Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Воизон ин ҷилва дар болои минбар мекунанд
Воизон ин ҷилва дар болои минбар мекунанд, Чун ба хилват мераванд, он кори дигар мекунанд. Мушкиле дорам зи донишманди маҷлис бозпурс: Тавбафармоён чаро худ тав
Нобаробар
Ту аз ман будиву ман аз ту будам, Ту ёри дигарӣ, ман моли дигар. Дар ишқу ошиқӣ шоҳу гадо нест, Чаро ишқи ману ту нобаробар?!
Чархо фалако ошиқи зорат будам
Чархо фалако ошиқи зорат будам, Ман ёр туро гуфта канорат будам. Ҳар лаҳза паи хоҳишу ҳар фармонат, Чун навкараки самандсаворат будам.
Бедорӣ маро ёр шуда, хоб куҷойӣ?
Бедорӣ маро ёр шуда, хоб куҷойӣ? Тор аст шаби ялдоию маҳтоб куҷойӣ? Бо оби харида нашикаст ташнагии дил, Эй руди ба сангҳо задаи ноб куҷойӣ?
Қасам
Ба дидаи маро надидаат, қасам, Ба лолаҳои аз барои ман начидаат, қасам, Ту аз манӣ! Ба ранги зарду сӯзу дарди ман, қасам,
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд, Ба ту аз даҳшати танҳоии ҷонона дуруд, Ба ту аз бӯйи хуши рақси гули ёс паём, Ба ту аз ҳавсалаи ишқи ғарибона дуру
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак, Рақси фари парасту дар осмон муборак. Рав, дарду ғам, ки шодем хони фараҳ гушодем, Паймони фараҳзо бар ғамкашон муборак.
Барои Лоиқ
Ҷон будиву рафтӣ, зиндаям, ҳайронам, Дар васлу видои ҷону тан сарсонам. Бо ашк марез пок дар домани хок, Бо ханда марав ту аз лаби хандонам.
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ, Аз фироқаш хаставу бемор гаштам ноилоҷ. Ҳамчу кокул рӯзу шаб афтодам аз дунболи ӯ, Тираатвору парешонкор гаштам ноилоҷ.
Мухаммаси Садриддин Айнӣ бар ғазали Соиби Табрезӣ
Рафтам ба ҷустуҷӯяш дар кӯчаҳо давида, Ҳам ҷома чок карда, ҳам пераҳан дарида. Дар кӯйи ӯ фитодам дар хоку хун тапида, «Он маҳлиқо баромад аз хона май кашида
Аз кӯчаҳои шаҳрам
Аз кӯчаҳои шаҳрам Ҳар гаҳ фитад гузорам, Дар ҳар қадам барояш Ҷонро зи нав супорам.
Арӯс аз Бухоро
Аз боғи Бухоро гули нав овардем, Як дона гули ранги алав овардем. Дар кӯчаи ошиқони ин шаҳри куҳан Дил дода, дилеро ба гарав овардем.
Лаклаки барфӣ
Аё, эй лаклаки барфӣ, Паёми навбаҳори ман, Ду чашми интизори ман, Дуруди дӯстдори ман.
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Шоиру шеъре агар ҳаст
Ман намедонам, ки дар савдои шеър Шири аз шоирӣ ношод кист, Лек рӯзе бе ғазал, бе шеъри тар монад агар лабҳои ман, Чун лабони чашмаҳои хушк парсин мезанад,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Набуд гар хонаи чашми ту, ман бехона мемурдам
Набуд гар хонаи чашми ту, ман бехона мемурдам, Агар бегонадил мебудӣ, ман бегона мемурдам. Агар ишқат намеомӯхт расми дардмандиям, Яқин бедарду доғи ишқ бедардо
Ханда бар лаб мезанам
Ханда бар лаб мезанам то кас нафаҳмад рози ман, В-арна ин дунё, ки мо дидем, хандидан надошт.
Ёр меҷӯему бо ноёр қисмат мекунем
Ёр меҷӯему бо ноёр қисмат мекунем, Баҳр меҷӯему бо ҷӯе қаноат мекунем. Ишқ меҷӯему аз шавқе пушаймон мехурем, Ком меҷӯему бо ҷоме кифоят мекунем.
Баски шуд хуни ҷигар дар зиндагонӣ қути ман
Баски шуд хуни ҷигар дар зиндагонӣ қути ман, Барнахезад баъди мурдан аз замин тобути ман. Иқтибоси нур аз шамъам кунад касб офтоб, Таъна бар хуршед дорад партав
Доим аз гиря бувад дида ба об олуда
Доим аз гиря бувад дида ба об олуда, Тарки мастӣ накунад лаб ба шароб олуда. Шишаи ман зи маи хуни ҷигар лабрез аст, Ман аз он менакунам лаб ба шароб олуда.
Моему гиряе, ки ба тӯфон мусоҳиб аст
Моему гиряе, ки ба тӯфон мусоҳиб аст, Мижгони дидае, ки ба марҷон мусоҳиб аст. Маҷнунсифат зи дурии васли ту дур нест Дасти алам ба чоки гиребон мусоҳиб аст.
Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро
Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро, Ба холи ҳиндуяш бахшам Самарқанду Бухороро. Бидеҳ, соқӣ, майи боқӣ, ки дар ҷаннат нахоҳӣ ёфт Канори оби Рукнободу г
Эй меҳр, ки нест чун ту оламгарде
Эй меҳр, ки нест чун ту оламгарде, З-ин раҳравиям бибахш роҳоварде. Имрӯз киро дидӣ, к-андар роҳи ишқ, Бар рух бувадаш гардею бар дил дарде.
Ку дил, ки бидонад нафасе асрораш?
Ку дил, ки бидонад нафасе асрораш? Ку гӯш, ки бишнавад даме гуфтораш? Маъшуқ ҷамол менамояд шабу рӯз, Ку дида, ки то бархурад аз дидораш?