Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз мо ба дигарон сари меҳру вафо-т чист?
Аз мо ба дигарон сари меҳру вафо-т чист? Эй бемурувват, ин ҳама ҷавру ҷафо-т чист? Яксар ба интизори ту фарш аст ҷону дил, То по ниҳодаӣ, бинигар, зери по-т чис
Бе туам ҷои иқомат гӯшаи майхона аст,
Бе туам ҷои иқомат гӯшаи майхона аст, Кору борам дар ҳавоят гиряи мастона аст. Он, ки бар дарди дилам хун мехӯрад, ҷуз бода нест, В-он, ки мегиряд ба ҳолам, шиш
Баҷост ҳусни бутон, гарчи сад ниқоб гирифт,
Баҷост ҳусни бутон, гарчи сад ниқоб гирифт, Ки мавҷро натавон дар таҳи ҳиҷоб гирифт. Хаёли рӯи ту осон нашуд муяссари дил, Базӯр ойина домони офтоб гирифт.
Парӣ зи шарми рухат чеҳра дар ниқоб гирифт,
Парӣ зи шарми рухат чеҳра дар ниқоб гирифт, Лаби ту равнақи кайфият аз шароб гирифт. Агарчи буд туро чеҳра мусҳафи раҳмат, Касе, ки дид хатат, ояти азоб гирифт.
Лаби ту қути дилу қуввати равони ман аст,
Лаби ту қути дилу қуввати равони ман аст, Вале чӣ суд, ки дур аз лабу даҳони ман аст. Равам ба гоми нахустин ҳазор марҳала пеш, Ба ҷустуҷӯи ту гар бод ҳаминони
Саъйи ваҳшат зи бас ойинаи тасхири ман аст,
Саъйи ваҳшат зи бас ойинаи тасхири ман аст, Нақши по ҷилвагаҳи ҳалқаи занҷири ман аст. З-ин чаман ранги биноям ҳама бар дӯши ҳавост, Гӯӣ, аз бӯи гулобу гили таъ
Бад-ин ғалат, ки вай андар сари вафои ман аст,
Бад-ин ғалат, ки вай андар сари вафои ман аст, Агар ба теғ бибуррад сарам, сазои ман аст. Гарам биҳишт муяссар шавад, намебахшам, Ба ҷуз гули рухи ҷонон, ки муд
Дилам шикаставу тан хаставу ҷигар хун аст,
Дилам шикаставу тан хаставу ҷигар хун аст, Биё, бубин, ки маро бе ту зиндагӣ чун аст. Ғами дилам ба қиёсу ҳисоб н-ояд рост, Ки аз ҳисоб бурун в-аз қиёс берун ас
Мудом табъи ман аз ваҷҳи ёр ночоқ аст,
Мудом табъи ман аз ваҷҳи ёр ночоқ аст, Ки субҳу шом рафиқи рақиби айғоқ аст. Ба ишқ агар надиҳад тан дилам, ба зулф супор, Илоҷи кӯдаки мактабгурез фаллоқ аст.
Дилам ба чанбари зулфат агарчи афтодаст,
Дилам ба чанбари зулфат агарчи афтодаст, Вале хуш аст аз он тоире, ки озод аст. Закоти ҳусн ба ушшоқи хаста бояд дод Туро, ки ҳусни накӯ давлати Худодод аст.
Лаъли лаби ту ғайрати ёқути аҳмар аст,
Лаъли лаби ту ғайрати ёқути аҳмар аст, Акси рухи ту нусхаи хуршеди анвар аст. Ташбеҳ бо кадом ҳаловат тавон намуд Нӯши лаби туро, ки беҳ аз шаҳду шаккар аст?
Туӣ, ки ҳукми ту қотеъ чу насси Қуръонист,
Туӣ, ки ҳукми ту қотеъ чу насси Қуръонист, Туӣ, ки рӯи ту мунтаҷ чу шакли мизонист. Бувад бақои ту, то ҳаст осмон, аммо Аз ин дуо хиҷилам, з-он ки осмон фонист.
