Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Чу бод гар зи сари кӯйи ёр хоҳам рафт,
Чу бод гар зи сари кӯйи ёр хоҳам рафт, Ба сӯйи равзаи Ризвон чӣ кор хоҳам рафт? Маро зи рӯзи шумор, эй фақеҳ, кам тарсон, Ки ман ба дайри муғон бешумор хоҳам ра
Чашми ту аз мо хатое диду абрӯ чин гирифт,
Чашми ту аз мо хатое диду абрӯ чин гирифт, Ҳоҷибат овард аз туркон сипоҳу Чин гирифт. Зулфи ту чун ҳиндувон оташпарастӣ пеша кард, Хоби хуш бодат, к-аз оташ бис
Як қадам ёр аз сари ҷавру ҷафо ҳаргиз нарафт,
Як қадам ёр аз сари ҷавру ҷафо ҳаргиз нарафт, Ҷон зи дардаш рафту дард аз ҷони мо ҳаргиз нарафт. Дар ҳариму васлаш, эй дил, кай нузул афтад туро, К-андар он ман
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт,
То дилам дилбар гирифт аз ҷону дил дил баргирифт, Остин аз ҷон фишонду домани дилбар гирифт. Дид чашматро, ки дорад аз мижа чатри сиёҳ, Наргис аз хиҷлат бихоҳад
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт,
Анвори ваҷҳи туст, ки арзу само гирифт, Кулли вуҷуд ҷуди вуҷуди шумо гирифт. Дар нури меҳр зарраи саргашта маҳв шуд, Лоҳутие зи ҳои ҳавоят ҳаво гирифт.
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт,
Саломе бурд, чун субҳи сабо рафт, Расули раҳнаварди бодпо рафт. Зи хуни дил навиштам моҷарое, Ки дар ҳиҷрони ту бар мо чиҳо рафт.
Агар дӯстонро тавон боз ёфт,
Агар дӯстонро тавон боз ёфт, Тавон аз паси марг ҷон боз ёфт. Касе к-аз фироқе ба васле расид, Дубора ҳаёти ҷаҳон боз ёфт.
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат,
Ҳуснат ҳама ошӯбу ҷамолат ҳама офат, Шӯхӣ ба ту мансубу ҷафо бо ту изофат. Эй боди саборо зи насими ту равоне В-эй оби равонро зи хаёли ту латофат.
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ,
Ман ошиқам, ки Каъба намедонам аз куништ, Парвонаро дар оташи дӯзах бувад биҳишт. Зоҳид, ту дар ҳимояти кирдори хеш бош, Нашнидаӣ, ки гул даравад, ҳар кӣ хор ки
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт,
То диле дорам, ман аз дилдор натвонам гузашт, Бигзарам аз ҷон, вале аз ёр натвонам гузашт. Ҳар сари мӯе ҳиҷоби роҳи ман гардад, вале Аз сари мӯе қаландарвор нат
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт,
Чун сабо дар кӯйи ту ошуфта бархоҳам гузашт, Бар дарат бемор хоҳам рафту хоҳам даргузашт. Хоки раҳ хоҳам шудан, то даҳр бар бодам диҳад, Бар сари кӯйи шумо з-ин
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт,
Шамъвор аз сар гузаштам, бишнав аз ман саргузашт, Оташам сар то ба по бигрифту об аз сар гузашт. Рафт дил, чун меҳри лаъли ӯ ба ҷон пинҳон надошт, Айни лутф аст
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт,
Умрам ҳама он буд, ки дар кӯи ту бигзашт, Мурдан беҳ аз он умр, ки бе рӯи ту бигзашт! Медод сабо бӯйи ту, дил рафт ба он бӯй, Аз бод дили гумшуда бар бӯи ту биг
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт,
Зулфат, ки ба ҳар ҳалқаи мушкин ҳунаре дошт, Монанди шаби қадр муборак саҳаре дошт. Ҳарчанд ки ман соғари андӯҳ кашидам, То чашм задам, соқии даврон дигаре дошт
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт,
Чу дид рӯйи ту дида, назар нигоҳ надошт, Зи раҳ бирафт дили ман, ки рӯ ба роҳ надошт. Бирехт хуни дилам турки чашми ту ба хато, В-агарна дил ба ҷуз аз ошиқӣ гун
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест,
Беш аз инам сари ин хотири шайдоӣ нест, Тоқати ин дили шӯридаи савдоӣ нест. Ҳар замон аз ғами ишқам аламе пеш ояд, Ки аз ӯ фоида ҷуз ҳосили расвоӣ нест.
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест,
Маро ба буъди макон аз шумо ҷудоӣ нест, Ки ҳар куҷо равам, аз доми дил раҳоӣ нест. Ҳар он чӣ дар назарам ояд аз шамоили ту, Ба ҷуз вазифаи шӯхию дилрабоӣ нест.
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест,
Ҳамчу рухсори ту гулро хати зангорӣ нест, Норванро чу қадат чеҳраи гулнорӣ нест. Соқиё, чун ҳама ранҷи дилам аз хештан аст, Бидеҳ он бода, ки мастам, сари ҳушёр
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест,
Кори ишқ аст агар пеши ту, инкоре нест, Ошиқи ҳусни бутонему ҷуз ин коре нест. Дӯст набвад, ки ба дил майл надорад бо дӯст, Ёр набвад, ки ба ҷон дар талаби ёре
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест,
Ошиқ, ки дур монд зи маъшуқ, зинда нест, Бар ман маханд, бахт, ки ин ҷойи ханда нест. То ғойибӣ зи чашми ман, эй подшоҳи ҳусн, Бе ту чӣ меҳнат аст, ки бар ҷони
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест,
Дили маҷрӯҳро парвои тан нест, Шаҳиди ишқ муҳтоҷи кафан нест. Ба ғайри ишқ коре нест, в-ар ҳаст Ба ғайри ишқбозӣ кори ман нест.
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест,
Ман дигар дам назанам, гарчи дамам ҳамдам нест, Худ маро заҳра, ки пеши ту барорам дам, нест. Мардуми дида бурун мекунам аз хонаи чашм, То набинад рухи хуби ту,
Ошиқи саргаштаро парвои нангу ном нест,
Ошиқи саргаштаро парвои нангу ном нест, Дастгири ошиқони хастадил ҷуз ҷом нест. Нест раҳ дар базми риндон зоҳидони хушкро, Маҷлисе, к-он ҷойи хосон аст, бори ом
Ҳамчу рухсори ту маҳ бар гӯшаи афлок нест,
Ҳамчу рухсори ту маҳ бар гӯшаи афлок нест, Ҳамчу болои ту сарве дар чаман чолок нест. Меҳр ҳусне дорад, аммо нест эмин аз завол, Гул туро монад, дареғо, домани
Набвад зи панд фоида онро, ки ҳуш нест,
Набвад зи панд фоида онро, ки ҳуш нест, Бо ман забон машав, ки маро бо ту гӯш нест. Булбул, макун нафир, ки парвонаро зи ишқ Месӯзад андаруну забони хурӯш нест.