Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Надорам имтиёз аз содагӣ аз дӯст душманро
Надорам имтиёз аз содагӣ аз дӯст душманро, Чароғи корвон кардам тасаввур чашми раҳзанро. Касе огаҳ зи рафтори сабукрӯҳон намегардад, Садои по набошад хонаи ойин
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо
Ғами ту, то нафас боқист, бо ман ҳар нафас бодо, Ба ҷуз рӯи гулат дигар ба чашмам хору хас бодо! Хаёлам дар шаби зулфат равад ногаҳ ба айёрӣ, Ба шаҳристони ҳусн
Ошиқи дардем, пас баред даворо
Ошиқи дардем, пас баред даворо, Талх месозед коми рағбати моро. Ай сафи аҳли ҳавас, низоъ надорад, Оташи моро, гули биҳишти шуморо.
Ай ишқ, гурез аз дили мо
Ай ишқ, гурез аз дили мо В-ай ғам, гузаре ба манзили мо. Ай ҳаҷр, мурувват аст, мурдем, То чанд шиканҷаи дили мо?
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро
Шефта шав, дило, яке орази дилфурӯзро, Рашки ҳаёти Хизр кун зиндагии дурӯзро. Лаъли карашмасозро чошнии итоб деҳ, Чини ғазаб зиёда кун абруйи кинатӯзро.
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо
Хор дар ҷайби гулистон фиканад гулхани мо, Даста бар нағмаи Довуд занад шевани мо. Мо, маломатзадагон, офати маҳсули худем, Хӯшачин барқ ба доман барад аз хирма
Даме, ки ёр гузорад қадам ба хонаи мо
Даме, ки ёр гузорад қадам ба хонаи мо, Сазад, ки Каъба шавад санги остонаи мо. Сазад, ки даъвии ҳамсоягӣ ба мӯр кунем, Ки саҳни хонаи халқ аст боми хонаи мо.
Гармрӯ монанди шамсам баски дар роҳи фано
Гармрӯ монанди шамсам баски дар роҳи фано, Дур набвад гар бисӯзад дар кафи дастам асо. Хонаи мо зери бори миннати наққош нест, Нест нақше пеши мо хуштар зи нақш
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам
Сӯхтам аз доғи ту, эй моҳи дилоро, сӯхтам, Чун шамъ дар базми ғамат то субҳи фардо сӯхтам. Гуфтӣ, ки сабр ор, ки айёми висол ояд, Аз интизори он даме сад бор та
Чун шамъ зи сӯзи дил шабҳо ба сар овардам
Чун шамъ зи сӯзи дил шабҳо ба сар овардам, Аз ашки равон дар раҳат дарё ба бар овардам. Гуфтӣ, ки сабурӣ куну аз ишқ магӯ ҳаргиз, Ман рози ниҳони дил бо оҳу шар
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад
Гарчи ба ҳиҷрон синаи ман пур алам омад, Бе ёди ту ҳар лаҳза маро сад ситам омад. Гуфтам, ки зи ишқи ту наҷотам бувад охир, Дидем, ки аз ишқ ба ҷуз дард кам ома
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам
Дил ба ғами ту додаму аз хеш раҳонидам, Ҷонро ба ҳавои ту ба сад ранҷ ситонидам. Гуфтанд, ки аз ишқ гузар кун, ки хатар дорад, Ман гуфтам, аз ин роҳ магар ҷон н
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест
Манам, ки меҳнату ғамро зи ман ҷудоӣ нест, Ба базми офиятат ҳеҷ ошноӣ нест. Сабо ба булбули шӯрида гӯ, ки дар раҳи ишқ, Маҷоли дам задану ҷои худнамоӣ нест.
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст
Бе гули рӯи ту як дам зинда будан мушкил аст, Пешат эй шӯхи ситамгар, лаб кушудан мушкил аст. Саҳл бошад ашкрезӣ ҳамчу абри навбаҳор, Ханда бар лаб, дидаи хунбо
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест, Дар ҷаҳон як дил зи қайди зулфи ту озод нест. Ҳеҷ кас аз дасти ҷабрат дар ҷаҳон доде нахост, Оре-оре, дар тариқи хубрӯ
Меҳнати дарди ҷудоӣ, ки зи ҳад афзун аст
Меҳнати дарди ҷудоӣ, ки зи ҳад афзун аст, Дида лабрези сиришк асту ҷигар пурхун аст. Хуш фиребанда нигоҳест, ки дар кишвари ишқ Ҳар киро менигарам Кӯҳкану Маҷну
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт
Зи тоби оташи ишқат шабам бадан месӯхт, Зи сӯзи шуълаи оҳам дили сухан месӯхт. Агар на оби дами теғи ғамзаат хӯрдӣ, Шаҳиди ишқи ту то ҳашр дар кафан месӯхт.
Бода дар гулзор хӯрдан кай ҳавас бошад маро
Бода дар гулзор хӯрдан кай ҳавас бошад маро, Нашъаи бӯи гулистони ту бас бошад маро. Майкашон маъзур гар дар базм май камтар кашам, Бӯи май пайваста ҷосӯси асас
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро
Не шамъи бахт хоҳам, не меҳри ҳамгинонро, Хоҳам кашам ба як сӯ аз мурдумон инонро. То чашм боз гардад, сӯҳбат вуҷуди ишқ аст, Фурсат шумур ғанимат дидори дӯстон
Кӯи ишқ аст ба номус салом аст ин ҷо
Кӯи ишқ аст ба номус салом аст ин ҷо, Сад чу Маҳмуд ба ҳар гӯша ғулом аст ин ҷо. Толиби дона дар ин дом дарафтод мудом, Дона аз хол бувад донаву дом аст ин ҷо.
Бар рухаш зулф ошиқ аст чу ман
Бар рухаш зулф ошиқ аст чу ман, Лоҷарам, ҳамчу ман-ш нест қарор. Ману зулфини ӯ нагунсорем, Ӯ чаро бар гул асту ман бар хор?!
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҷуз он ки мастии ишқ аст, эч мастӣ нест
Ҷуз он ки мастии ишқ аст, эч мастӣ нест, Ҳамин балот бас аст, ай ба ҳар бало хурсанд! Хаёли разми ту гар дар дили аду гузарад, Зи бими теғи ту бадҷаш ҷудо шавад
Аз дӯст ба ҳар чиз чаро боядат озард
Аз дӯст ба ҳар чиз чаро боядат озард, К-ин ишқ чунин бошад: гаҳ шодию гаҳ дард. Гар хор кунад меҳтар, хорӣ накунад айб, Чун боз навозад, шавад он доғи ҷафо сард
Безорам аз он лаъл, ки пирӯза бувад
Безорам аз он лаъл, ки пирӯза бувад, Безорам аз он ишқ, ки серӯза бувад.