Дилам шикастатар аз турраи бутон шудааст,
Дилам шикастатар аз турраи бутон шудааст, Қадам хамидатар аз гӯшаи камон шудааст. Зи мӯя тоқати ман баски бе рухи ту гудохт, Танам низортар аз мӯи он миён шудаа
Дили сиришта ба дарде, ки дар канори ман аст,
Дили сиришта ба дарде, ки дар канори ман аст, Гарам ғаме расад аз даҳр, ғамгусори ман аст. Диле, ки гум шуда, ҳаргиз наёфтам асараш, Барад сабо, ба хами турраи
Маро, ки ишқи накӯён накӯтарин амал аст,
Маро, ки ишқи накӯён накӯтарин амал аст, Хушам, к-аз ин амали нек номи ман масал аст. Шаби висол, ки вақти нафас кашидан нест, Бигӯ ба мурғи саҳар, к-ин чӣ бонг
Доғи ишқи ту ба рухсораи дил холи ман аст,
Доғи ишқи ту ба рухсораи дил холи ман аст, Аз ту идбор гар ояд ба ман, иқболи ман аст. Қади шамшоди ту ҳар ҷо, ки равад, аз дунбол Тани ҳамчун алифу қомати чун
Дилам ҳамчу минқори булбул ду ним аст,
Дилам ҳамчу минқори булбул ду ним аст, Ки домони он гул ба дасти насим аст. Туро з-он қадду кокулу зулф, ҷоно, Алиф дар миёну зи ду нуну ҷим аст.
Он ҳуққаи даҳони ту ё тунги шаккар аст,
Он ҳуққаи даҳони ту ё тунги шаккар аст, Ё чашмаи ҳаёт ва ё ҳавзи Кавсар аст. Хунам хӯриву бок надорӣ, ки хуни ман Гӯӣ, ҳалолтар ба ту аз шири модар аст.
Ҷони ширини ман, эй ширинписар, қурбони туст,
Ҷони ширини ман, эй ширинписар, қурбони туст, Ҳарчи ширинтар бувад аз ҷон, фидои ҷони туст. Аз миён боло макун таклифи васли худ маро, З-он, ки мақсуди ман, эй
Дилбаро, ҳолам хароб аз наргиси фаттони туст,
Дилбаро, ҳолам хароб аз наргиси фаттони туст, Хотирам ошуфта аз зулфи абирафшони туст. Хоҳ аз абрӯ ба теғу хоҳ аз мижгон ба тир, Турки ман, бо ҳарчи мехоҳӣ бику
Биё, ки вазъи ҷаҳон тарзи дигар афтодаст,
Биё, ки вазъи ҷаҳон тарзи дигар афтодаст, Ки ҳар кӣ шод дар ӯ зиста-ст, ношод аст. Зи ғунча ҳар варақи гул, ки во шавад ба насим, Ба фарқи булбули бечора теғи б
Дареғи ман, ки зи ишқи ту рафтаам аз даст,
Дареғи ман, ки зи ишқи ту рафтаам аз даст, Чу он шарори баланде, ки з-об гардад паст. Қади чу новаки ман бин, ки чун камони заиф, Ба садмаи кашиши бозуи ғами ту
Як қалам аз файзи шеърам рангбор афтодааст
Як қалам аз файзи шеърам рангбор афтодааст В-арна табъам рашки сад гулшан баҳор афтодааст. То ба мижгон тифли ашкам найсавор афтодааст, Гиряам сомони сад шӯхӣ б
Интизори тирабахтӣ баски сайди роми мост,
Интизори тирабахтӣ баски сайди роми мост, Сурма аз гарди рами оҳу ба чашми доми мост. Мо ба риндӣ фориғем аз ному нанги рӯзгор, Бода аз хуни ду олам обрӯ дар ҷо
Тарзи хирому нози ту з-ин сон, ки дилрабост,
Тарзи хирому нози ту з-ин сон, ки дилрабост, Гар ман ба хоки пои ту ҷон медиҳам, равост. Ҳаргиз ба вазъи дӯстӣ аз сар намениҳад Бегонагӣ, ки шеваи он ёри ошност