Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Бурд дил аз дасти ман зулфи парешони ӯ,
Бурд дил аз дасти ман зулфи парешони ӯ, Кард сияҳ бахти ман наргиси фаттони ӯ. Баски таровид шаҳд гоҳи сухан аз лабаш, Гашт пур аз ангубин чоҳи занахдони ӯ.
Эй маҳи лоғармиёну эй бути фарбеҳсурин,
Эй маҳи лоғармиёну эй бути фарбеҳсурин, Ман ба фикри ину онам гаҳ чунон, гоҳе чунин То шавад равшан, ки дар хубӣ яди байзо турост, Соиди симини худ берун барор
Эй лабат мул, оразат гул, турраат сунбул барин,
Эй лабат мул, оразат гул, турраат сунбул барин, Ғабғабат дар чарбу нармӣ тухми нимдунбул барин. Оқибат коми дили худ з-он кафал хоҳад гирифт, Ҳар кӣ аз пушти ту
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин,
Эй лабат лаълу қадат сарву рухат лола барин, Зада хат гирди рухат ҳалқа ба маҳ ҳола барин. Шудаӣ воқифам аз камбағалӣ в-арна чаро, Нест имсол ба ман меҳри ту ҳа
Баҳри хотири шабнам вазъи ғунча пайдо кун,
Баҳри хотири шабнам вазъи ғунча пайдо кун, Гиряам бубин, яъне, тугмаи қабо во кун. Фасли навбаҳор омад, азми сайри саҳро гир, Ҳамчу лола якчанде фикри дафъи сав
Эй хати мушкин, ватан бар тарфи рухсораш макун,
Эй хати мушкин, ватан бар тарфи рухсораш макун, Равнақи ҳуснаш мабар, беқадру миқдораш макун. Гарчи ту султони ҳуснӣ, дорад ӯ ҳам кишваре, Бар азизи кишваре шук
Гар чунин ояд дамодам сели об аз чашми ман,
Гар чунин ояд дамодам сели об аз чашми ман, Хонаи мардум шавад охир хароб аз чашми ман. Ҳар касе равшансаводи нусхаи сӯзи дил аст, Мекунад мазмуни сад баҳр инти
Маро дил мекашад имшаб ба васлат анҷуман кардан,
Маро дил мекашад имшаб ба васлат анҷуман кардан, Ба чандин сӯз чун парвона шамъе дар лаган кардан. Ба завқи он миён чун мӯ ба худ ҳар лаҳза печидан, Зи лутфи он
Саросар ойинаболида аст пайкари ман,
Саросар ойинаболида аст пайкари ман, Ба ҳайратам, ки чӣ кас ҷилва кард дар бари ман. Зи файзи хиҷлати ҷурм он қадар наям огаҳ, Ҷуз ин, ки Кавсари нақд аст ҷабҳа
Афзуние ба ёди ту то чанд костан?
Афзуние ба ёди ту то чанд костан? Ҷуз ту касе туро натавонад сипостан. Дар сина доғи ишқи ту чун нақш дар нигин, Дар дида акси рӯи ту чун дар либос тан.
Бурида бод забони суханварони замон,
Бурида бод забони суханварони замон, Зи бас ба таънаи Шоҳин кушудаанд даҳон. Хирад кай аз сари тавфиқ мекунад инсоф, Шавад ба дидаи таҳқиқ ин нуҳуфта аён,
Ба ҳавои лабу дандони ту, эй офати ҷон,
Ба ҳавои лабу дандони ту, эй офати ҷон, Гаҳам аз дида чакад луълуъ, гоҳе марҷон. Ишқ бар ҷони ман он мекунад имшаб, ки агар Бар дили кӯҳ кунад, кӯҳ дарояд ба фи
Эй ба лаб лаълу ба рух лола, ба қад сарви равон,
Эй ба лаб лаълу ба рух лола, ба қад сарви равон, Назари марҳамате ҷониби ин камбағалон. Фасли саҳрост агар даст диҳад сомон кун, Кадаҳи бода, бути сода, лаби об
Моҳи рухсори ту аз зери ниқоб ояд бурун,
Моҳи рухсори ту аз зери ниқоб ояд бурун, Ончунон к-аз пардаи субҳ офтоб ояд бурун. Ё Раб, он бахти мусоид ку, ки дар оғӯши ҷом, Чун арӯс аз хиҷлаи мино шароб оя
Мо аз ту ба ҷуз ҷафо надидем,
Мо аз ту ба ҷуз ҷафо надидем, Кардем вафо, вафо надидем. Аз чашми ту, к-он балои ҷон аст, Ғайр аз нигаҳи ало надидем.
