Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
140. ГУМРОҲ КАРДАНИ ИБЛИС КОВУСРО ВА БА ОСМОН РАФТАНИ КОВУС
Чунон буд, ки иблис рӯзе пагоҳ Яке анҷуман кард пинҳон зи шоҳ. Ба девон чунин гуфт, к-имрӯз кор Ба ранҷу ба сахтист бо шаҳрёр.
139. ОРОСТАНИ КОВУС ҶАҲОНРО
Биёмад сӯи Порс Ковуси кай, Ҷаҳоне ба шодӣ нав афканд пай. Биёрост тахту бигустард дод, Ба шодиву хӯрдан дар андар кушод.
138. ПАЙҒОМ ФИРИСТОДАНИ КОВУС БА НАЗДИ КАЙСАРИ РУМ ВА АФРОСИЁБ
Фиристода шуд назди Кайсар зи шоҳ, Саворе ки андарнавардид роҳ. Бифармуд, к-аз номдорони Рум Касе к-ӯ битозад ба барру ба бум,
137. РАЗМ КАРДАНИ РУСТАМ БО СЕ ШОҲ ВА РАҲО ШУДАНИ КОВУС АЗ БАНД
Дигар рӯз лашкар биёростанд, Дурафш аз дурӯя биперостанд. Таҳамтан чу лашкар ба ҳомун кашид, Сипоҳи се шоҳу се кишвар бидид.
136. ПАЁМ ФИРИСТОДАНИ РУСТАМ БА НАЗДИ ШОҲИ ҲОМОВАРОН
Яке марди бедори ҷӯяндароҳ Фиристод наздики Ковусшоҳ, Ки ман омадам бо сипоҳи гарон Сӯи разми солори Ҳомоварон.
135. ТОХТ КАРДАНИ АФРОСИЁБ БАР ЭРОНЗАМИН
Чу баста шуд он шоҳи дайҳимҷӯй, Сипоҳаш ба Эрон ниҳоданд рӯй. Зи дарё ба киштиву заврақ шуданд, В-аз ин рӯ ба саҳрову ҳомун заданд.
134. ГИРИФТАНИ ШОҲИ ҲОМОВАРОН КОВУСРО
Ғамин буд ба дил шоҳи Ҳомоварон, Зи ҳар гунае чора ҷуст андар он. Чу як ҳафта бугзашт, ҳаштум пагоҳ Фиристода омад ба наздики шоҳ,
133. БА ЗАНӢ ХОСТАНИ КОВУС СУДОБА ДУХТАРИ ШОҲИ ҲОМОВАРОНРО
В-аз он пас ба Ковус гӯянда гуфт, Ки ӯ духтаре дорад андар нуҳуфт, Ки аз сарв болош зеботар аст, Зи мушки сияҳ бар сараш афсар аст.
132. КОРИ КАЙКОВУС БА ШАҲРИ БАРБАРИСТОН ВА ДИГАР ДОСТОНҲО
Разм кардани Ковус бо Шоҳи Ҳомоварон Зи мӯбад бад-ин гуна дорем ёд, Ҳам аз гуфти он пири деҳқоннажод, К-аз он пас чунон кард Ковус рой,
131. БОЗ ОМАДАНИ КОВУС БА ЭРОНЗАМИН ВА ГУСЕЛ КАРДАН РУСТАМРО БА НИМРӮЗ
Чу Ковус дар шаҳри Эрон расид, Зи гарди сипаҳ шуд ҷаҳон нопадид. Баромад ҳаме то ба хуршед ҷӯш, Зану мард шуд пеши ӯ бо хурӯш.
130. ҶАНГИ КОВУС БО ШОҲИ МОЗАНДАРОН
Чу Рустам зи Мозандарон гашт боз, Шаҳи ҷодувон размро кард соз. Саропарда аз шаҳр берун кашид, Сипаҳро ҳама сӯи ҳомун кашид.
129. ОМАДАНИ РУСТАМ НАЗДИКИ ШОҲИ МОЗАНДАРОН БА ПАЙҒАМБАРӢ
Чу нома ба мӯҳр андаровард шоҳ, Ҷаҳонҷӯй Рустам бипаймуд роҳ. Ба зин - андар афканд гурзи гарон, Чу омад ба наздики Мозандарон,
128. НОМА НАВИШТАНИ КОВУС НАЗДИКИ ШОҲИ МОЗАНДАРОН
Яке номае бар ҳарири сапед, Бад-он - андарун чанд биму умед. Дабири хирадманд бинвишт хуб, Падид оварид андар он зишту хуб.
