Шеърҳо бо теги: ғазал
Шеърҳои марбут ба теги «ғазал» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Баҳри ҳифзи Ватану бахти наку мебояд
Ҷонсупорию зи ғамхорагӣ будан ҳамкор. Фатҳ аз мо, зафар аз моу ҳукумат аз мо, Душмани мост сазовори ҳазорон идбор.
Баски аз вай нашавад ғайри ҷиноят зоҳир
Сар ба сар мардуми олам бувад аз вай безор. Чун ба номуси касон дасти палиди худ зад, Оқибат медиҳад ӯ сар, ба сари ин кирдор. Сад ҷаҳон дур бувад аз раҳи инсон
Ин сияҳномаи бадбахт, ки бадтар бошад
Аз ҳама ваҳшии даррандаи дашту кӯҳсор. Ҷуз ба лаънат нанамоянд ба гетӣ ёдаш, То абад лаънату нафрин ба сараш бошад бор. Ҳаст ӯ душмани осудагии халқи ҷаҳон,
Ғӯли одамхор
Душмани бадманиши фитнагари бадкирдор, Ки ҳама фитнаи хобида аз ӯ шуд бедор. Ба ҷаҳон шӯр дарафканду пурошӯб намуд, Бод лаънат ба чунин фитнагари ноҳинҷор.
Қадам ниҳод дар ин арса душмани таммоъ
Ба решаи тамааш теғи обдор шавед! Ба ҷону дил камари ҳарб бар миён бандед, Ба қатли хасми сияҳбахт устувор шавед! Занед аждари Гитлерро ба тӯпу ба тир,
Ҳимматомода бувад аз пайи дафъи душман
Ҷавҳарӣ, пири муаммар ба ду солу ҳаштод. Чу Тешабой ба майдони корзор шавед! Бародарони советӣ, ҳама савор шавед! Чу Тешабой ба майдони корзор шавед!
Ҳама таъмир сафоҷӯшу баланд аст садод
Ин гулистон, ки бино гашт дар ин даври накӯ, Саъйи ободияш аз кист? Зи халқи озод. Дур бод офат аз ин арсаву ҳар мулки совет, Тири чун барқ ба чашми тамаи ҳосид
Дар васфи шаҳри Душанбе
Ҷавҳарӣ чун ки расидам ба ҳамин шаҳри бузург Оламе дидаму шуд хотири ман хурраму шод. Даҳр чун доира, ин шаҳр бувад маркази нур, Ё худ ин мардумаки чашми ҷаҳони
Макун
Қасди ин мамлакат, эй душмани мурдор, макун, Синаи худ ҳадафи тири ҷигархор макун! Эй гирифтори ҳамоқат зи фусуни авҳом, Риши гове матарошу ба худ афсор макун.
Душмани бадаҳд – он Гитлерро дар корзор
Наҳсу идбору фалокат ҳамдаму раҳбар шавад. Фитнае, к-аш кард барпо, бар сараш гардад бало, Офат ӯро гирд гирад, оҷизу музтар шавад. Яъси матлаб рӯзи умрашро кун
Бахту давлат бо ҷавонмардони мо ёвар шавад
Мулки моро ғолибият посбони дар шавад, Ёварони мо зи фирӯзӣ баландахтар шавад. Фатҳу нусрат тири аскарҳои моро болу пар, Теғи ҳар як қаҳрамони мо зафарпайкар ша
Хуш омадӣ
Марҳабо, эй ёри ҷони бовафо, Мақдамат ойинаи сидқу сафо. Эй ҳумоюнталъату соҳибшараф, Омаданҳоят баҳори ҷонфизо.
Табрик
Ба ҷашни Октябр мекунам табрик ёронро, Рафиқон аскарони Сурхи волоиқтидоронро. Саломе мефиристам ман ба эъзозею икроме Ҷавонони ҳумоюнталъату ғайратшиоронро.
Ба ҷавонон
Эй ҷавонони хирадманди советӣ, чанде Чун падар ман ба шумо мекунам ин гуна хитоб: Нуктаи пири куҳансол ниюшед ки ҳаст Аз хато поку барӣ аз ғаразу айни савоб.
(Дар васфи Тоҷикистон)
Дило, касби ҳавои Тоҷикистон метавон кардан, Тамошои сафои Тоҷикистон метавон кардан. Зи сайри лолазораш сад чаман гул метавон чидан, Диле хуш дар фазои Тоҷикис
Сайр дар анҷум
Дӯш дар анҷумани сабъаи сайёра шудам, Нури ҳар кавкаб аз он буд ба ранге тобон. Аз сафо то ба қадар талъати ҳар як ахтар Сифате дошт, ки аз ранги рухаш буд аён.
Ба майдони маориф аз саворон
Ки гардад ҳамтаку ҳамтози тоҷик?! Дар он коре, ки мебошад, умед аст: Ба анҷоме расад овози тоҷик. Зудояд аз дилат занги ҷаҳолат,
Дамонад рӯҳ дар тан, мағз дар сар
Каломи маърифатпардози тоҷик. Навои тоза дар офоқ афканд, Ба айёми ҳукумат, сози тоҷик. Зи дасти тарбият гар туъма ёбад,
(Ба муносибати ҷашни яксолагии
газетаи «Овози тоҷик») Дури назме, ки ин ҷо хома суфта, Гули таҳнияти дигар шукуфта. Ҳилол ангушт зад бар тоси чарх аз қуръаи фоле,
Табрики иди май
Хез, ки омад баҳор, дашти сияҳ шуд чаман, Гул ба рухи сабзазор шамъи зумуррадлаган. Гашт суман симпош дар қадами навбаҳор, Ғунчаи хандон кушуд ҳуққаи лаъли Яман
Бо сунбули тар яъне саводи рақами хеш
Хун карда дили нофаи тотор, бурун о. Саъйе куну аз ҳамсабақон гӯйи ҳунар бар, Дар олами фан бар ҳама сардор бурун о. Эй қадди ту гулдаста, ҷаҳон карда муаттар,
Қумрию тӯтию булбул – кӯдакони мактабӣ
Нағмапардози фунуни тоза аз ҳар фаслу боб. Шаҳру саҳро аз дабистони ҳунар ороста, Ҳар тараф гӯё чаман гул карда даври инқилоб. Вақти баргу бори фан овардан аст,
Навбаҳори хуррамиҳо, яъне айёми шубоб
Дафтари гул дар бағал дорад зи авроқи китоб. Сафҳа насрин асту хат райҳону сатраш сунбул аст, Ҷилвагар аз ҷадвалаш дар дида ҳар сӯ ҷӯи об.
Бишнав аз ҷон панди пири мустаманди хешро
Барфиган аз сар ҳиҷоби нописанди хешро, Дур кун аз моҳи рӯят чашмбанди хешро! То ки кам нозад ба шамшоду санавбар боғбон, Ҷилвагар кун дар чаман сарви баланди х
Суръати мошинаам
Боз аз шавқи кӣ дорад дил тапиш дар синаам, Тоза мегардад шарори оташи деринаам. Ҳайрате дорам, ки аз худ ҳам намеёбам асар, Ҷилваи ҳусни кӣ карда-ст ин қадар о