Маро олуда бо хун аст ҷайб аз гиря, доман ҳам,
Маро олуда бо хун аст ҷайб аз гиря, доман ҳам, Биё, то вораҳад дил аз гузори фурқатат, тан ҳам. Ба хоки турбати ман мекунӣ бозӣ, зиҳӣ тифле, Ки нагзорӣ маро фор
Қад барафроз, ки болои туро банда шавам,
Қад барафроз, ки болои туро банда шавам, Рух барафрӯз, ки симои туро банда шавам! Лаби чун лаъли худ, эй маҳ, ба шакарханда кушой, То лаби лаъли шакархои туро б
Ман, ки аз доираи аҳли хирад берунам,
Ман, ки аз доираи аҳли хирад берунам, Дидаам рӯи ту Лайливаш, аз он Маҷнунам. Соқии ишқ пайи дафъи хумори лаби ту Ивази бода ба соғар бичашонад хунам.
Манам, ки рашк барад, иқди луълу аз суханам,
Манам, ки рашк барад, иқди луълу аз суханам, Бад-ин сухан ҳама дам дам зи хубии ту занам. Намерасад даҳанам, доғам, эй муборакрӯ, Ба чашми худ, ки туро дидааст,
Дамбадам аз гиря фикри дарди дигар кардаем,
Дамбадам аз гиря фикри дарди дигар кардаем, Неши мижгоне ба ёди захми дил тар кардаем. Нест бе фарсуди саъй андешаи таҳсили ҷоҳ, Обила гаштем то сомони афсар ка
Ба кунҷи мадраса то чанд қилу қол кунам,
Ба кунҷи мадраса то чанд қилу қол кунам, Зи хоки майкада он беҳ, ки касби ҳол кунам. Даме, ки мӯниси ҷони манӣ, ҳанӯз кам аст, Дуои ҷонат агар сад ҳазор сол кун
То назар бар рӯи он хуршедманзар мекунам,
То назар бар рӯи он хуршедманзар мекунам, Ҳамчу абр аз гиря ҷайбу остин тар мекунам. Гуфтам аз бечорагӣ комам диҳад он маҳ, надод, Баъд аз ин бо ӯ раҳи олуфтагӣ
Шабе, ки ёд зи васли ту, моҳпора, кунам,
Шабе, ки ёд зи васли ту, моҳпора, кунам, Зи ашки хуншуда доман пур аз ситора кунам. Зи осмон ба сарам гар ситора борад санг, Гар аз канори ту, эй маҳ, даме кано
Дар ишқ аз ин зиёда чӣ тадбир мекунам,
Дар ишқ аз ин зиёда чӣ тадбир мекунам, Яъне, ки тан ҳавола ба тақдир мекунам. Фориғ наям зи нолаи пинҳону ошкор, Ин ноларо гаҳе баму гаҳ зер мекунам.
Кай бувад, ё Раб, ки ҷо дар водии Салмо кунам,
Кай бувад, ё Раб, ки ҷо дар водии Салмо кунам, То тасалло дидаро з-он хоки нурафзо кунам? Чанд бошам дар ҳавояш заррапаймои ҳазиз, Дар қиёсороияш тамсили истиқр