Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Нағмаи қонуни ҳастӣ сози мизроби фаност,
Нағмаи қонуни ҳастӣ сози мизроби фаност, Қомати пирӣ ба умри рафта оҳанги садост. Чашми ибрат во куну бингар ту дар хоки адам, Афсари шоҳӣ тирози нақши домони г
То дар ин водӣ ғубори мо ба домон ошност,
То дар ин водӣ ғубори мо ба домон ошност, Дасти Маҷнун аз таҳайюр бо гиребон ошност. Нест андар сози конуни дили мо нағмае, Умрҳо шуд, нолаи мо бо найистон ошно
Фурсати аҳди ҷаҳон аз субҳи ҳастӣ як дам аст,
Фурсати аҳди ҷаҳон аз субҳи ҳастӣ як дам аст, Рангу бӯи боғи имкон ҳамчу меҳри шабнам аст. Барги гул дар боғ аз боди хазон тороҷ шуд, Дар бари булбул нигар, акн
Баски ҳастӣ ҳама сомони вуҷуди адам аст,
Баски ҳастӣ ҳама сомони вуҷуди адам аст, Сози қонуни бақоро зи фано зеру бам аст. Дӯстон, беҳуда дар олами имкон ҳаргиз Дили осуда маҷӯед, ки бисёр кам аст.
Дар кишвари малоҳат шоҳӣ туро тамом аст,
Дар кишвари малоҳат шоҳӣ туро тамом аст, Шамшоду сарву тӯбо бо қоматат ғулом аст. Дар ҳар куҷо, ки бинам авсофи хулқу хӯят, Бо суманоту масҷид «мо қола» з-ин ка
Рафтани ҳуш аз сарам то сорбони маҳмил аст,
Рафтани ҳуш аз сарам то сорбони маҳмил аст, Ноқаи шавқи маро дар хоки Маҷнун манзил аст. Он қадар мастам, ки нашносам ҷунунро аз хирад, Нашъаи ҷоми шароби ман з
Гарчи рангу бӯ далелу шоҳиди рӯи гул аст,
Гарчи рангу бӯ далелу шоҳиди рӯи гул аст, Лек андар рӯи гул пероя з-оҳи булбул аст. Сози айше нест андар базми имкон, дам ба дам Аз шикасти ранг минои диламро қ
Ҷуз ишқ ба олам ҳама авҳоми хаёл аст,
Ҷуз ишқ ба олам ҳама авҳоми хаёл аст, Бо мурғи ҳавас сояи анқо пару бол аст. Таълими ҷунун гир зи устоди муҳаббат, Ҳар ҳарф, ки хонӣ зи ғамаш, дарси камол аст.
Ҳар лаҳза ба дил аз мижаат захми хаданг аст,
Ҳар лаҳза ба дил аз мижаат захми хаданг аст, Абрӯи камони ту магар кори Фаранг аст? Машҳур бувад гул ба чаман гарчи ба хубӣ, Аз хиҷлати рухсори ту аз ранг ба ра
Хоксорӣ баски моро шаҳпари боли расост,
Хоксорӣ баски моро шаҳпари боли расост, Гарди моро аз заифӣ хона бар дӯши ҳавост. Соя аз афтодагӣ хуршед дорад дар бағал, Дастгоҳи муфлисиро эътибори кимиёст.
Чанд рӯзе дар ҷаҳон, эй умр, меҳмонӣ бас аст,
Чанд рӯзе дар ҷаҳон, эй умр, меҳмонӣ бас аст, Аз ҳусули муддао оҳи пушаймонӣ бас аст. Орзуи ҷоҳ дорӣ гар зи нақши эътибор, Ёди таъмири хаёлат хонавайронӣ бас ас
То зулфи ту дар хирмани гул ғолиябез аст,
То зулфи ту дар хирмани гул ғолиябез аст, Дар даври қамар бин, ки қирон муштарирез аст. Тарсам, ки ба дил рахна занад мардуми чашмат, В-арна зи чӣ рӯ ханҷари ми
То зеру бами нағмаи мизроби ту соз аст,
То зеру бами нағмаи мизроби ту соз аст, Оҳанги навоят ҳама аз пардаи ноз аст. Ҷуз оҳани ғам кай бувад асбоби футӯҳат Дар қуфли ҳақиқат, ки калидаш зи маҷоз аст.
