Шеърҳо бо теги: фалсафӣ
Шеърҳои марбут ба теги «фалсафӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дорам саре, валек ба пеши сабу гарав
Дорам саре, валек ба пеши сабу гарав, Мастона гурусна ба сари обрӯ гарав. То кай ба оби дида кунам шустушӯи рӯй, То чанд обрӯ сари дор оби ҷӯ гарав.
Бе рӯи ёр бода бинӯшад касе чаро?
Бе рӯи ёр бода бинӯшад касе чаро? Рӯи риё ба ишқ фурӯшад касе чаро? Не нолае ба синаву не ашки ҳасрате, Бар рӯи булбулон нахӯрӯшад касе чаро?
Оташафрӯз шуда, то пари парвонаи мо
Оташафрӯз шуда, то пари парвонаи мо, Рӯшноӣ надиҳад шамъ ба кошонаи мо. Дида то чанд фишонад дури ашкам? Сад ҳайф Муфт рафт аз кафи мо гавҳари якдонаи мо.
Сахт душвор аст гуфтан маънии ногуфтаро
Сахт душвор аст гуфтан маънии ногуфтаро, Сӯзани алмос бояд гавҳари носуфтаро. Мекунад гар нола булбул дар чаман айбаш макун, Сайри гулшан бишкуфонад хотири ошуф
Мо гирифторони ишқу аз ҷаҳон осудаем
Мо гирифторони ишқу аз ҷаҳон осудаем, Пой то сар лаззати дардем, з-он осудаем. Базмгоҳи мо ғамистон асту бода хуни дил, Мастие дорем, к-аз кавну макон осудаем.
Сипос аз Худо — эзиди раҳнамоӣ
Сипос аз Худо — эзиди раҳнамоӣ, Ки аз «коф»-у «нун» кард гетӣ ба пой. Яке, к-аш на озу на анбоз буд, На анҷом бошад, на оғоз буд.
Фуруд омад аз ҷойгоҳи баланд
Фуруд омад аз ҷойгоҳи баланд, Туро як кабӯтар басе арзҷманд. Бувад он кабӯтар туро он равон, Ки бошад ба зеру ба боло равон.
Ин замон дар азизи ман филҳол
Ин замон дар азизи ман филҳол, То замони дигар чӣ бошад ҳол. Ҳарфи аввал зи ҳар ду гиру ду панҷ, Рубъи дигар диҳаш зи рӯйи мисол,
Ҷаҳон-хотун ғар асту шеъри ӯ ғар
Ҷаҳон-хотун ғар асту шеъри ӯ ғар, Азизон, бишнавед ашъори ғарро.
Гар ғазалҳои Ҷаҳон-хотун ба Ҳиндустон раванд
Гар ғазалҳои Ҷаҳон-хотун ба Ҳиндустон раванд, Рӯҳи Хусрав бо Ҳасан гӯяд, ки ин кас гуфтааст.
Бо саҳар рабте надорад шоми мо
Бо саҳар рабте надорад шоми мо, Фориғ аст аз соф дурди ҷоми мо. Дил ба тавфи хоки кӯе бастаем, Тукма дорад ҷомаи эҳроми мо.
Эй баҳористони иқбол, эй чамансимо, биё
Эй баҳористони иқбол, эй чамансимо, биё, Фасли сайри дил гузашт, акнун ба чашми мо биё. Мекашад хамёзаи субҳ интизори офтоб, Дар хуморободи махмурон қадаҳпаймо
Эй рустаи гулзорат з-он наргиси ҷодуҳо
Эй рустаи гулзорат з-он наргиси ҷодуҳо Соди қалами тақдир бо мисраи абрӯҳо. Натвон ба дили ушшоқ афсуни раҳоӣ хонд, З-ин силсила озоданд занҷирии гесӯҳо.
Эй мурдаи такаллуф, аз кайфу кам бурун о,
Эй мурдаи такаллуф, аз кайфу кам бурун о, Гоҳе ба рағми дониш, девона ҳам бурун о. То аз гулат ҷуз исор ранге дигар нахандад, Сар то қадам, чу хуршед, дасти кар
Таронаи инқилоб
Шуд мусаллаҳ ситам бар зидди мо, Сарбозони озодӣ, ассалом! Эй инқилобчиён, ба пеш! Зери байрақи сурхи хеш,
Хандонтар аз ин лаъли ту як гул ба ҷаҳон нест
Хандонтар аз ин лаъли ту як гул ба ҷаҳон нест, Мавзунтар аз ин қадди ту як сарви чаман нест. Бигзор, ки ҷонам биравад дар роҳи ҷонон, Дар сӯқи муҳаббат сухани с
Ҳушанг
Чу бар тахти шаҳӣ биншаст Ҳушанг, Аз ӯ бигрифт гетӣ фарру фарҳанг. Шаҳаншоҳе бузургу номвар буд, Хидеве меҳрубону додгар буд.
Шоҳаншоҳи пешдодиён
Зи ҳар қавме, ки аз навъи башар буд, Нажоди пешдодӣ бештар буд. Нахустинтар буданд аз ҳар нажоде, Аз он рӯ номашон шуд Пешдодӣ.
Ниёиш ба равони поки сари донишварон Фирдавсии Тӯсӣ
Ба пеши дахмаи донои Тӯсӣ Сазад Лоҳутиё, гар хок бӯсӣ. Ситоиш сар кунӣ бар он хирадманд, Ба сони банда дар пеши Худованд.
Ба номи Он ки ӯ ном-офарин аст
Ба номи Он ки ӯ ном-офарин аст, Муназзаҳ з-оташ аз шибҳу қарин аст. Ба номи Он ки ин пайдоиш аз ӯст, Ҷаҳонро ҳастиву ороиш аз ӯст.
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо
Дӣ гузаштем бар он дилбару гуфтем дуо: Қола: Ман антум? Қулно: Фуқароу ғурабо. Фуқароему аҷаб ки нахоҳем зи ту Ҳеҷ ҳоҷат, ки туӣ дар ду ҷаҳон ҳоҷат мо.
Он кони ҳусн буду набуд аз ҷаҳон нишон
Он кони ҳусн буду набуд аз ҷаҳон нишон, Ва-л-она ан арафта ало мо алайҳи кон. Аъдоди кавну касрати сурат намоиш аст, Ва-л-куллу воҳидин ятаҷаллӣ би кули шон.
Бурида шуд аз ин ҷӯйи ҷаҳон об
Бурида шуд аз ин ҷӯйи ҷаҳон об, Баҳоро, бозгарду ворасон об! Аз он обе, ки чашмай Хизру Илёс Надидасту набошад ончунон об!
Чархи фалак бо ҳама кору киё
Чархи фалак бо ҳама кору киё, Гирди фалак гардад чун осиё! Гирди чунин Каъба кун, ай ҷон, тавоф, Гирди чунин мойида гард, ай гадо!
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро
Ту ҷону ҷаҳонӣ, каримо, маро, Чи ҷону ҷаҳон?! Аз куҷо то куҷо?! Ки ҷон худ чи бошад бари ошиқон, Ҷаҳон худ чи бошад бари авлиё?!