Шеърҳо бо теги: фалсафӣ
Шеърҳои марбут ба теги «фалсафӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шод зӣ бо сиёҳчашмон шод
Шод зӣ бо сиёҳчашмон шод, Ки ҷаҳон нест ҷуз фасонаву бод! З-омада шодмона бояд буд, В-аз гузашта накард бояд ёд.
Ин ҷаҳон пок хобкирдор аст
Ин ҷаҳон пок хобкирдор аст, Он шиносад, ки дил-ш бедор аст. Некии ӯ ба ҷойгоҳи бад аст, Шодии ӯ ба ҷойи темор аст.
Ай бигирифта аз вафо гӯша карон, чаро, чаро?!
Ай бигирифта аз вафо гӯша карон, чаро, чаро?! Бар мани хаста кардайӣ рӯй гарон, чаро, чаро?! Бар дили ман, ки ҷойи туст, коргаҳи вафойи туст, Ҳар нафасе ҳамезан
Бодо муборак дар ҷаҳон суру арӯсиҳои мо
Бодо муборак дар ҷаҳон суру арӯсиҳои мо, Суру арӯсиро Худо борид бар болои мо! Зуҳра қарин шуд бо Қамар, тӯтӣ қарин шуд бо шакар, Ҳар шаб арӯсие дигар аз шоҳи х
Ҷуз остони туам дар ҷаҳон паноҳе нест
Ҷуз остони туам дар ҷаҳон паноҳе нест, Сари маро ба ҷуз ин дар ҳаволагоҳе нест. Адӯ чу теғ кашад, ман сипар бияндозам, Ки теғи мо ба ҷуз аз нолаеву оҳе нест.
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест
Ҳосили коргаҳи кавну макон ин ҳама нест, Бода пеш ор, ки асбоби ҷаҳон ин ҳама нест. Аз дилу ҷон шарафи суҳбати ҷонон ғараз аст, Ғараз ин аст, вагарна дилу ҷон и
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист
Хуштар зи айшу суҳбати боғу баҳор чист, Соқӣ куҷост, гӯ сабаби интизор чист? Ҳар вақти хуш, ки даст диҳад, муғтанам шумор, Касро вуқуф нест, ки анҷоми кор чист.
Сӯфӣ аз партави май рози ниҳонӣ донист
Сӯфӣ аз партави май рози ниҳонӣ донист, Гавҳари ҳар кас аз ин лаъл тавонӣ донист. Қадри маҷмӯаи гул мурғи саҳар донаду бас, Ки на ҳар к-ӯ варақе хонд, маонӣ дон
Дар ин замона рафиқе, ки холӣ аз халал аст
Дар ин замона рафиқе, ки холӣ аз халал аст, Суроҳии майи нобу сафинаи ғазал аст. Ҷарида рав, ки гузаргоҳи офият танг аст, Пиёла гир, ки умри азиз бебадал аст.
Сад гуна кунад умр ба ту амру хитоб
Сад гуна кунад умр ба ту амру хитоб, Гар тоби итобат набувад, созад итоб. Дарё зи сари мо бигузашту хамушем, Фарёди шумост маҳзи як қатраи об?!
Ҳикояти ҳуққабози моҳир ва либоси ноаёни ӯ
Ҳуққабозе чира дар сомони Шарқ Буд дар баҳри фиреби халқ ғарқ. Тездасту чобуку ҳушёр буд, Хушбаёну пухта дар гуфтор буд.
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст
Нур роҳи зиндагиро раҳбар аст, Неъмати олӣ, атои акбар аст. Бахшишу эҳсони раббонист нур, Маншаи хайру фаровонист нур.
Ҳикояти Нӯшервон бо вазири худ
Сайдкунон маркаби Нӯширвон Дур шуд аз кавкабаи хусравон. Мунис хусрав шуда дастур бас, Хусраву дастур дигар ҳеч кас.
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст
Биё, ки қасри амал сахт сустбунёд аст, Биёр бода, ки бунёди умр бар бод аст. Ғуломи ҳиммати онам, ки зери чархи кабуд Зи ҳар чӣ ранги тааллуқ пазирад, озод аст.
Хаме, ки абруи шӯхи ту дар камон андохт
Хаме, ки абруи шӯхи ту дар камон андохт, Ба қасди ҷони мани зори нотавон андохт. Набуд ранги ду олам, ки нақши улфат буд, Замона тарҳи муҳаббат на ин замон андо
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст
Айби ёрону дӯстон ҳунар аст, Сухани душманон на муътабар аст. Муҳри меҳр аз даруни мо наравад, Эй бародар, ки нақш бар ҳаҷар аст.
Дидори ту ҳалли мушкилот аст
Дидори ту ҳалли мушкилот аст, Сабр аз ту хилофи мумкинот аст. Дебочаи сурати бадеъат Унвони камоли ҳусни зот аст.
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст
Он моҳи дуҳафта дар ниқоб аст, ё ҳуре даст дар хизоб аст, В-он вусма бар абрувони дилбанд, ё қавси қузаҳ бар офтоб аст. Селоб зи сар гузашт, ёро, з-андоза бадар
Куҳан шавад ҳама касро ба рӯзгор иродат
Куҳан шавад ҳама касро ба рӯзгор иродат, Магар маро, ки ҳамон ишқи аввал асту зиёдат. Гарам ҷавоз набошад ба пешгоҳи қабулат, Куҷо равам, ки намирам бар остони
Чӣ фитна буд, ки ҳусни ту дар ҷаҳон андохт
Чӣ фитна буд, ки ҳусни ту дар ҷаҳон андохт, Ки як дам аз ту назар барнаметавон андохт?! Балои ғамзаи номеҳрбони хунхорат Чӣ хун, ки дар дили ёрони меҳрбон андох
Ту хушбахтӣ зи қисмат, хоҳари ман
Ту хушбахтӣ зи қисмат, хоҳари ман? Сарафрозӣ ба олам, додари ман? Замин то осмон розиям аз ту, Ту аз ман розӣ рафтӣ, модари ман?
Бо ҷаҳон андар ситез, аз хештан бегонаам
Бо ҷаҳон андар ситез, аз хештан бегонаам, Тафтадил ё рафтадил, ё ошиқи девонаам. Чун ту андар хонаи ман нестӣ ҳамдарди ман, Бе ту андар хонаи худ чун худо бехон
Модари бечораи ман
Дар миёни кӯҳсорон Бо навои обшорон, Бо сафои чашмасорон, Бо суруди боду борон,
Ин шаби туршрӯи боронӣ
Ин шаби туршрӯи боронӣ Кулбаи модарам ба ёд омад. Боми ӯ мечакад зи боронҳо, Дар дилам оламе ба дод омад.
Шодӣ маталаб, ки ҳосили умр дамест
Шодӣ маталаб, ки ҳосили умр дамест, Ҳар зарра зи хоки Кайқубодеву ҷамест. Аҳволи чаҳону мулки гетӣ яксар, Хобеву хаёлеву фиребеву дамест.