Он ки таслими суҷуди хоки пояш шуд, сар аст,
Он ки таслими суҷуди хоки пояш шуд, сар аст, Раҳбари ойинаи матлаб сафои ҷавҳар аст. Тойири ишқ аз пару боли ҳавас бошад барӣ, Он ки дар доми ту афтад, сайди бе
Дилам ба захми хадангаш зи баски муътод аст,
Дилам ба захми хадангаш зи баски муътод аст, Хаёли новаки ӯ сарнавишти устод аст, Аз он замон, ки ба зулфи ту шона маҳрам шуд, Ғизоли дашти Хутан зери нахли шам
Зиҳӣ, ойинаро ҳайрат хаёли акси тасвират,
Зиҳӣ, ойинаро ҳайрат хаёли акси тасвират, Камони фитнаро новак ҳадиси чашми зеҳгират! Чу хок акнун ба бод аз оташи теғи туам, лекин Басе ҷавҳар зи хунам гул кун
Нағмаи ушшоқ бошад дар навои андалеб,
Нағмаи ушшоқ бошад дар навои андалеб, Нест ғайр аз дидани гул муддаои андалеб. Сорбони ранги гулшан дорад оҳанги сафар, Кай бувад дар маҳмили ӯ ҷуз дарои андале
Агарчи дурам аз наззораи рухсори ёр имшаб,
Агарчи дурам аз наззораи рухсори ёр имшаб, Бувад лавҳи хаёли абруи ӯ дар канор имшаб. Наям осудаи шавқаш даме аз изтироби дил, Пари парвона дорад дуди шамъи инт
Мебарад лаъли лаби ӯ нашъа аз мавҷи шароб,
Мебарад лаъли лаби ӯ нашъа аз мавҷи шароб, Мекашад домони зулфаш аз гиребони гулоб. Ламъаи барқи рухаш ҳар дам ба ушшоқ он кунад, Дар биёбон ташнаро ташвиши най
Менамояд бар лаби ҷӯ акси моҳи ман дар об,
Менамояд бар лаби ҷӯ акси моҳи ман дар об, Метавон аз моҳ то моҳӣ ҳама будан дар об. Нест суде сифларо аз суҳбати равшандилон, Сахт расво мешавад, ояд агар оҳан
Шӯхи бебоке, ки карда хонаи мардум хароб,
Шӯхи бебоке, ки карда хонаи мардум хароб, Теғи абрӯяш барои қатли ман дорад шитоб. Монӣ аз баҳри ҳавои сурати зебои ӯ Чун фалак саргашта афтодаст то явмулҳисоб.
Сунбул аз ошуфтагӣ зулфи кажат як печутоб,
Сунбул аз ошуфтагӣ зулфи кажат як печутоб, Мусҳафи рӯи туам тафсир дорад сад китоб. Юсуф аз шарми ҷамолат маҳви зиндон гаштааст, Эй ҷамоли оламорои ту равшан з-
Аз тапидан хона бар дӯши фано дорад ҳубоб,
Аз тапидан хона бар дӯши фано дорад ҳубоб, Лангари киштӣ, ту гӯӣ, аз ҳаво дорад ҳубоб! Дам ба дам аз шавқ чун девонаи дашти ҷунун Аз шикати мавҷ занҷире ба по д
Эй баҳори ноз, баҳри зинати гулҳо биё!
Эй баҳори ноз, баҳри зинати гулҳо биё! Сайри дарё орзу дорӣ, ба чашми мо биё! Кардаам дур аз рухат тамҳиди сомони ҷунун, Эй сувайдои диламро дофеи савдо, биё!
Зи худ бисёр дур афтодам аз маъниқариниҳо,
Зи худ бисёр дур афтодам аз маъниқариниҳо, Маро сармашқи ҳайронист акнун мӯйи чиниҳо. Тавон дар мазраи боғи ҷаҳон гул аз адаб чидан, Ки сад хирман намои ҳосил а