Шеърҳо бо теги: фалсафӣ
Шеърҳои марбут ба теги «фалсафӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Ту хушбахтӣ зи қисмат, хоҳари ман
Ту хушбахтӣ зи қисмат, хоҳари ман? Сарафрозӣ ба олам, додари ман? Замин то осмон розиям аз ту, Ту аз ман розӣ рафтӣ, модари ман?
Бо ҷаҳон андар ситез, аз хештан бегонаам
Бо ҷаҳон андар ситез, аз хештан бегонаам, Тафтадил ё рафтадил, ё ошиқи девонаам. Чун ту андар хонаи ман нестӣ ҳамдарди ман, Бе ту андар хонаи худ чун худо бехон
Модари бечораи ман
Дар миёни кӯҳсорон Бо навои обшорон, Бо сафои чашмасорон, Бо суруди боду борон,
Ин шаби туршрӯи боронӣ
Ин шаби туршрӯи боронӣ Кулбаи модарам ба ёд омад. Боми ӯ мечакад зи боронҳо, Дар дилам оламе ба дод омад.
Ишқ дар дил шуълаи субҳи саодат будааст
Ишқ дар дил шуълаи субҳи саодат будааст, Ошиқӣ эҳсоси бахшишҳои қисмат будааст. Дар ҷавонӣ ишқ буду давлати дунё набуд, Он ҳама бедавлатиҳо хуб давлат будааст.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Бани одам аъзои якдигаранд
"Бани одам аъзои якдигаранд", Ки акнун паи қатли якдигаранд. "Чу узве ба дард оварад рӯзгор", Дигар узвҳоро ба он як чӣ кор?
Дар рӯи ҷаҳонему надонем ҷаҳон чист
Дар рӯи ҷаҳонему надонем ҷаҳон чист, Фарзанди замонему надонем замон чист. То пир нагардем, наҷӯем ҷавонӣ, То хок нагардем, надонем нишон чист.
Биё, то ҷон ба ҷон бошему бошем
Биё, то ҷон ба ҷон бошему бошем, Нишони бенишон бошему бошем. Ҷаҳон бо мо сару коре надорад, Барои ҳам ҷаҳон бошему бошем.
Сарбузурги боғи пурмева дарахти бед шуд
Сарбузурги боғи пурмева дарахти бед шуд, Шамъи мурда ҳокими манзумаи хуршед шуд. Зиндагон бар мурдареги зиндагӣ жӯлидаанд, Зиндагӣ аз зиндагонӣ буданаш навмед ш
Маро дунё нахоҳад кушт, то дунёи дил дорам
Маро дунё нахоҳад кушт, то дунёи дил дорам, Маро дарё нахоҳад бурд, то дарёи дил дорам. Зи баднафсию пурхорӣ басо савдогарон мурданд, Зи ҳар савдо намемирам, ки
Сад баҳрро гузаштаму дар соҳилам ҳанӯз
Сад баҳрро гузаштаму дар соҳилам ҳанӯз, Сад боғ мева чидаму беҳосилам ҳанӯз. Сад бандро кушодаму растам зи сад бало, Накшодааст уқдаи банди дилам ҳанӯз.
Қомати хамгаштаи пирон нишони марг нест
Қомати хамгаштаи пирон нишони марг нест, Як камон сад тирро дар хок пинҳон мекунад.
Баъд аз сари ман ҷаҳон чӣ сон хоҳад буд?
Баъд аз сари ман ҷаҳон чӣ сон хоҳад буд? Баъд аз сари ман ҷаҳон ҳамон хоҳад буд. Чашмони ҳазини ман зи ҳар мисраи ман Бар чашми накӯён нигарон хоҳад буд.
Мо солхурда ҳастем ё сол хурда моро?
Мо солхурда ҳастем ё сол хурда моро? Мо умр бурда бар сар ё умр бурда моро? Мо ҷонсупор будем дар ҳоҷати замона, Ё азми ҷонсупорӣ осон супурда моро?
Умр аст дарахту мева шодию ғамаш
Умр аст дарахту мева шодию ғамаш, Эй сода, чӣ парво кунӣ бар бешу камаш? Он сон ки бихоҳӣ, ончунон зиндагӣ кун, Бар дил набарӣ то ҳама доғу аламаш.
Эй дида ҷаҳон, ҷаҳон надидаст туро
Эй дида ҷаҳон, ҷаҳон надидаст туро, Гул чидӣ, вале гуле начидаст туро. Ин қадр ба шуҳрати хато шод мабош, Наққоши замон хато кашидаст туро.
Дарёи дилам мавҷзанон мегузарад
Дарёи дилам мавҷзанон мегузарад, Аз байни ду соҳили замон мегузарад. Дарёи ту гар ба сӯи баҳре биравад, Дарёи ман аз баҳри ҷаҳон мегузарад.
Сатрҳои нотамом
Сатрҳои нотамому хомаи навпайзада Монд бесоҳиб... Дар оғози ҳаёт Роҳҳо дигар шуданд,
Баъд аз сари ман ҷаҳон чӣ сон хоҳад буд?
Баъд аз сари ман ҷаҳон чӣ сон хоҳад буд? Баъд аз сари ман ҷаҳон ҳамон хоҳад буд. Чашмони ҳазини ман зи ҳар мисраи ман, Бар чашми накӯён нигарон хоҳад буд.
Ёр меҷӯему бо ноёр қисмат мекунем
Ёр меҷӯему бо ноёр қисмат мекунем, Баҳр меҷӯему бо ҷӯе қаноат мекунем. Ишқ меҷӯему аз шавқе пушаймон мехурем, Ком меҷӯему бо ҷоме кифоят мекунем.
Сад баҳрро гузаштаму дар соҳилам ҳанӯз
Сад баҳрро гузаштаму дар соҳилам ҳанӯз, Сад боғ мева чидаму беҳосилам ҳанӯз. Сад бандро кушодаму растам зи сад бало, Накшодааст уқдаи банди дилам ҳанӯз.
Боз як рӯзи ғаму шодӣ гузашт
Боз як рӯзи ғаму шодӣ гузашт Дар талоши қисмату номусу ном. Боз як хуршед моро тарк гуфт, Моҳи нав пайдо шуд андар бурҷи шом.
Чаро ҳаёт ҳар нафас туро азоб медиҳад
Чаро ҳаёт ҳар нафас туро азоб медиҳад, Чу неши гозанбурат ҳазор тоб медиҳад? Чаро ба рӯзҳо туро шиканҷакӯб мекунад, Валек бахти нақдро фақат ба хоб медиҳад?
Дар дил он қадр, ки мақсуди ман аст
Дар дил он қадр, ки мақсуди ман аст, Ин ҷаҳон арсаи маҳдуди ман аст. Ҳар чӣ аз будани худ пай ҷустам, Жарф дидам паи нобуди ман аст