Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҷони мо бе шарафи суҳбати ҷонон хуш нест,
Ҷони мо бе шарафи суҳбати ҷонон хуш нест, Ҳукми султони висол аст, ки ҳиҷрон хуш нест. Бе лабу орази ӯ дида надорад нуре, Бе вуҷуди гулу мул тарфи гулистон хуш
Нола ёдат медиҳад, к-аз бедилонат ёд нест,
Нола ёдат медиҳад, к-аз бедилонат ёд нест, Лек ӯ бод асту аз вай ҳосиле ҷуз бод нест. Дар раҳат аз нотавонӣ оби чашмам мебарад, Дигарам ҷуз ашки гулгун ҳеч исте
Ишқ падидор ҳаст, ёр падидор нест,
Ишқ падидор ҳаст, ёр падидор нест, Партави дидор ҳаст, ёрии гуфтор нест. Дар раҳи ӯ солҳо рафтаму суде надошт, Бар дари ӯ борҳо омадаму бор нест.
Дар шаҳри ёр пухтаи мо ҷуз кабоб нест,
Дар шаҳри ёр пухтаи мо ҷуз кабоб нест, В-аз ҳамдамони куҳна касе ҷуз шароб нест. Ҳамсуҳбате, ки бо ҳама кас хушсухан бувад, Бисёр ҷустаему ба ғайр аз рубоб нест
Зи куфри зулфи ту ислом дар парешонист,
Зи куфри зулфи ту ислом дар парешонист, Зи чашми кофари ту фитна дар мусулмонист, Ҳазор кони латофат нуҳуфта дар лаби туст, Ки он ақиқи гуҳарпӯш ҷавҳари конист.
Хонаи дидаи ман раҳгузари дарёест,
Хонаи дидаи ман раҳгузари дарёест, Ки шабу рӯз дар ӯ ҳиндуи мардумзоест. Рӯйи мо оби равону гули зарде дорад, Ба тафарруҷ гузар, эй дӯст, ки хуш маъвоест.
Маро эй моҳ, рӯзе бе ту солест,
Маро эй моҳ, рӯзе бе ту солест, Туро ҳар дам зи муштоқон малолест. Агарчи аз фироқат дар ваболам, Мудомам бо хаёли ту висолест.
Ё Раб, он авҷнишин кавкаби сайёраи кист?
Ё Раб, он авҷнишин кавкаби сайёраи кист? Назари он маҳи бемеҳр ба истораи кист? Ашки сурху рухи зарду дили гарму дами сард, Шамъи дилсӯхтаро з-оташи рухсораи ки
Чашмам ба ёди лаъли ту дӯшина хун гирист,
Чашмам ба ёди лаъли ту дӯшина хун гирист, Бе сунбули ту наргиси ман лолагун гирист. Дарёб, эй фузуншуда аз ҳадди дилбарӣ, К-ин чашми ашкбори ман аз ҳад фузун ги
Ҳар чӣ на ишқ аст, ҳама кофирист,
Ҳар чӣ на ишқ аст, ҳама кофирист, Саҷда, ки бе сидқ бувад, бутгарист. Ин сар агар дар қадами ӯ равад, Салтанати инсарию онсарист.
Бода дар ишқ ёри ғамхорест,
Бода дар ишқ ёри ғамхорест, Босафо бод, ҳар куҷо ёрест! Зоҳиду зуҳду мову қаллошӣ, Майли ҳар кас ба ҷониби корест.
Шеваи лаъли шакарбори ту ширинкорист,
Шеваи лаъли шакарбори ту ширинкорист, Одати наргиси ошуфтаи ту хунхорист. Лозими ҷаъди парешони ту саргардонист, Ҳамдами ғамзаи ханҷаркаши ту беморист.
Субҳдам бар остонаш бедиле хуш мегирист,
Субҳдам бар остонаш бедиле хуш мегирист, Кас нагуфташ, к-аз куҷоӣ, хуни дил аз баҳри чист? Даҳр чун гул менишонад ҳар дамам дар хоку хун, Хоки хорӣ бар сари ман
Девона гаштам бар рухат, девонаро тадбир чист?
