Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ёр гар аз дида пинҳон аст, пайдо дар дил аст,
Ёр гар аз дида пинҳон аст, пайдо дар дил аст, Гар ба сурат мекунад дурӣ, ба маънӣ восил аст. Ман ба сар оям ба сӯйи ӯ чу об ошуфтавор, Гар наояд сарви мо, шояд
Дасти ман ҳамчу дилу дил чу даҳонат танг аст,
Дасти ман ҳамчу дилу дил чу даҳонат танг аст, Ашки ман бо маю май бо лаби ту ҳамранг аст. Ҳама то боди сабо зулфи ту доранд ба чанг, Ба ҷуз аз ман, ки маро боди
Мо чунин бедилу дилбар натавонем нишаст,
Мо чунин бедилу дилбар натавонем нишаст, Низ бе он маҳи анвар натавонем нишаст. Беҳ аз он нест, ки чун сабза ба пояш афтем, Гар бад-он сарви суманбар натавонем
Сунбули тозаи ту бар гули сероб хуш аст,
Сунбули тозаи ту бар гули сероб хуш аст, Наргиси масти ту дар гӯшаи меҳроб хуш аст. Ҳоҷати шамъи муанбар набувад пеши рухат, Муфлисонро ватан аз партави маҳтоб
Ту дар барию дидаи бадхоҳ бар дар аст,
Ту дар барию дидаи бадхоҳ бар дар аст, Бар дар чӣ боки душман, агар дӯст дар бар аст. Чашмат ба нӯки ғамза маро тирдӯз кард, Зулфи туро ҳанӯз чӣ ошӯб дар сар ас
Маштоб як дам, сорбон, к-аз гиря поям дар гил аст,
Маштоб як дам, сорбон, к-аз гиря поям дар гил аст, Раҳме, ки ин саргаштаро по дар гилу раҳ дар дил аст. Ман худ нахоҳам шуд зи ҷон ҳаргиз ба осонӣ ҷудо, Гар ҷон
Макун маломати дурдикашони бодапараст,
Макун маломати дурдикашони бодапараст, Ки ҷойи ақл набошад димоғи ошиқи маст. Ҳадиси ҳарзаи воиз куҷо ба гӯш орам, Маро, ки бехудам аз ҷуръаи шароби аласт!
Маро, ки нашъаи рӯҳ аз майи муғонаи туст,
Маро, ки нашъаи рӯҳ аз майи муғонаи туст, Димоғи ақл тар аз нағмаи таронаи туст. Наям чу уд, ки аз чанги ёр менолад, Хурӯши ман ҳама аз нолаи чағонаи туст.
Бо руху зулфи ту дилро рӯзи бозор имшаб аст,
Бо руху зулфи ту дилро рӯзи бозор имшаб аст, То дар ин савдо барояд, ҷони ширин бар лаб аст. Дар сари зулфи ту дилҳои парешон ҷамъ шуд, Ҳалқа-ҳалқа ҳар шабе фар
Туро шамоили мавзуну шеваи хуб аст,
Туро шамоили мавзуну шеваи хуб аст, Ки вазъу ҳайати матбӯъу шакли марғуб аст. Шиори шаъри сияҳ бар баёзи орази ту Чу оразест, к-з ӯ офтоб маҳҷуб аст.
Зулфат ба шӯру фитна агар қалби мо шикаст,
Зулфат ба шӯру фитна агар қалби мо шикаст, Умраш дароз бод, ки бишкасту бозбаст. Боди сабо зи фарқи ту бӯе ба Чин расонд, Шуд фарқ дар миёни мусулмону бутпараст
То қавси абруи ӯ дар офтоб пайваст,
То қавси абруи ӯ дар офтоб пайваст, Зулфи каҷаш зи абрӯй тарфе зи моҳ барбаст. Аз по даруфтодам, то дӯст даст гирад, Ёрӣ намекунад по, ёрам намедиҳад даст.
