Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба сӯи ёр агар ман кунам равон коғаз,
Ба сӯи ёр агар ман кунам равон коғаз, Ба ҷои барф биёяд зи осмон коғаз. Румузи нуктаи ушшоқ мекунад равшан Ба ҳар касе, ки бувад рози ӯ ниҳон коғаз.
Эй нигоҳи шафқатомезат маро аз ҷон лазиз,
Эй нигоҳи шафқатомезат маро аз ҷон лазиз, Ҳар чӣ бошад дар ҷаҳон хуштар, маро аз он лазиз. Ҳаст дар комам гуворо талхии заҳри ғамат, Гарчи бошад дар мазоқи ҳар
Биё, эй дил, ки найрангу фусунат пур ба кор ояд,
Биё, эй дил, ки найрангу фусунат пур ба кор ояд, Зи чашмаш соғари андешаро ранги хумор ояд. Зи даври печутоби оташи дил ашки гулгунам Ба ёди пойбӯсаш ҳамчу тифл
Зи ҷӯши ашк дар обам, гуҳарбор инчунин бояд,
Зи ҷӯши ашк дар обам, гуҳарбор инчунин бояд, Зи шоми ғам сияҳрӯзам, шаби тор инчунин бояд. Намебошад ба ғайри яъс дигар дастгири ман, Ба накбатхонаи дунё мададг
Наргиси масти ту олуи Ҳиротам надиҳад,
Наргиси масти ту олуи Ҳиротам надиҳад, Ҳалқаи зулфи ту аз банд наҷотам надиҳад. Ҷониби кӯи ту хоҳам, ки кунам парвозе, Шаҳпари бол расоӣ ба қанотам надиҳад.
Зери теғи абруяш сад мисли ман гар сар диҳад,
Зери теғи абруяш сад мисли ман гар сар диҳад, Баҳри куштан муъҷизи лаълаш ҳаёт аз сар диҳад. Хоҳам аз лаълаш ба сад зорӣ агар оби ҳаёт, Дар гулӯи ташнаам об аз
То шуъои меҳр аз ҷайби ту равшан мешавад,
То шуъои меҳр аз ҷайби ту равшан мешавад, Домани ҳар зарра аз ойина хирман мешавад. Пардаи дигар ба мизроби ғамаш даркор нест, Аз баму зери ҷунун ин нола шеван
Сарам ба зери қудуми ту гар ғубор шавад,
Сарам ба зери қудуми ту гар ғубор шавад, Зи юмни мақдами ту хони ман мазор шавад. Яке гузар ба сари турбатам, ки баъд аз марг Зи хоки ман ба раҳат наргис интизо
Ёди айёме, ки ҳар дам бо манат пайғом буд,
Ёди айёме, ки ҳар дам бо манат пайғом буд, Шаҳди мазмуни ҳадиси дилкашат дар ком буд. Дам ба дам, соат ба соат аз навиди номаат Тарфи гулзори хаёли ман баҳорайё
То қумоши ҳусни ӯро корвон аз ноз буд,
То қумоши ҳусни ӯро корвон аз ноз буд, Муштариро маҳмили савдо ҷарасовоз буд. Мурдам аз ҳасрат, ки з-истиғно намегӯяд сухан, Ёди айёме, ки лаъли ӯ масеҳэъҷоз бу
Дил ба тоқи абруи ӯ майпарастӣ мекунад,
Дил ба тоқи абруи ӯ майпарастӣ мекунад, Чун кабӯтар дар равоқи Каъба мастӣ мекунад. Аз баландӣ кай расам дар зурваи он остон? Толеъу иқболи сустам сахт пастӣ ме
Орази чун моҳаш аз бурқаъ намоён мекунад,
Орази чун моҳаш аз бурқаъ намоён мекунад, Оламеро шамъи рухсораш чароғон мекунад. Аз хаёли ғунчааш дорам ба дил ҷамъияте, Хотирамро ёди он гесӯ парешон мекунад.
