Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Тарк бинмо ҷумларо, ҷон бар ҳама маъво бувад
Тарк бинмо ҷумларо, ҷон бар ҳама маъво бувад, Пешрафту беҳтарӣ ҷонро яқин бо илмҳост. Ҷон мисоли шиша асту илм монанди чароғ, Ҳикмати инсониро равған ҳисобидан
Мондам қадами хеш чу дар сайр ба олам
Мондам қадами хеш чу дар сайр ба олам, Вақфи нигаҳам гашт ҳама ҳастии дунё. Ҷуз риш зи ҳайрат ба кафу судани дандон, Андар назарам чизи дигар нест ҳувайдо.
Зи тақдиру аз гардиши сарнавишт
Зи тақдиру аз гардиши сарнавишт, Шикоят кунам бар Худованд ман. Ҷавонӣ гирифт ӯ, ҷавон аст худ, Ман оҳанрабо гаштам, оҳан миҳан.
Аё мижгонсиёҳ, оё на ҳар як духтару занро
Аё мижгонсиёҳ, оё на ҳар як духтару занро, Зи рӯйи хислати хубе ба май ташбеҳ месозанд? Чу май ҳастанд тиллоӣ, ки душман бохабар з-онҳо, Ба дасти содиқон афтанд
Чӣ қавме, ки ҳосид ба фазли мананд
Чӣ қавме, ки ҳосид ба фазли мананд, Зи ғайбат бихоҳанд азоби маро. Камолу фану ҳикматам сарзаниш Намоянд аз нуқси худ ҳар куҷо.
Майли ман бар мунтаҳои мақсади олӣ бувад
Майли ман бар мунтаҳои мақсади олӣ бувад, Пояи поён нахоҳад ҳеҷ гаҳ хотир маро. Хоҳам ин, ки ворасам то қуллаи мақсуди худ, Ё ки дар ин роҳ хобонад аҷал охир ма
Ба пурсиши ҳама кас сирри хеш пинҳон кун
Ба пурсиши ҳама кас сирри хеш пинҳон кун, Касе, ки боҳазар аст, ӯ бувад мулоҳизакор. Асири туст ҳама сиррат, ар ниҳон дорӣ, Асири сир бишавӣ, гар ҳамекунӣ изҳор
Хаста гардидам зи мижгоне, ки мебошад сиҳат
Хаста гардидам зи мижгоне, ки мебошад сиҳат, Ҳам касал созанд онҳо, ҳам парасторӣ, яқин. Лутф бар ман кун висолатрову хушбахтам намо, Медиҳад табдил ҷавҳарро ар
Бипарҳезу ҳазар кун, мабодо, ки расад бар ту
Бипарҳезу ҳазар кун, мабодо, ки расад бар ту, Дами гуфтори шамшерам ва ё шамшери гуфторам.
Марост бе рухи ту шодие ба ғам наздик
Марост бе рухи ту шодие ба ғам наздик, Шабеву рӯзе дар тирагӣ ба ҳам наздик. Шаби фироқи ту аз ҳад гузашт кай бошад, Ки ояд ин шаби меҳнат ба субҳдам наздик.
Биё соқӣ, биёр он бодаи пок
Биё соқӣ, биёр он бодаи пок, Бишӯ ҳарфи маро з-ин тахтаи хок. Ки банди пой гашта ҳарфи ҳастӣ Нашояд рафт аз ин роҳи хатарнок.
Ҳашмати майфурӯш бин, бар дари ӯ зи ҳар тараф
Ҳашмати майфурӯш бин, бар дари ӯ зи ҳар тараф, Гирди мавоиди карам аҳли сафо кашида саф. Файзи кароматаш ниҳад дам ба дам аз сафоли май, Ринди худошиносро ҷоми
Чун нуҳуфтӣ он ду рух бикшо лаби хандони хеш
Чун нуҳуфтӣ он ду рух бикшо лаби хандони хеш, Ҷилва деҳ бар бедилон як ғунча аз бӯстони хеш. Кас рутаб бе хаста кам дидаст, лаб аз ман мадузд, То ки созам он ру
Машав фирефтаи ҳусни сурат, эй дарвеш
Машав фирефтаи ҳусни сурат, эй дарвеш, Ба рӯи шоҳиди маънӣ кушой дидаи хеш. Макун ба дидаи хушқоматон ба боло рӯй Мабод монӣ аз ин кору бор сар дар пеш.
Маннам имрӯз ҳолате, ки мапурс
Маннам имрӯз ҳолате, ки мапурс, В-аз видоат маломате, ки мапурс. Рафтиву бе ту ҷон нарафт аз тан Дорам аз ту хиҷолате, ки мапурс.
Надорам дареғ аз ғамат ҳеҷ чиз
Надорам дареғ аз ғамат ҳеҷ чиз, Ки меҳмони нохонда бошад азиз. Агар бастият килки Шопур нақш Шудӣ Хусрават банда, Ширин каниз.
Гар кунӣсояам, эй сарви хиромон бар сар
Гар кунӣсояам, эй сарви хиромон бар сар, Сар ба поят ниҳаму дидаи гирён бар сар. Метавон нисбати болои ту бо сарви сиҳӣ Гар бувад сарви сиҳиро маҳи тобон бар са
Эй ба назора карда рӯ, мавкиби моҳи ман нигар
Эй ба назора карда рӯ, мавкиби моҳи ман нигар, Хайли бутон сипоҳи ӯ, ҳашмати шоҳи ман нигар. Пайсипарам ба роҳи ӯ, бовар агар намекунӣ, Ҷаста зи наъли тавсанаш
Қадат сарвест, ҷоно, сояпарвар
Қадат сарвест, ҷоно, сояпарвар, Ба сад дил дар ҳавои ӯ санавбар. Ба он хат бурдӣ аз аҳли қалам даст, Набошад, оре, ангуштон баробар.
Рақам мезад қалам васфи лаби лаъли ту бар қоғаз
Рақам мезад қалам васфи лаби лаъли ту бар қоғаз, Қалам шуд найшакар в-аз найшакар ғарқи шакар коғаз. Тунукдилро чӣ тоқат пеши таъни ҳосидон, оре Наёрад тоби зах
Сарат зи орази даҳр дардманд мабод
Сарат зи орази даҳр дардманд мабод, Замона бар дили шоди ту ғамписанд мабод! Ту ҷони аҳли ниёзӣ ба бачорболиши ноз, Танат ба нози табибон ниёзманд мабод!
Пора-пора дили ҳазини маро
Пора-пора дили ҳазини маро, Бин шарор оҳи оташини маро. Пок мекардам ашки хеш зи рух Ѓарқи хун сохт остини маро.
Ҷуз ҳавои васли ту дар сар ҳавас набвад маро
Ҷуз ҳавои васли ту дар сар ҳавас набвад маро, Гар куни парвои ман, парвои кас набвад маро. Баста ҷон эҳроми кӯи тусту қолаб маҳмилаш, Ҷуз дили нолон дар ин маҳм
Набурд каъбаам аз хотир ин таманноро
Набурд каъбаам аз хотир ин таманноро, Ки қиблагоҳ кунам хаймагоҳи Салморо. Чу нест рӯи таваҷҷӯҳ ба хаймагоҳи ваям, Ба сӯи каъба кунам рӯи худ тасаллоро.
Ку қосиде, ки шарҳи ғами иштиёқро
Ку қосиде, ки шарҳи ғами иштиёқро Созам пур аз ғазал чу Хуросон Ироқро. Ҳар шаб ба сурати шафақ аз акси хуни дил Рангин кунам китобаи ин сабзтоқро.