Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Навои дил
Ниёниҳо фаромӯшу дуои дил ҳаме донам, Пагоҳи саҷда бар ҳуснаш, сафои дил ҳамедонам. Агар гетӣ фано гардад, бар он ишқе боке нест, Фанои ишқ мегардад, фанои дил
Сирри офариниш
Зи ҳасту нест олам офариданд, Зи хоки роз одам офариданд. Дили мо пурра мегардад замоне, Ба ӯ дастовари ғам офариданд.
Сози ҳастӣ
Аз азал монанди Одам вожапардозе набуд, Сурате буд, ҳар ду гетӣ ҳарфу овозе набуд. Дил агар пайдо намебуд дар макону ломакон, Сози ҳасту нестиро нағмаи розе наб
Дӯшизаи хуршед
Бод орад атри минӯи зи боғи бомдод, Ғунчаҳои рушанӣ андар дарахтонам кушод. Пири шаб ганҷинаҳо дар кӯлбораш рафта буд, Аз шикофи кӯлвораш гавҳари ахтар фитод.
Қисмати ман
Рӯ ба поиз дораму дар дил баҳорам додаанд, Гаҳ гулу гоҳе хазон дар шохсорам додаанд. Дар адам ҳам ранҷи ҳастӣ мекашидам солҳо, Аз набудӣ то ба будӣ дӯшборам дод
Металабам
Атри зулфони ту аз боди сабо металабам, Акси зебои ту аз чеҳранамо металабам. То наронӣ зи тамошои рухат мардуми чашм, Раҳмро бар дили ту ман ба дуо металабам.
Хуш омадӣ
Дар синаи ғамбори ман меҳри Худо, хуш омадӣ, Эй нури мутлақ бар дилам аз кибриё, хуш омадӣ. Дар гӯши ҷонам нағмаҳо аз сози аршат мерасад, Эй ромиши гардуншукӯҳ,
Аз ман аст
Хокбунёдам, вале гардуни воло аз ман аст, Офтобу моҳу ахтарҳои мино аз ман аст. Гар замину осмон суратсарое беш нест, Бо ҳазор ангораи чашми тамошо аз ман аст.
Бигзарад
Эй дило, ғофил чароӣ? Рӯзгорон бигзарад, Ҳамраҳи гул нашъаи фасли баҳорон бигзарад. Қадри якдигар намедонем дар базми тараб, Лаҳзаи танҳоии мо қадри ёрон бигза
Рафтам аз ту
Рафтам аз ту, эй фурӯғи шоми ман, Баъд аз ин ҳам нашнави ту номи ман. Рафтам аз ту, аз дунёи ӯ, Ту нашудӣ ҳеч соати роҳоми ман.
Ёди модар
Ҳазорон мисраи шеърҳо нависам, Ба хуни қалби худ ғамҳо нависам. Зи оби дидаам тар шуда дафтар, Ба номат қиссаи дардҳо нависам.
Ёри Ғазза
Нӯшам шароби ваҳдат аз дасти ёри Ғазза, Масти ду оламам ман андар хумори Ғазза. Ҳар ҷо, ки меравам ман дар ҷодаҳои қисмат, Бар дӯши орзуям пайваста бори Ғазза.
Шаҳкитоби вақтро асрори ҳар бобем мо,
Шаҳкитоби вақтро асрори ҳар бобем мо, Ҳар яке дар зиндагонӣ ганҷи ноёбем мо. Ҳастии мо ҷавҳари буду набуди олам аст, Хешро ҳар лаҳзае аз хеш дарёбем мо.
Девони санг
Сарводаҳои хондаам аз дафтару девони санг, Бас нолаҳо бишнидаам аз синаи нолони санг. Ман модару ғамҳошро чун бо фиғон додам ба хок, Дар лаҳзаҳои бемодари сар м
Сарам аз тан равад аммо сухан мардона мехоҳам!
Дили фарзонаро дар олами тифлона мехоҳам, Замони кӯдакию модару афсона мехоҳам. Маро модар дар ин дунё барои сарбаландӣ зод, Сарам аз тан равад , аммо сухан
Деҳи Ғазза
Биояд нуқраоб аз чашми куҳи Обшоронаш, Дарахти меҳр мерӯяд зи дасти боғкоронаш. Гиëҳи мурдаро сарсабзиҳои ҷовидон бахшад, Дами Исо магар дорад кишоварзи баҳо
Меҳри модар
Парастиш мекунам ӯро барои меҳри сӯзонаш, Вуҷудам равшаноӣ ёфт аз хуршеди чашмонаш. Дареғо, кӯдаки рафту ба сар фасли дигар омад, Насиби ман нахоҳад шуд дигар м
Шароби Орзу
Аз шароби орзу лабрез ҷоми зиндагӣ, Талху ширинро кашад бар хеш коми зиндагӣ. Тифл дар оғӯши ин гаҳвораи хокем мо, Модарон оварда баҳри мо паёми зиндагӣ.
Гул
Гул бар сарам неҳу рангам бин, Шамшер ба дастам деҳу ҷангам бин. Ҳамчу танбур ишками холӣ дорам, Нон ба дастам деҳу оҳангам бин.
Наврӯз муборак бод
НАВРӮЗ МУБОРАК БОД Солшуморимон дигар, Шуд шабу рӯз баробар. Наврӯз шуд бародар,
Наврӯзи давраи бачагӣ
Дар давраи бачагӣ, Идона ба мо буд қанд. Дар ҳар иди Наврӯзӣ, Аз қанд мешудем хурсанд.
Илҳоми гумгашта
Аё илҳоми ман, рафтӣ куҷое, Кунун мондам дар ин меҳнатсарое. Саросар аз фироқат гашта маҳзун, Зи осмон барф борад, аз дилам хун.
Прости
Я оставила свою любовь позади, Прогнала её из сердца — прочь, вон. Душа рвётся на части внутри, Я выбрала путь, где любовь — не закон.
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст
Дил ки ранҷид аз касе, хурсанд кардан мушкил аст. Шишаи бишкастаро пайванд кардан мушкил аст. Кӯҳро он бузурги метавон ҳамвор кард, Ҳарфи ноҳамворро ҳамвор кард
Ҳар сари шаб бо қади хамгашта мегӯяд ҳилол
Сарвро шамшоди қаддаш маҳв чун тасвир кард, Обро мавҷи хиромаш пой дар занҷир кард. Эй дами субҳи қиёмат, ин ҳама таъхир чист?Посихотирдории суҳбат маро дилгир
