳли назар ҳар кӣ дидае дорад, Мудом дида зи рӯйи ту бар намедорад. Касе, ки дида ба дидори дӯст равшан кард, Ҳадиси таънаи душман ба гӯш мен-орад.
Лола аз оташи савдои ту доғе дорад,
Лола аз оташи савдои ту доғе дорад, Ғунча аз бӯйи хушат тоза димоғе дорад. Гулшани чашми ман аз хуни ҷигар гулзор аст, Қомати сарви ту гар майл ба боғе дорад.
Чу чашмат ҳеҷ оҳуе надорад,
Чу чашмат ҳеҷ оҳуе надорад, Ки чашмат ҳеҷ оҳуе надорад. Хиҷил шуд аз гули рӯйи ту лола, Ки ранге дораду бӯе надорад.
Васфи ту дар баён намегунҷад,
Васфи ту дар баён намегунҷад, Бенишон дар нишон намегунҷад. То ту дар ҷони ман гирифтӣ ҷой, Ҷони ман дар ҷаҳон намегунҷад.