Нуқл аст лаби ту ё шароб аст,
Нуқл аст лаби ту ё шароб аст, Ё оташу дил аз ӯ кабоб аст?! Як қатра зи ҷоми туст дарё, Як зарра зи ҳуснат офтоб аст.
Дилбаро, гирди сарат ҷону ҷаҳон гардон аст,
Дилбаро, гирди сарат ҷону ҷаҳон гардон аст, Каъбаи васли ту мақсуди ҷаҳонгардон аст. Ҳар киро дарди муҳаббат нашавад домангир, Остин бар сараш афшон, ки зи нома
Биёр бода, ки ҳангоми шайду қаллошист,
Биёр бода, ки ҳангоми шайду қаллошист, Замони риндиву мастиву рақсу авбошист. Бунафша дар ҳарами бӯстон ба атторист, Насим бар варақи ёсуман ба наққошист.
Он хоки равшани ту, ки чун нури дидаст,
Он хоки равшани ту, ки чун нури дидаст, Холест, к-аз сиёҳии чашмам чакидааст. Равшан шудаст дида, ки дидаст рӯйи ту, Маст аст гӯши дил, ки паёмат шунидааст.
Омад баҳору мавкиби гулҳо расидааст.
Омад баҳору мавкиби гулҳо расидааст. Лола алам ба кӯҳу ба саҳро кашидааст. Булбул суруд гуфта, сарандоз гашта сарв, Ғунҷа зи шавқ ҷуббаи хазро даридааст.
Ҳамчу зулфат кори ман бо ту дароз афтодааст,
Ҳамчу зулфат кори ман бо ту дароз афтодааст, Сад раҳам афтода буд ин кор, боз афтодааст. Бандаи шӯридае дар банди шоҳе мондааст, Пашшаи саргаштае дар чанги боз
Гар дилам дар бар чу оташ беқарор афтодааст,
Гар дилам дар бар чу оташ беқарор афтодааст, Дурри дарёи саршикам обдор афтодааст. Сунбулат аз гулпарастӣ дар чаман печидааст, Наргисат аз хоби мастӣ дар хумор
Бо ҳавас бегона гардад, ҳар кӣ бо ишқ ошност,
Бо ҳавас бегона гардад, ҳар кӣ бо ишқ ошност, Ишқро раҳ дар диле бошад, ки холӣ аз ҳавост. Ошиқо, худро раҳо кун, ҷониби маъшуқ гир, Васли ёр он кас ҳамеёбад, к
Сарви болои туро оби равон аз чашми мост,
Сарви болои туро оби равон аз чашми мост, Гар нишонад рӯзгораш дар канори мо, равост. Ҷойи ту донам, ки доим дар дили реши ман аст, Лекин он мискини саргардон н
Ошиқ ба кӯйи ишқ надонам, ки чанд хост,
Ошиқ ба кӯйи ишқ надонам, ки чанд хост, Донам, ки ҳеч кас на чу ман мустаманд хост. Бар чархи ҳусн рӯйи ту моҳи тамом шуд, Дар боғи ишқ қадди ту сарви баланд хо
Маро ҳосил зи умри худ ҳамин аст,
Маро ҳосил зи умри худ ҳамин аст, Ки он дилдор бо худ ҳамнишин аст. Надорам дар назар ҷуз қомати ӯ, Ҳамеша чашми ошиқ ростбин аст.
Агарчи ғамзаи хунрези ту балои ман аст,
Агарчи ғамзаи хунрези ту балои ман аст, Сиришки лаълу зари чеҳра хунбаҳои ман аст. Маро, ки аз ту ба сад теғ барнатобам рӯй, Чӣ ғам зи тири маломат, ки дар қафо
Шаробхона биҳишт асту ёр ҳури ман аст,
Шаробхона биҳишт асту ёр ҳури ман аст, Биҳишту ҳур дигар ҷустан аз қусури ман аст. Биёр май, ки ман аз хештан парешонам, Маро зи хеш чу ғайбат фитад, ҳузури ман