127. ХОНИ ҲАФТУМ КУШТАНИ РУСТАМ ДЕВИ САПЕДРО
Аз он ҷойгаҳ танг баста камар, Биёмад пур аз кинаву ҷанг сар. Або хештан бурд Авлодро, Ҳаме ронд мар Рахши чун бодро.
126. ХОНИ ШАШУМ ҶАНГИ РУСТАМ ВА АРЖАНГДЕВ
Яке миғфари хусравӣ бар сараш, Хайолуда бабри баён дар бараш. Ба Аржанг солор бинҳод рӯй, Чу омад ба лашкаргаҳи ҷангҷӯй.
125. ХОНИ ПАНҶУМ ГИРИФТОР ШУДАНИ АВЛОД БА ДАСТИ РУСТАМ
В-аз он ҷо сӯи роҳ бинҳод рӯй Чунон чун бувад мардуми роҳҷӯй. Ҳаме рафт пӯён, ба ҷое расид, Ки андар ҷаҳон равшаноӣ надид.
124. ХОНИ ЧАҲОРУМ КУШТАНИ РУСТАМ ЗАНИ ҶОДУРО
Чу аз офарин гашт пардохта, Биёвард гул Рахшро сохта. Нишаст аз бари Рахшу раҳ баргирифт, Чамон манзили ҷодувон даргирифт.
123. ХОНИ СЕВУМ ҶАНГИ РУСТАМ БО АЖДАҲО
Зи дашт андаромад яке аждаҳо, К-аз ӯ пил гуфтӣ наёбад раҳо. Бад-он ҷойгаҳ будаш оромгоҳ, Накардӣ зи бимаш бар ӯ дев роҳ.
122. ХОНИ ДУВУМ ЁФТАНИ РУСТАМ ЧАШМАИ ОБ
Яке роҳ пеш омадаш ногузир, Ҳаме рафт боист бар хира хир. Биёбони беобу гармои сахт, К-аз ӯ мурғ гаштӣ ба тан лахт-лахт.
121. ҲАФТ ХОНИ РУСТАМ ХОНИ АВВАЛ ҶАНГИ РАХШ БО ШЕРЕ
Бурун рафт он паҳлави Нимрӯз Зи пеши падар гурди гетифурӯз. Дурӯза ба як рӯз бугзоштӣ, Шаби тираро рӯз пиндоштӣ.
120. ПАЙҒОМИ КОВУС БА ЗОЛ ВА РУСТАМ
Аз он пас ҷаҳонҷӯи хастаҷигар Бурун кард гурде чу мурғе ба пар. Сӯи Зобулистон фиристод зуд, Ба наздики Дастон ба монанди дуд
119. РАФТАНИ КОВУС БА МОЗАНДАРОН
Чу Золи сипаҳбад зи паҳлӯ бирафт, Дамодам сипаҳ рӯй бинҳод тафт. Ба Тусу ба Гударз фармуд шоҳ Кашидан сипаҳ, сар ниҳодан ба роҳ.
118. ПАНД ДОДАНИ ЗОЛ КОВУСРО
Ҳаме рафт пеш - андарун Золи Зар, Паси ӯ бузургони зарринкамар. Чу Ковусро дид Дастони Сом Нишаста бар аврангу дил шодком.
117. КАЙКОВУС Подшоҳии ӯ саду панҷоҳ сол буд БАР ТАХТ НИШАСТАНИ КАЙКОВУС ВА ОҲАНГИ МОЗАНДАРОН КАРДАН
Дарахти барӯманд чун шуд баланд, Гар эдун, ки ояд ба ӯ бар газанд, Шавад барг пажмурдаву бех суст, Сараш сӯи пастӣ гирояд нахуст.
116. ОМАДАНИ КАЙҚУБОД БА ИСТАХРИ ПОРС
В-аз он ҷо сӯи Порс андаркашид, Ки дар Порс буд ганҷҳоро калид. Нишастангаҳ он гаҳ ба Истахр буд, Каёнро бад-он ҷойгаҳ фахр буд.