Шеърҳо бо теги: ошиқӣ
Шеърҳои марбут ба теги «ошиқӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
То бодаи ишқ дар қадаҳ рехтаанд
То бодаи ишқ дар қадаҳ рехтаанд, В-андар пайи ишқ ошиқ ангехтаанд. Бо ҷону равони Бӯалӣ меҳри Алӣ, Чун ширу шакар ба ҳам даромехтаанд.
Он, к-аз лаби ӯ кони гуҳар киса ниҳод
Он, к-аз лаби ӯ кони гуҳар киса ниҳод, Қалб аст ҳар он нақд, ки дар киса ниҳод. Банди сари киса мехаридам, гуфто: — Ошиқ дидӣ, ки банд бар киса ниҳод?
Аз хор-хори ишқи ту дар сина дорам хорҳо
Аз хор-хори ишқи ту дар сина дорам хорҳо, Ҳар дам шукуфта бар рухам з-он хорҳо гулзорҳо. Аз бас фиғону шеванам, чангест хам гашта танам, Ашк омада то доманам аз
Чу ашки хештан ғалтам миёни хоку хун шабҳо
Чу ашки хештан ғалтам миёни хоку хун шабҳо, Зи рашки он ки бинам ҷоми майро лаб бар он лабҳо. Шудӣ машҳури шаҳр он сон, ки ҳамчун «Сураи Юсуф» Ҳамехонанд тифлон
Гули садбаргу мушку анбару себ
Гули садбаргу мушку анбару себ, Ёсамини сапеду мӯрди базеб. Ин ҳама яксара тамом шуда-ст Назди ту, ай бути мулукфиреб.
Гирифт хоҳам зулфайни анбарини туро
Гирифт хоҳам зулфайни анбарини туро, Ба бӯса нақш кунам барги ёсамини туро. Ҳар он замин, ки ту як раҳ бар ӯ қадам биниҳӣ, Ҳазор саҷда барам хоки он замини туро
Ало, ё айюҳассоқӣ, адир каъсан ва новилҳо
Ало, ё айюҳассоқӣ, адир каъсан ва новилҳо, Ки ишқ осон намуд аввал, вале афтод мушкилҳо. Ба бӯйи нофае, к-охир сабо з-он турра бикшояд, Зи тоби ҷаъди мушкинаш ч
Шабе аз сӯзи дил гуфтам қаламро
Шабе аз сӯзи дил гуфтам қаламро Биё таҳлил кун дарди диламро Қалам гуфто: Бирав бечора ошиқ Надорам тоқати ин гуна ғамро
Дило, то кай ҳамеҷӯйи манеро
Дило, то кай ҳамеҷӯйи манеро, Чӣ дорӣ дуст ҳарза душманеро?! Чаро ҷӯйӣ вафо аз бевафое, Чӣ кубӣ беҳуда сард оҳанеро?!
Ҳар кӣ хасм андар ӯ каманд андохт
Ҳар кӣ хасм андар ӯ каманд андохт, Ба муроди ваяш бибояд сохт. Ҳар кӣ ошиқ набуд, мард нашуд, Нуқра фоиқ нагашт, то нагудохт.
Сармаст даромад аз харобот
Сармаст даромад аз харобот, Бо ақли хароб дар муноҷот. Бар хок фиканда хирқаи зуҳд, В-оташ зада бар либоси томот.
Моро ҳама шаб намебарад хоб
Моро ҳама шаб намебарад хоб, Эй хуфтаи рӯзгор, дарёб! Дар бодия ташнагон бимурданд, В-аз Даҷла ба Кӯфа меравад об.
Вақте дили савдоӣ мерафт ба бустонҳо
Вақте дили савдоӣ мерафт ба бустонҳо, Бехештанам кардӣ бӯи гулу райҳонҳо. Гаҳ наъра задӣ булбул, гаҳ ҷома даридӣ гул, Бо ёди ту афтодам, аз ёд бирафт онҳо.
Ман бад-ин хубию зебоӣ надидам рӯйро
Ман бад-ин хубию зебоӣ надидам рӯйро, В-ин диловезию дилбандӣ набошад мӯйро. Рӯй агар пинҳон кунад сангиндили симинбадан, Мушк ғаммоз аст, натвонад ниҳуфтан бӯй
Тафовуте накунад қадри подшоеро
Тафовуте накунад қадри подшоеро, Ки илтифот кунад камтарин гадоеро. Ба ҷони дӯст, ки душман бад-ин ризо надиҳад, Ки дар ба рӯй бибанданд ошноеро.
Лоуболӣ чӣ кунад дафтари доноиро?
Лоуболӣ чӣ кунад дафтари доноиро? Тоқати ваъз набошад сари савдоиро. Обро қавли ту бо оташ агар ҷамъ кунад, Натавонад, ки кунад ишқу шикебоиро.
Соқӣ, бидеҳ он кӯзаи ёқути равонро
Соқӣ, бидеҳ он кӯзаи ёқути равонро, Ёқут чӣ арзад? Бидеҳ он қути равонро. Аввал падари пир хурад ратли дамодам, То муддаъиён ҳеч нагӯянд ҷавонро.
Чӣ кунад банда, ки гардан наниҳад фармонро?
Чӣ кунад банда, ки гардан наниҳад фармонро? Чӣ кунад гӯй, ки оҷиз нашавад чавгонро? Сарвболои камонабрӯ агар тир занад, Ошиқ он аст, ки бар дида ниҳад пайконро.
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро
Ваҳ, ки ман гар боз бинам рӯи ёри хешро, То қиёмат шукр гӯям кирдгори хешро. Ёри борафтодаро дар корвон бигзоштанд, Бевафо ёрон, ки барбастанд бори хешро.
Ҳар кӣ дилором дид, аз дилаш ором рафт
Ҳар кӣ дилором дид, аз дилаш ором рафт, Чашм надорад халос, ҳар кӣ дар ин дом рафт. Ёди ту мерафту мо ошиқу бедил будем, Парда барандохтӣ, кор ба итмом рафт.
Гар моҳи ман барафканад аз рух ниқобро
Гар моҳи ман барафканад аз рух ниқобро, Бурқаъ фурӯ ҳилад ба ҷамол офтобро. Гӯӣ ду чашми ҷодуи обидфиреби ӯ Бар чашми ман ба сеҳр бибастанд хобро.
Пеши мо расми шикастан набувад аҳди вафоро
Пеши мо расми шикастан набувад аҳди вафоро, Аллаҳ-Аллаҳ, ту фаромӯш макун суҳбати моро. Қимати ишқ надонад, қадами сидқ надорад, Сустаҳде ки таҳаммул накунад бо
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо
Шаби фироқ нахоҳам давоҷи деборо, Ки шаб дароз бувад хобгоҳи танҳоро. Зи даст рафтани девона оқилон донанд, Ки эҳтимол намондаст ношикеборо.
Агар ту фориғӣ аз ҳоли дӯстон, ёро
Агар ту фориғӣ аз ҳоли дӯстон, ёро, Фароғат аз ту муяссар намешавад моро. Туро дар оина дидан ҷамоли талъати хеш Баён кунад, ки чӣ будаст ношикеборо.
Эй нафаси хуррами боди сабо
Эй нафаси хуррами боди сабо, Аз бари ёр омадаӣ, марҳабо! Қофилаи шаб, чӣ шунидӣ зи субҳ? Мурғи Сулаймон, чӣ хабар аз Сабо?