Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Пайдову пинҳонам куҷост
"Дил ба ёру даст бар кор"-ам, ғами ҷонам куҷост?! Оҳу фарёдам саропо, фикри дармонам куҷост?! Мекунам ҳар гаҳ суроғу мекунам ҳар шаб нигоҳ, Осмон пуркавкабу он
Эй ишқ!
Диламро менавозад захмаи танбӯри ту, эй Ишқ! Манам масти аласт аз бодаи ангури ту, эй Ишқ! Сиришта аз ту бунёдам, шунав ошӯби фарёдам, Дурахши офтобам ламъае аз
Забони тоҷикӣ
Аз ниёгон ёдгор аст, ин забони тоҷикӣ, Рӯдакиро ҳамтабор аст, ин забони тоҷикӣ. "Бӯйи ҷӯйи Мӯлиён"-и ормони порсист, Миллати халқи баор аст, ин забони тоҷикӣ.
Аз шикоят фирор бояд кард
Аз шикоят фирор бояд кард, Шукри Парвардигор бояд кард. Ҳар нафасро азиз бояд дошт, Ҳар қадамро шумор бояд кард.
Дар чодари танҳоӣ нишастам бе ту
Дар чодари танҳоӣ нишастам бе ту, Не, ошиқу девонаву мастам бе ту. Монда дилам аз ҷаҳону по аз ҳаракот, Ҳатто, наравад ба кор дастам бе ту.
Бе ту нафасе ҳаловате нест маро
Бе ту нафасе ҳаловате нест маро, Бе фикри ту будан одате нест маро. Гар лутфу муҳаббати ту бар мо нарасад, Дар ҳарду ҷаҳон саодате нест маро.
Дастуру шиори ишқ созад дили ман
Дастуру шиори ишқ созад дили ман, Шоҳмоту қимори ишқ бозад дили ман. Як зарра ғами суду зиёнаш набувад, Сар монда ба дори ишқ нозад дили ман.
Боз о, ки туро кунам дар оғӯш аз дил
Боз о, ки туро кунам дар оғӯш аз дил, Паймонаи шавқи ман занад ҷӯш аз дил. Дар шаҳраги ҷонам ончунон пайвастӣ, Эҳсоси ту кай шавад фаромӯш аз дил.
Аз панҷаи офтоб зар мегирам
Аз панҷаи офтоб зар мегирам, Аз хирмани маҳ хӯшаи тар мегирам. Эй зиндагӣ устод туиву аммо... Нури сабақ аз панди падар мегирам.
Худ чи ҷойи турку тоҷик асту занг?
Худ чи ҷойи турку тоҷик асту занг? Фаҳм кардаст он нидоро чӯбу санг!
Дили садпораам аз лаъли ту хун аст дигар
Дили садпораам аз лаъли ту хун аст дигар, Ҳар дам аз раҳгузари дида бурун аст дигар. Дили Маҷнун, ки дар он зулф шуд, эй боди сабо, Гӯ, ки дар ҳалқаи он силсил
Чашму дил аст ҷойи ту, ҷойи дигар марав
Чашму дил аст ҷойи ту, ҷойи дигар марав, Берун маё зи дидаву аз дил бадар марав. Чун меравӣ ба кӯйи вай, эй дил, бубин маро Он ҷо, ки қатл карда, аз он пеш
Ҳама як сӯ бувад нодидани он гулбадан як сӯ
Ҳама як сӯ бувад нодидани он гулбадан як сӯ, Фироқи бекасӣ як сӯ бувад, доғи ватан як сӯ. Саҳар бар ҷониби гулзор рафтам баҳри гул чидан, Фиғони булбулон як сӯ
Зи дасти дидаву дил ҳар ду фарёд,
Зи дасти дидаву дил ҳар ду фарёд, Ҳар он чи дида бинад, дил кунад ёд. Бисозам ханҷаре, нешаш зи фӯлод, Занам бар дида, то дил гардад озод.
Дило, ғофил машав ҳаргиз, нигар гардуни дунёро
Дило, ғофил машав ҳаргиз, нигар гардуни дунёро, Шумор имрӯзаро фурсат, махӯр андӯҳи фардоро, Дар ин ҷодуи каҷпаҳлӯ фиреби садҳазорон аст, Куҷо бигзошт Луқмону С
Замоне мову ту ҳампарта будем
Замоне мову ту ҳампарта будем, Ба гулзори муҳаббат раста будем. Гулистони муҳаббат - мактаби мо, Ду гулғунча ба як гулдаста будем.
Ба мизроби дигар қонуни ишқат соз мекардам
Ба мизроби дигар қонуни ишқат соз мекардам Навои пардаи Ушшоқат аз Шаҳноз мекардам. Чу мурғи бепару болам ман аз афтодагӣ, лекин Ба сӯят бетаваққуф чун нигаҳ
Ман Ватанро беш аз ҳарвақта дораб дӯсттар
Вақти он аст, Эй қалам! Буррандатар гардӣ зи теғ! Вақти он аст, Эй сухан!
Шоир он набвад, ки бо нерӯи алфози фасеҳ
Шоир он набвад, ки бо нерӯи алфози фасеҳ Зарраро хуршед гӯяд, қатраро дарё кунад. Гаҳ ситояд он киро, шоистаи нафрин бувад, Гаҳ фурӯтар аз худашро бар фалак б
Набзи ахтар метапад дар синаи ахтаршинос
Набзи ахтар метапад дар синаи ахтаршинос Ошиқ аз бӯи шароби ишқ сархуш мешавад, Қиммати соғар шиносад бо нафас соғаршинос Хоксорони ҷаҳон аз хок зар меофаранд,
Ишқ миёни ошиқон шева кунад барои ман
Ишқ миёни ошиқон шева кунад барои ман, Ишқ чу масту хуш шавад, бехуду кашмакаш шавад. Фош кунад чу бедилон бар ҳамагон ҳавои ман, Нози маро ба ҷон кашад, бар ру
Нигори турку тоҷикам кунад сад хона вайрона
Нигори турку тоҷикам кунад сад хона вайрона, Бад-он мижгони тоҷиконаву чашмони туркона. Муродам ин бувад то чашми худ бар зулфи ӯ молам, Агар хоҳам, ки ӯро соза
Шамъ бар ёди қадат чун рӯ ба девор оварад
Шамъ бар ёди қадат чун рӯ ба девор оварад, Сурати сарв аз дуди дил падидор оварад. Сар ба сар оранд дар бустон дарахтон, гӯиё Бод аз сарви қадат ҳар лаҳза ахбор
Азбаски фитода ба сари кӯйи ту сарҳо
Азбаски фитода ба сари кӯйи ту сарҳо, Дар кӯйи туам банд шуда роҳгузарҳо. Як дар ба рух ар баст фалак, шукр, ки акнун Бар рӯйи дил аз теғи туам во шуда дарҳо.
Меравам аз кӯйи ту бо ҷони пурғам, хайр бод
Меравам аз кӯйи ту бо ҷони пурғам, хайр бод, Бо дили пуроташу бо чашми пурнам, хайр бод! Чанд гӯӣ, эй дил, он ҷо чанд рӯзе сабр кун? Гар намеоӣ ба ман ҳамраҳ, т