Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҷафо макун, ки ҷафо расми дилрабоӣ нест!
Ҷафо макун, ки ҷафо расми дилрабоӣ нест! Ҷудо машав, ки маро тоқати ҷудоӣ нест! Мудом оташи шавқи ту дар даруни ман аст, Чунон ки як дам аз он оташам раҳоӣ нест
Хушо касе, ки зи ишқаш даме раҳоӣ нест,
Хушо касе, ки зи ишқаш даме раҳоӣ нест, Ғамаш зи риндию майлаш ба порсоӣ нест. Дили рамидаи шӯридагони расвоӣ Шикастаест, ки дар банди мӯмиёӣ нест.
Лутфи ту аз ҳад бурун, ҳусни ту бемунтаҳост,
Лутфи ту аз ҳад бурун, ҳусни ту бемунтаҳост, Неши ту нӯши равон, дарди ту дармони мост. Ишқи ту бар тахти дил ҳокими кишваркушой, Меҳри ту бар мулки ҷон воливу
Дорам буте ба чеҳраи сад моҳу офтоб,
Дорам буте ба чеҳраи сад моҳу офтоб, Нозуктар аз гули тару хушбӯтар аз гулоб. Раънотар аз шамоили насрин миёни боғ, Нозандатар зи сарви сиҳӣ бар канори об.
Дило, бо муғон ошноӣ талаб!
Дило, бо муғон ошноӣ талаб! Зи пири муғон рӯшноӣ талаб! Ба кунҷи қаноат гарат роҳ нест, Зи девонагон раҳнамоӣ талаб!
Кард фориғ гули рӯят зи гулистон моро,
Кард фориғ гули рӯят зи гулистон моро, Куфри зулфи ту баровард зи имон моро. То хаёли қаду болои ту дар дил бигузашт, Хотир озод шуд аз сарви хиромон моро.
Мезанад ғамзаи мардафкани ӯ тир маро,
Мезанад ғамзаи мардафкани ӯ тир маро, Дӯстон, чист дар ин воқиа тадбир маро? Мани девона на онам, ки насиҳат шунавам, Панди пирона мадеҳ, гӯ, падари пир, маро.
Мекунад силсилаи зулфи ту девона маро,
Мекунад силсилаи зулфи ту девона маро, Мекашад наргиси масти ту ба майхона маро. Мутаҳаййир шудаам, то ғами ишқат ногоҳ Аз куҷо ёфт дар ин гӯшаи вайрона маро.
Эй хату холи хушат мояи савдои мо,
Эй хату холи хушат мояи савдои мо, Эй нафасе васли ту асли таманнои мо. Чунки қадам мениҳад шавқи ту дар мулки ҷон, Сабр бурун меҷаҳад аз дили шайдои мо.
Дар мо ба ноз менигарад дилрабои мо,
Дар мо ба ноз менигарад дилрабои мо, Бегонавор мегузарад ошнои мо. Бе ҷурм дӯст пой зи мо даркашида боз, То худ чӣ гуфт душмани мо дар қафои мо.
Шӯрида кард шеваи он нозанин маро,
Шӯрида кард шеваи он нозанин маро, Ишқаш халос дод зи дунёву дин маро. Ғам ҳамнишини ман шуду ман ҳамнишини ғам, То худ чиҳо расад зи чунин ҳамнишин маро.
Зи ҳад гузашт ҷудоӣ, зи ҳад гузашт ҷафо,
Зи ҳад гузашт ҷудоӣ, зи ҳад гузашт ҷафо, Биё, ки мавсими айш асту оштию сафо. Лабат ба хуни дили ошиқон хате овард, Ғубор чист дигарбора дар миёнаи мо?
Бикушт ғамзаи он шӯх бегуноҳ маро,
Бикушт ғамзаи он шӯх бегуноҳ маро, Фиканд себи занахдони ӯ ба чоҳ маро. Ғуломи ҳиндуи холаш шудам, надонистам, К-асири хеш кунад зангии сиёҳ маро.
Эй, он ки натиҷаи чаҳору ҳафтӣ
Эй, он ки натиҷаи чаҳору ҳафтӣ, В-аз ҳафту чаҳор доим андар тафтӣ! Май хур, ки ҳазор бор бешат гуфтам, Боз омаданат нест, чу рафтӣ, рафтӣ.
Онро, ки додаанд, ҳамин ҷо-ш додаанд
Онро, ки додаанд, ҳамин ҷо-ш додаанд, В-онро, ки нест, ваъда ба фардо-ш додаанд.
Ба ҳар маҳзаб, ки бошӣ, бош некӯкору бахшанда
Ба ҳар маҳзаб, ки бошӣ, бош некӯкору бахшанда, Ки куфру некхӯӣ беҳ зи ислому бадахлоқӣ.
То дар ғами ин тоқи дурангӣ бошӣ
То дар ғами ин тоқи дурангӣ бошӣ, Он беҳ, ки ҳарифи маю чангӣ бошӣ. В-аз умри азизи худ мурассаъ хоҳӣ, Бояд,ки ҳамеша масту бангӣ бошӣ!
Соқиё, боз харобем, бидеҳ ҷоме чанд
Соқиё, боз харобем, бидеҳ ҷоме чанд, Пухтае чанд фурӯ рез ту бо хоме чанд. Сӯфию гӯшаи меҳробу накӯномию зарқ, Мову майхонаву дурдикашу бадноме чанд.
Пеш аз ин дар мулк ҳар соле маро
Пеш аз ин дар мулк ҳар соле маро Хурдае аз ҳар каноре омадӣ. Дар висоқам нони хушку таррае Дар миён будӣ, чу ёре омадӣ.
Ғамзаи он шӯхи бепарво кушт бегуноҳ маро
Ғамзаи он шӯхи бепарво кушт бегуноҳ маро, Себи занахдони ӯ афканд ба чоҳ маро. Ғуломи ҳиндуи холаш шудам, надонистам, Ки асири хеш кунад он зани сиёҳ маро.
Зи дониш зинда монӣ ҷовидонӣ
Зи дониш зинда монӣ ҷовидонӣ, Зи нодонӣ наёбӣ зиндагонӣ.
Эй Убайд, ин гули садбарг бар атрофи чаман,
Эй Убайд, ин гули садбарг бар атрофи чаман, Ҳеҷ донӣ, ки саҳаргаҳ чаро механдад? Бо вуҷуди гиреҳи ғунчаву тангдили ӯ, Ҳикмате ҳаст, на аз боду ҳаво механдад.
Дунё на мақоми мост, на ҷои нишаст
Дунё на мақоми мост, на ҷои нишаст, Фарзона дар ӯ хароб авлотару маст. Бар оташи ғам зи бода обе мезан, З-он пеш, ки дар хок равӣ бод ба даст.
Эй васл, садоям кун бар дафъи парешонӣ,
Эй васл, садоям кун бар дафъи парешонӣ, То рустану бишкуфтан, то фасли гулафшонӣ. Бигзор Душанбе бод саҷҷодаи ишқи мо, Бо ҳам биравем охир бо ҷодаи нуронӣ.
Ту субҳи тозанавидӣ, баҳори гулбандӣ,
Ту субҳи тозанавидӣ, баҳори гулбандӣ, Ҳанӯз ғунчаи омодаи шакархандӣ. Ту ҳамсулолаи нуриву ҳамсулули сафо, Ба ҳар чӣ поку мубаррост, сахт монандӣ.