Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Корвон
Дераст, Голиё! Дар гӯши ман фасонаи дилдодагӣ махон! Дигар зи ман таронаи шӯридагӣ махоҳ! Дераст, Голиё! Ба раҳ уфтода корвон.
Эҳсос
Бистарам Садафи холии як танҳойист. Ва ту чун марворид Гардановези касони дигаре…
Нилуфар
Эй кадомин шаб! Як нафас бикшой Ҷангали анбуҳи мижгони сиёҳатро! То билағзад бар булури биркаи чашми кабуди ту
Бар саводи сангфарши роҳ
Бо тамоми хашми хеш, Бо тамоми нафрати девонавори хеш. Мекашам фарёд: Эй ҷалод!
Ғуруб
Дарахте пир Шикаста, хушк, танҳо, гум, Нишаста дар сукути ваҳмноки дашт. Нигоҳаш дур
Шояд
Дар бигушоед, Шамъ биёред, Уд бисӯзед, Парда ба як сӯ занед аз рухи маҳтоб...
Сулҳ
Ҷунбиши гаҳвора, Нағмаи лолойӣ, Резиши чашмаи шир Ба лаби ғунчаи тар,
Духтари хуршед
Дар нуҳуфти пардаи шаб, Духтари хуршед Нарм мебофад Домани раққосаи субҳи тиллоиро...
Меҳргони нав
Бигушоем кафтаронро бол! Бифурӯзем шуъла бар сари кӯҳ! Бисароем шодмона суруд! В-инчунин бо ҳазор гуна шукӯҳ
Эй фардо
Мехонаму меситоямат пуршӯр Эй пардаи дилфиреби руъёранг! Мебӯсамат эй, сапедаи гулгун Эй фардо, эй умеди бенайранг!
Шабгир
Дигар ин панҷара бигшой, ки ман Ба сутуҳ омадам аз ин шаби танг. Дер гоҳест, ки дар хонаи ҳамсояи ман хонда хурӯс. В-ин шаби талхи абус
Озор
Духтаре хобида дар маҳтоб, Чун гули нилуфарӣ бар об. Хоб мебинад. Хоб мебинад, ки бемор аст, дилдораш.
Сиришки ниёз
Диле, ки пеши ту раҳ ёфт бозпас наравад, Ҳавогирифтаи ишқ аз пайи ҳавас наравад. Ба бӯйи зулфи ту дам мезанам дар ин шаби тор, Вагарна чун саҳарам бе ту як нафа
Забони нигоҳ
Нашавад фоши касе он чи миёни ману туст, То ишороти назар номарасони ману туст. Гӯш кун, бо лаби хомӯш сухан мегӯям, Посухам гӯ ба нигоҳе, ки забони ману туст.
Дарди гунг
Намедонам чӣ мехоҳам бигӯям; Забонам дар даҳони боз, бастаст. Дари танги қафас боз асту афсӯс, Ки боли мурғи овозам шикастаст.
Причал
Я, может, для тебя причал? Иль остров от тоски и нелюбви, Куда сходил ты, когда печаль, Когда бывают тяжки дни?
Очарованная
Мне нравится смех и совсем не до причины, заставшей коснутся тебя, Пусть причина чужая и во мне скребучая, но твой смех делает нежнее меня. Как удивительно стра
Не уметь любить
Как хорошо же не уметь любить, И как же больно слез своих скрывать уметь. Как хорошо не ждать кого то и просто жить, Ни тосковать надеясь, ни реветь.
15. Ҷамшед
Гаронмоя Ҷамшед фарзанди ӯй, Камар баставу дил пур аз панди ӯй. Баромад бар он тахти фаррух падар, Ба расми каён бар сараш тоҷи зар.
14. Таҳмурас
Писар буд мар ӯро яке ҳушманд, Гаронмоя Таҳмураси девбанд. Биёмад, ба тахти падар барнишаст, Ба шоҳӣ камар бар миён - бар бубаст.
13. Бунёд ниҳодани ҷашни сада
Яке рӯз шоҳи ҷаҳон сӯи кӯҳ Гузар кард бо чанд кас ҳамгурӯҳ. Падид омад аз дур чизе дароз, Сияҳрангу тиратану тезтоз.
12. Ҳушанг
Ҷаҳондор Ҳушанги борою дод Ба ҷои ниё тоҷ бар сар ниҳод. Бигашт аз бараш чарх соле чиҳил, Пур аз ҳуш мағзу пур аз дод дил.
11. Рафтани Ҳушанг ва Каюмарс ба ҷанги деви сиёҳ
Сиёмак хуҷаста яке пур дошт, Ки назди ниё ҷои дастур дошт. Гаронмояро ном Ҳушанг буд, Ту гуфтӣ, ҳама ҳушу фарҳанг буд.
10. Кушта шудани Сиёмак бар дасти дев
Сухан чун ба гӯши Сиёмак расид Зи кирдори бадхоҳ деви палид, Дили шоҳбачча баромад ба ҷӯш, Сипоҳ анҷуман карду бикшод гӯш.
Панди Ширин ба Хусрав дар доду дониш
Ба нузҳат буд рӯзе бо дилафрӯз, Сухан дар доду дониш мешуд он рӯз. Замин бӯсид Ширин: «К-эй худованд, Зи ромиш сӯи дониш куш якчанд.
