Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Қасам
Ба дидаи маро надидаат, қасам, Ба лолаҳои аз барои ман начидаат, қасам, Ту аз манӣ! Ба ранги зарду сӯзу дарди ман, қасам,
Ман дар нафаси шитоби худ хоҳам зист
Ман дар нафаси шитоби худ хоҳам зист, Дар ҳар варақи китоби худ хоҳам зист. То ҳастаму ҳаст зулму зулмат ба ҷаҳон, Дар хандаи офтоби худ хоҳам зист.
Вақте ки ман зебо будам, дунёи ман зебо набуд
Вақте ки ман зебо будам, дунёи ман зебо набуд, Дар дафтари сабзи ғазал пайғоми Мавлоно набуд. Дар хандаҳои гулдара, дар нағмаҳои бефара, Нури булӯри шаршара дур
Дар осмон ситорае аз шарми бекасӣ
Дар осмон ситорае аз шарми бекасӣ, Худро ба дори гардани маҳтоб мекашид. Ёди висоли ботиле аз шаҳраги хаёл, Бо сӯзани фироқи ман зардоб мекашид.
Бимон гулбарги рӯйи ман хазон гардад
Бимон гулбарги рӯйи ман хазон гардад, Ту умре бехазону гулфишон бошӣ. Бимон ман сӯзаму ту дар амон бошӣ, Бимон ман мираму ту ҷовидон бошӣ!
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд, Ба ту аз даҳшати танҳоии ҷонона дуруд, Ба ту аз бӯйи хуши рақси гули ёс паём, Ба ту аз ҳавсалаи ишқи ғарибона дуру
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак, Рақси фари парасту дар осмон муборак. Рав, дарду ғам, ки шодем хони фараҳ гушодем, Паймони фараҳзо бар ғамкашон муборак.
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо, Аз ҳасрати хунинкафанон чашми нами мо. Аз ваҳшати оқипадарон пушти хами мо, Гӯед ба Наврӯз, ки ҳар рӯз биёяд!
Сайру гашти лолазорон ёд бод
Сайру гашти лолазорон ёд бод, Афту хези майгусорон ёд бод, Ишрати фасли баҳорон ёд бод, «Рўзи васли дўстдорон ёд бод,
Барои Муъмин Қаноат
Шеъри нав бархост ҳамчун одами нав, Ҳамчу тифли инқилоб Бо саволу бо ҷавобу бо хитоб. Захмҳои пушти Айнӣ сатрҳои ӯ шуданд,
Барои Лоиқ
Ҷон будиву рафтӣ, зиндаям, ҳайронам, Дар васлу видои ҷону тан сарсонам. Бо ашк марез пок дар домани хок, Бо ханда марав ту аз лаби хандонам.
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам,
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам, Ранги зардамро ба пеши аҳли дард овардаам. Ранги зардамро бубину аз хазонам ёд кун, Дар сари қабрам нишину як даме
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ, Аз фироқаш хаставу бемор гаштам ноилоҷ. Ҳамчу кокул рӯзу шаб афтодам аз дунболи ӯ, Тираатвору парешонкор гаштам ноилоҷ.
Мухаммаси Садриддин Айнӣ бар ғазали Соиби Табрезӣ
Рафтам ба ҷустуҷӯяш дар кӯчаҳо давида, Ҳам ҷома чок карда, ҳам пераҳан дарида. Дар кӯйи ӯ фитодам дар хоку хун тапида, «Он маҳлиқо баромад аз хона май кашида
Самарқанду Бухоро
Ҳаббазо, шаҳри Самарқанди биҳиштитимсол, Ҷуз биҳишташ ба тароват натавон ёфт мисол. Зарнисор аст заминаш чу кафи аҳли карам, Файзбор аст ҳавояш
Айнӣ
Ҷаҳоне бар ғубори айнаки Айнӣ намеарзад, Ба гарди хоки поки яктаки Айнӣ намеарзад. Сари кори сухан нохуфтани шабзиндадороне Сари дори сухан бар пинаки Айнӣ н
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред, Раҳмате бар хотири уммедвори ман баред. Ё ба ман аз хоки пояш сурмаворе оваред, Ё маро дар раҳгузори шаҳсавори ман
Хезед, рафиқон, майи гулранг биёред
Хезед, рафиқон, майи гулранг биёред, Танбӯру наю доираю занг биёред! Сорангу рубоб аст ба ҳам шӯриши маҷлис, Ёбед рубобию ба соранг биёред.
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд, Халқи моро дафтари Айнӣ шаҳодатнома шуд. Сарзамини мо худ аз осори ӯ сар мешавад, Ин замин бо ӯ ба дунёе баробар мешавад
Айнӣ
Бар вафоят дил супурдам, халқи ман, Борҳо баҳри ту мурдам, халқи ман. Ганҷи умри бебаҳоро бохтам, То шаҳодатномаатро сохтам.
Ҷаҳон то ҷаҳон аст, гарданда аст
Ҷаҳон то ҷаҳон аст, гарданда аст, Бимирад агар шоҳ, агар банда аст. Ба дунё намонда касе ҷовидон, Наёбем мо ҳам зи мурдан амон.
Тоҷикистон
Обрӯям, эътиборам, Зиндагиям, рӯзгорам, Ҳар чӣ ҳастам — бо ту ҳастам, Ҳар чӣ дорам — бо ту дорам,
Савганд
Ватан, эй модари аз тоқати таҳқир хаста, Ватан, эй шаҳчинори аз шамоли ҷаҳл бишкаста, Зи баъди сад ҳазорон сол, Зи қаъри сад қабат хоки сиёҳ,
Холаи зардӯз
Холаи зардӯз, Ба ман тоқӣ дӯз, Ё тоқиям дӯз, Ё маро омӯз
Очам хамир мекунад
Очам хамир мекунад, Нони фатир мекунад, Нони башир мекунад, Очам хамир мекунад.