Шеърҳо бо теги: фалсафӣ
Шеърҳои марбут ба теги «фалсафӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Кароне надорад биёбони мо
Кароне надорад биёбони мо, Қароре надорад дилу ҷони мо! Ҷаҳон дар ҷаҳон нақшу сурат гирифт, Кадом аст аз ин нақшҳо они мо?!
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?!
Ман аз куҷову ғаму шодии ҷаҳон зи куҷо?! Ман аз куҷо, ғами борону новадон зи куҷо?! Чаро ба олами аслии хеш во наравем?! Дил аз куҷову тамошои хокдон зи куҷо?!
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?!
Чанд гурезӣ зи мо, чанд равӣ ҷобаҷо?! Ҷони ту дар дасти мост ҳамчу гулӯйи асо! Чанд бикардӣ тавоф гирди ҷаҳон аз газоф?! З-ин рамайи пур зи лоф ҳеч ту дидӣ вафо
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о
Омад баҳори ҷонҳо, ай шохи тар, ба рақс о, Чун Юсуф андаромад, Мисру шакар ба рақс о! Ай шоҳи ишқпарвар, монанди шири модар, Ай шири ҷӯш дар рӯ, ҷони падар, ба
Соқиё, дар нӯш овар шираи анқудро
Соқиё, дар нӯш овар шираи анқудро, Дар сабӯҳ овар сабук мастони хоболудро! Як ба як дар об афкан ҷумла тарру хушкро, Андар оташ имтиҳон кун чӯброву удро!
На ба давлат туро касе ҳамсар
На ба давлат туро касе ҳамсар, На ба дониш туро касе ҳамсон. Дар сухан беҳтари зи Хоқони Дар ҳукумат наи кам аз хоқон.
Бе ту чун оби Дарғамам дар ғам
Бе ту чун оби Дарғамам дар ғам, Бе ту чун рўди Кўҳакам гирён. Шаб зи шавқи ту мекунам то рўз, Чун шағалони Ғотифар афғон.
Ифтитоҳи сухан он беҳ, ки кунанд аҳли камол
Ифтитоҳи сухан он беҳ, ки кунанд аҳли камол Ба санои маликулмулк Худои мутаъол. Подшоҳе, ки ба перомани ҷоҳаш нарасад Аз азал то ба абад васмати нуқсону завол.
Зиндагонӣ, чи кӯтаҳу чи дароз
Зиндагонӣ, чи кӯтаҳу чи дароз, На ба охир бимурд бояд боз?! Ҳам ба чанбар гузор хоҳад буд Ин расанро, агарчи ҳаст дароз.
Вақти шабгир бонги нолаи зер
Вақти шабгир бонги нолаи зер, Дӯсто, он хурӯши барбати ту Хуштар ояд ба гӯшам аз такбир! Зории зеру ин мадор шигифту,
Ҷилваи ӯ як ҷаҳон найранг дошт
Ҷилваи ӯ як ҷаҳон найранг дошт, Дилтапиданҳои мо ҳам ранг дошт. Ҳастии мо домгоҳи нестист, Шӯриши мавҷ инчунин оҳанг дошт.
Ҳусн чун орад ба мавҷи ноз баҳри нурро
Ҳусн чун орад ба мавҷи ноз баҳри нурро, Гавҳари ғалтон кунад бетобии дил Турро. Турбати аҳли фано бошад ҳамон гарди фано, Дор охир тахтаи тобут шуд Мансурро.
Фузун гашт аз саводи хат фурӯғи ҳусн ҷононро
Фузун гашт аз саводи хат фурӯғи ҳусн ҷононро, Сафи ин мӯр мили сурма шуд чашми Сулаймонро. Тамошои куҳансол аз ҷавон санҷидатар бошад, Тарозуи нигаҳсанҷист айна
Гармрӯ монанди шамсам баски дар роҳи фано
Гармрӯ монанди шамсам баски дар роҳи фано, Дур набвад гар бисӯзад дар кафи дастам асо. Хонаи мо зери бори миннати наққош нест, Нест нақше пеши мо хуштар зи нақш
Ҷунунӣ ку, ки аз қайди хирад берун кашам поро?!
Ҷунунӣ ку, ки аз қайди хирад берун кашам поро?! Кунам занҷири пойи хештан домони саҳроро. Ба базми майпарастон муҳтасиб хуш иззате дорад, Ки чун ояд ба маҷлис,
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст
Аз чашми ту фитна ба ҷаҳон бархостааст, В-аз зулфи ту шаб бар сари ман пархостааст. Гуфтӣ, ки диламро зи ту парво набувад ҳеч, Ин дил зи ғами ту ба ҳазор оҳ хос
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст
Эй сарви равон, қадди ту ороми ҷон аст, В-эй моҳи тамом, рӯйи ту шамъи ҷаҳон аст. Аз зулфи ту шаб тира шуду субҳ напурсид, К-ин пардаи шаб аз чӣ ба рӯйи замон а
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест
Эй, ки дар аҳди ҷамолат ишқ бебунёд нест, Дар ҷаҳон як дил зи қайди зулфи ту озод нест. Ҳеҷ кас аз дасти ҷабрат дар ҷаҳон доде нахост, Оре-оре, дар тариқи хубрӯ
Резад ба ҷоми моҳ чу соқӣ шаробро
Резад ба ҷоми моҳ чу соқӣ шаробро, Орад зи абри шиша бурун офтобро. Лахти ҷигар зи гиря барояд зи дидаам, Мастон ба пухтагӣ нагузоранд кабобро.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Агарчи узр басе буд, рӯзгор набуд
Агарчи узр басе буд, рӯзгор набуд, Чунонки буд, ба ночор хештан бахшуд. Худойро бисигудам, ки Кирдигори ман аст, Забонам аз ғазалу мадҳи бандагонаш насуд.
То кай гӯйӣ, ки аҳли гетӣ
То кай гӯйӣ, ки аҳли гетӣ Дар ҳастию нестӣ лаъиманд? Чун ту тамаъ аз ҷаҳон буридӣ, Донӣ, ки ҳама ҷаҳон кариманд.
Меҳтарони ҷаҳон ҳама мурданд
Меҳтарони ҷаҳон ҳама мурданд, Маргро сар ҳама фурӯ карданд. Зери хок андарун шуданд онон, Ки ҳама кӯшкҳо бароварданд.
Дер зиёд он бузургвор худованд
Дер зиёд он бузургвор худованд, Ҷони гиромӣ ба ҷонаш андар пайванд! Доим бар ҷони ӯ биларзам, зеро-к Модари озодагон кам орад фарзанд.
Ҷаҳон ба коми худованд боду дер зиёд
Ҷаҳон ба коми худованд боду дер зиёд, Бар ӯ ҳаводисро ҳеҷ гуна даст мабод! Дурусту рост кунад ин масал Худой варо: Агар бибаст яке дар, ҳазор дар бикшод.