Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Шаддаи марҷон
Шаддаи марҷона бин, Марҷони рахшона бин, Таг-таги айвона бин, Марҷони мижгона бин.
Момо
Момо, говро дӯшидӣ? Ширашро нанӯшидӣ? Момо, ҷурғот нахобон, Барои ман қаймоқ мон.
Модари ғамгусори ман
Модари ғамгусори ман, Шодии рӯзгори ман, Қуввати ман, мадори ман, Боғи ману баҳори ман —
Аз кӯчаҳои шаҳрам
Аз кӯчаҳои шаҳрам Ҳар гаҳ фитад гузорам, Дар ҳар қадам барояш Ҷонро зи нав супорам.
Арӯс аз Бухоро
Аз боғи Бухоро гули нав овардем, Як дона гули ранги алав овардем. Дар кӯчаи ошиқони ин шаҳри куҳан Дил дода, дилеро ба гарав овардем.
Лаклаки барфӣ
Аё, эй лаклаки барфӣ, Паёми навбаҳори ман, Ду чашми интизори ман, Дуруди дӯстдори ман.
Бодбарак
Бодбарак мепарад, Ҳуши маро мебарад, Ҳуши маро мебарад, Бодбарак мепарад...
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман, Лоиқ намеояд дигар.
Хати сурх
Аз Ватан дур гарчи бисёр аст Зиндаю мурдаи ба ному нишон, Лек осон набуду осон нест Аз Ватан дур мурдани мардон.
Пас аз мо
Пас аз мо одаме мехезад аз олам, Ки дасташро ба рӯи шонаи хуршед хоҳад бурд, Ба мо – аҷдоди беҳад содааш ҳам фахр хоҳад кард Ва ҳам афсӯс хоҳад хӯрд,
Дар оғӯши куҳистон
Кӯҳ гуфтам ман, Бадахшон кӯҳ гуфт, Қуллаҳои осмонбӯси Зарафшон кӯҳ гуфт… Кард овози маро такрор кӯҳистони ман,
Дарвозаи Бухоро
Як замон шаҳри Бухоро дошт девори баланд, Гуфтӣ, устунмуҳраи пушти Бухоро буд, Балки устунмуҳраи миллат, - Сахт маҳкам,
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Рӯзи маргам ҳоҷате бар гиряи бисёр нест
Рӯзи маргам ҳоҷате бар гиряи бисёр нест, Баъди дафнам доду вою нолаҳо даркор нест. Гар надоштам қиммате дар зиндагиям пеши ту, Во дареғо баъди маргам хайри ту д
Исмоили Сомонӣ девори Бухоро буд
Аз хуни Сиёвушем, ҳамхуни Сиёвушем, Аз ҷомасафедонем, ҳар ҷома намепӯшем. Ҳамсоли «Авасто»-ем, ҳамоташи Зардуштем, Мо оташи зардуштӣ нокушта намекуштем.
Мефишорам сахт дасту панҷаҳои маҳкаматро
Мефишорам сахт дасту панҷаҳои маҳкаматро Ҳамчу дасту панҷаи фарзанди деҳқон, Ҳамчу дасту панҷаи шахшӯли деҳқонбачаи қишлоқ Аз каланду досу мисрон.
Бухоро
Нигоҳи гарми ман аз фарқи кӯҳистон Ба сӯят чун Зарафшон рӯзу шаб ҷорист. Бухоро, бо ғаму афсӯс мебинам, Ки ҷои бас азизонат
Шоиру шеъре агар ҳаст
Ман намедонам, ки дар савдои шеър Шири аз шоирӣ ношод кист, Лек рӯзе бе ғазал, бе шеъри тар монад агар лабҳои ман, Чун лабони чашмаҳои хушк парсин мезанад,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Писарам
Писари кӯчаки хушрӯяки ман, Шуху чанҷоливу дилҷӯяки ман, Аввалин бор ҳамемонад по Рӯи тайёра дар оғӯши фазо.
Барф
Оча, ин барфро бин, Гулҳои сафед барин! Боғи мо шуд саросар Сап- сафеду гул ба сар.
Аспак
Чархи фалак равон шуд, Чархи фалак давон шуд Рахшон шуд, чароғон шуд, Хурсандии калон шуд,
Хирсак
Хирсакамро ғалтонданд, Якпоя карда монданд. Лекин намепартоям, Азиз аст аз бароям.
Фил
Вақти хоб шуд, гўсола Ҷо шуд назди бузғола. Хирсбача ҳам хоба зад, Фақат фил намехобад.
Худам дидам
Ман худам дидам! Дида, хандидам: Рўӣи осмон Як гови калон