Хати сурх
Аз Ватан дур гарчи бисёр аст
Зиндаю мурдаи ба ному нишон,
Лек осон набуду осон нест
Аз Ватан дур мурдани мардон.
Аз Ватан дур метавон ҷангид
Дар ҳама сангарони навъи башар,
Бигузашт аз даруни оташу об,
Хест аз байни дуду хокистар.
Метавон ҷумла дарди одамро
Бедаво диду дар тани худ дид,
Аз ҳама заҳру оби одамкуш
Аз Ватан дур қатра-қатра чашид.
Метавон ҳамчу марди нофармон
Дар хаёли ҳазор миллат буд,
Якка бар ҷои сарбадороне
Бандии сад ҳазор давлат буд.
Бар ҳама додгоҳи рӯи ҷаҳон
Ҷон ба каф лангу кӯр шуд ҳозир,
Ҳамчу як одами адолатҷӯ
Гардану дасту пой дар занҷир.
Нозам онро, ки як сари тоқаш
Шуд нишони ҳазор тиру камон,
Сабақу дарси ҷонфишонӣ гирифт
Рӯзи ҷонбозиаш замину замон.
Он ки худ дар дилаш 0аме дорад,
Нест ӯ бе ғами дигарҳо ҳам.
Душмани ҷони ҳар қабилаю халқ,
Душмани ҷони ӯст дар олам…
Аз Ватан дур гарчи бисёр аст,
Зиндаю мурдаи ба ному нишон,
Лек осон набуду осон нест
Аз Ватан дур мурдани мардон…
Метавонам ба вақти доду ситод
Дар сафи бардаҳои балвоӣ
Кард то Ҳинду Чину Руму Фаранг
Қитъа бар қитъа корпартоӣ.
Лек рӯзе маро барандозад
Тири ноҳақ аз арсаи пайкор,