Девона гаштам бар рухат, девонаро тадбир чист? Занҷир бар дасташ бинеҳ, ӯро беҳ аз занҷир чист? Гар ман на сармастам, чаро ошуфта мегӯям сухан В-ар ман на лояъқ
На ҷуз ту аҳли дилро дилбаре ҳаст,
На ҷуз ту аҳли дилро дилбаре ҳаст, На аз ту дар ҷаҳон ширинтаре ҳаст. Нисори гарди роҳат гар диле буд, Фидои хоки поят ҳам саре ҳаст.
Масҷиду майкада дар мулки Худо ин ҳама ҳаст,
Масҷиду майкада дар мулки Худо ин ҳама ҳаст, Фисқи пинҳонию зуҳди бариё ин ҳама ҳаст. Аз пайи шоҳиду май сарзанишам чанд кунӣ? Бирав, эй хоҷа, ки дар мазҳаби мо
Сарви равон чу қадди баландат зариф нест,
Сарви равон чу қадди баландат зариф нест, Оби ҳаёт чун лаби лаълат латиф нест. Хат душман аст ҳусни туро, андакаш мабин, Мӯре, ки дасти шер бипечад, заиф нест.
Дод боди субҳдам бо ошиқон пайғоми дӯст,
Дод боди субҳдам бо ошиқон пайғоми дӯст, Бурд оромам ба бӯйи зулфи беороми дӯст. Хок мегуфтам шавам, то дар қадамҳояш равам, Боз мегӯям нашинад гард бар ақдоми
Сари умед ниҳам бар замини ҳазрати дӯст,
Сари умед ниҳам бар замини ҳазрати дӯст, Ба бӯйи он ки мушарраф шавам ба суҳбати дӯст. Наъими ҳар ду ҷаҳон додаам баҳои ғамаш, Кадом давлати шоҳӣ расад ба давла
Пеши он сарви равон оби рухи ман оби ҷӯст,
Пеши он сарви равон оби рухи ман оби ҷӯст, Обхурди сарви мо гӯйӣ магар аз оби рӯст. Қосиди хун аст моро, он ки мегӯем ёр, Душмани ҷон аст моро, он ки медорем дӯ
Ҷонам фидои ҷонон, гар майли ӯ ба ҷон аст,
Ҷонам фидои ҷонон, гар майли ӯ ба ҷон аст, Фармони дилпазираш бар ҷони мо равон аст. Дар пойи сарви қаддаш афтодаам ба хорӣ, Ман хоки остонат, рӯям ба остон аст
Зи чашмам хуни дил ҳар шаб равон аст,
Зи чашмам хуни дил ҳар шаб равон аст, Саришки хуниям аз шабравон аст. Давон як шаб равонам аз Шамохӣ, Ки ҷону дил маро дар Шобирон аст.
Тоқи абрӯи ту манзилгаҳи беморон аст,
Тоқи абрӯи ту манзилгаҳи беморон аст, Доми гесӯи ту маъвои гирифторон аст. Чашми ҷодуи ту шуд пешрави айёрон, Зулфи ҳиндуи ту сарҳалқаи тарророн аст.
Гул аст он, ки зи ҳуснаш ҷаҳон гулистон аст,
Гул аст он, ки зи ҳуснаш ҷаҳон гулистон аст, Аз ӯ ба ҳар чамане сад ҳазор дастон аст. Чу ғунча гар даҳани ӯ ба ханда пайдо шуд, Ҳанӯз зери лабаш хандаҳои пинҳон
Чун мастии он наргиси пурфитна мудом аст,
Чун мастии он наргиси пурфитна мудом аст, Гӯши ману бонги наю дасти ману ҷом аст. Гар ахтари мақсуд ба мо хуш набарояд, Моро рухи зебои ту, эй моҳ, тамом аст.