Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Тани танҳо
Дареғо аз шаби танҳо, маҳи танҳо, мани танҳо, Мани бо ғуссаҳои дил тани танҳо!
Нардбон боло барад ҳам мард, ҳам номардро
Нардбон боло барад ҳам мард, ҳам номардро, Зина гардад мардуми пурдард, ҳам бедардро Нардбон боло барад... аммо на ҳар кас дар ҷаҳон, Меравад болою мегардад яке
Нима
Нима номус, нима виҷдон Нима ҷавҳар, нима имон, Нима озод, нима маҳбус, Нима масрур, нима афсӯс,
Гоҳо зи сари ғурури савдогари хеш
Гоҳо зи сари ғурури савдогари хеш Аз ёд барем раҳбару ёвари хеш. Чун кӯдаки нотавон барорад дандон, Бинӣ, ки газид синаи модари хеш.
Ҳар машъала чун сар кашад аз пояи хеш
Ҳар машъала чун сар кашад аз пояи хеш, Обод кунад сояи ҳамсояи хеш. Зинҳор, магир домани мурдадилон, Девори фитода мекушад сояи хеш.
Солам бигузашту гарчи ман солорам
Солам бигузашту гарчи ман солорам, Армон наравад зи синаи афгорам. Ку тифлӣ, к-аз ғаме бигирям осон? Ку бӯсаи модар, ки барад озорам?!
Аз мӯи сафеди модарам ёд кунам
Аз мӯи сафеди модарам ёд кунам, Чун мурғ ба вақти субҳ фаред кунам. Бечора будам пеши дили вайронаш, Акнун биравам мазораш обод кунам.
Соати хурӯс вайрон
Хурӯс мезанад фарёд: «Ку-қу-қу! Субҳе, ки интизорам, Ку? Ку? Ку?!»
Ба чӣ монад ситора?
Ба чӣ монад ситора? Ба гулхану шарора, Ба қандили фурӯзон Дар баландии осмон;
Номи ман Меҳрубон аст
Номи Хумор — Хумор аст, Хумори гулхумор аст, Чунки аз боғчаи мо Гул меканад доимо.
Шаш духтар
Дар синфи мо Шаш духтар, Шаш духтари гулбасар, Шаш духтари чилкокул,
Талхак
Аз мағзи донак Кисаи ман пур. Шишта сари санг, Хӯрам ба ҳузур.
Ширин
Асал талх аст ё ширин? Асал — ҳамеша ширин! Тути марворид — ширин, Бодому санҷид — ширин,
Ҷавониро фидо кардам
Ҷавониро фидо кардам, диёрам то ҷавон бошад, Гузаштам борҳо аз ҷон, ки ҷонаш дар амон бошад. Чу аз ҳар ҷонибе сӯйи Ватан боди хазон омад, Баҳорамро сипар кардам
Зи хидмат бар ҳама кас ор кардам
Зи хидмат бар ҳама кас ор кардам, Ҳамеша хидмати ашъор кардам. Нахуфтам эй басо, аз ҳарфи рӯшан Шабонро субҳи пуранвор кардам.
Ҳайфи он субҳе, ки танҳо бо ғами нон бигзарад
Ҳайфи он субҳе, ки танҳо бо ғами нон бигзарад, Ҳайфи он шоме, ки дар талвосаи ҷон бигзарад. Сайри кайҳон карда кайҳо дигарон, бозомаданд, Он мабодо, ҳасрати мо
Кафили барқамон гар нохалаф буд
Кафили барқамон гар нохалаф буд, Сазовору вафодори салаф буд; Насиби ҷайби ӯ симу зари барқ, Насиби барқи мо умре талаф буд!
Гуфтам, ки дигар бар касе эрод нагирам
Гуфтам, ки дигар бар касе эрод нагирам, Беҳуда чу корест, раҳи бод нагирам. Чун бод давон бигзарам аз бодияи умр, Чизе зи ҷаҳон дар дилу дар ёд нагирам.
Духтари тоҷик
Ҳам модару ҳам хоҳару ҳам дилбари ҷон, Ҳам модару ҳам хоҳару ҳам дилбари ҷонед, Огоҳдил аз бахти хушу ишқи ҷавонед, Озодатарин зан ба ҳама рӯи ҷаҳонед,
Ба ҳукми қисмат ар саргашта гардӣ
Ба ҳукми қисмат ар саргашта гардӣ, Ба ногоҳе ба мулки кӯҳсоре, Ту худро хеҷ гаҳ бегона машмор, Гар ин ҷо ошное ҳам надорӣ.
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор
Тоҷикистон тӯй дорад, дӯстонро интизор, Бӯстон себаргаву оби равонро интизор! Кӯҳҳо дар посгоҳи эҳтиром истодаанд, Сафкашида мизбонон меҳмонро интизор!
Ватан
Баҳр рӯзону шабон ҳеч нагирад ором, Магар аз неку бади даҳр сухан мегӯяд?! Дили ман болзанон дар лаби дарёи дамон Гашта баргашта ба такрор Ватан мегӯяд.
Бар он банда Ҳақ некуӣ хостаст
Бар он банда Ҳақ некуӣ хостаст, Ки бо ӯ, дилу дасти зан рост аст. Зи бегонагон чашми зан кӯр бод, Чу берун шуд аз хона, дар гӯр бод!
Хомӯш куну фанни хомӯшӣ гир
Хомӯш куну фанни хомӯшӣ гир, Бигзор ту лофи пурфаниро. Зеро, ки дил аст ҷойи имон, Дар дил медор муъминиро!
Зебоиро на сафеду пусти сиёҳ бошад
Зебоиро на сафеду пусти сиёҳ бошад, Зебоиро адаб чу хулқи Мустафо бошад. Кафан сафед бувад, вале-к даҳшат, Магар Каъба сияҳ нест, ки хушсурат.