Арғавон дар пеши рухсори ту берангӣ кунад,
Арғавон дар пеши рухсори ту берангӣ кунад, Ғунча аз хандидани лаъли ту дилтангӣ кунад. Ҳусни Юсуфро агар Парвин барои имтиҳон Бо тарозу баркашад, кай бо ту ҳамс
Рангу бӯи боғи ҳуснат дар чаман шӯр афканад,
Рангу бӯи боғи ҳуснат дар чаман шӯр афканад, Аз даҳони ғунча лаълат хандаро дур афканад. Ҳалқаи зулфи туро Ризвон агар бинад ба хоб, Тавқи қумрӣ созаду дар гард
Бодаи ишқи ту дар ҳар дил агар ҷӯш кунад,
Бодаи ишқи ту дар ҳар дил агар ҷӯш кунад, Агараш оби ҳаёт аст, куҷо нӯш кунад?! Орзуманди висоли ту агар ҳушнок аст, Ба яке қатраи май васли ту беҳуш кунад.
Анбари зулфи кажат бозори анбар бишканад,
Анбари зулфи кажат бозори анбар бишканад, Қимати лаъли лабат савдои гавҳар бишканад. Бо қади шамшод сӯи боғ гар орӣ гузар, З-инфиоли қоматат шохи санавбар бишка
Ҳар куҷо он шӯх гар сайде ба абрӯ мезанад,
Ҳар куҷо он шӯх гар сайде ба абрӯ мезанад, Бисмилаш чун моҳи нав бар чарх паҳлӯ мезанад. Дӣ ба гулгашти чаман нахлаш хиром овард бор, Қумрӣ бо ёди қадаш имрӯз к
Аз нигаҳ тире ба ҷонам он камонабрӯ занад,
Аз нигаҳ тире ба ҷонам он камонабрӯ занад, Шукри алтофаш маро бар тан сар аз ҳар мӯ занад. Тоби лаъли майпарасташ қимат аз гавҳар барад, Насх бозори шакарро ӯ з
Соғари айши абад гарчи ба дастам доданд,
Соғари айши абад гарчи ба дастам доданд, Роҳи роҳат ҳама аз ҷоми аластам доданд. Корвонони қазову қадар аз ҳушёрӣ Чун ҳино баста маро бар кафи мастам доданд.
Шабнами арзи адаб аз чашми ҳайрон рехтанд,
Шабнами арзи адаб аз чашми ҳайрон рехтанд, Донаи уммедро чун меҳр яксон рехтанд. Ҳар кӣ шуд ҳамчун садаф дар саъйи сомони амал, Оқибат андар даҳонаш оби найсон
Хубрӯён шеваи ҳайрат шиорам кардаанд,
Хубрӯён шеваи ҳайрат шиорам кардаанд, Ҳамчу нақши по ба худ ойинадорам кардаанд. Чун қадаҳ оғӯши сад хамёзаи айши абад Аз шикасту гардиши ранги хуморам кардаанд
То назокат з-он хироми қадди дилҷӯ мечакад,
То назокат з-он хироми қадди дилҷӯ мечакад, Аз ҳаё сарв об гашта, бар лаби ҷӯ мечакад. Рамзи зулфи ӯ ба саҳрои Хутан шуд ошкор, Хуни ҳасрат то абад аз нофи оҳу
Моҳи ман имрӯз дар Мисри малоҳат шоҳ шуд,
Моҳи ман имрӯз дар Мисри малоҳат шоҳ шуд, Юсуф аз шарми ҷамоли ӯ ба зери чоҳ шуд. Ҷоми май бе ёди лаъли ӯ насиби ман мабод, Ҳамдами базмам агарчанде ки меҳру мо
Оҳ, аз даври фалак, як лаҳза бар комам нашуд,
Оҳ, аз даври фалак, як лаҳза бар комам нашуд, Қуръаи фоли тараб як бор бар номам нашуд! Дар ҳавои васли матлаб кардам аз ором рам, Ҳеч амре мӯҷиби таскини орома
Китоби оразашро то саводи хат намоён шуд,
Китоби оразашро то саводи хат намоён шуд, Зи мазмуни бароташ мӯр меҳмони Сулаймон шуд. Нигоҳи ҳайратангезаш бисот орост шӯхиро, Рами чашми ғизолон аз хаданги но