Шоирон
🔍
Ворид шудан
АсосӣШеърҳоШоирон

Шеърҳо бо теги: андешавӣ

Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».

Дополняющие крайности (Инь и Янь)

Юнусова Фаросатхон

В мире, где есть те, которые не чают души в любви, Будут существовать и серебристые эгоисты. Первым ничто не страшно, и в огонь и в воду Да хоть на край или в бездну,

Дили нозук мисоли шишаам бӣ,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Дили нозук мисоли шишаам бӣ, Агар оҳе кашам, андешаам бӣ. Сиришкам гар бувад хунин, аҷаб не, Му он дорам, ки дар хун решаам бӣ.

Чи хуш бе васлат оҳанги малак бӣ,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Чи хуш бе васлат оҳанги малак бӣ, Маро васли ту ороми дилак бӣ. Зи ҳаҷрат, эй бути ширину чолок, Дамодам дасти ҳайрат бар сарак бӣ.

Муро на фикри савдое, на суде,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Муро на фикри савдое, на суде, На дар дил фикри беҳбуде, на буде. Нахоҳам ҷӯканору чашмасорун, Ки ҳар чашмам ҳазорун Зиндарӯде.

Ду чашмунат пиёлай пур зи май бӣ,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Ду чашмунат пиёлай пур зи май бӣ, Ду зулфонат хироҷи мулки Рай бӣ. Ҳаме ваъда карӣ имрӯзу фардо, Надонам му, ки фардои ту кай бӣ.

Дилам тангу надонам сабр кардан,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Дилам тангу надонам сабр кардан, Зи дилтангӣ бувам розӣ ба мурдан. Зи шарми рӯи та му дар ҳиҷобам, Надонам арзи ҳолам во та кардан.

Ба умри хештан то ёд дирам,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Ба умри хештан то ёд дирам, Зи ҳаҷрат нолаву фарёд дирам. Надорам хотири шоде ба хотир, Ҳамеша хотири ношод дирам.

Зи бахти бад ҳазор андеша дирам,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Зи бахти бад ҳазор андеша дирам, Ҳамеша заҳри ғам дар шиша дирам. Зи носозии бахту гардиши чарх Фиғону оҳу зорӣ пеша дирам.

Намедонам, ки розам во кӣ вожам,

Боботоҳир Урёни Ҳамадонӣ

Намедонам, ки розам во кӣ вожам, Ғами сӯзу гудозам во кӣ вожам. Чӣ вожам, ҳар кӣ зуна, бингара фош, Дигар розу ниёзам во кӣ вожам?

Дунё роҳе, биҳишт манзилгоҳе,

Абӯсаиди Абулхайр

Дунё роҳе, биҳишт манзилгоҳе, Ин ҳар ду ба назди аҳли маънӣ коҳе. Гар ошиқи содиқӣ, зи ҳар ду бигузар, То дӯст туро ба худ намояд роҳе.

Дар мадраса гарчи донишандӯз шавӣ,

Абӯсаиди Абулхайр

Дар мадраса гарчи донишандӯз шавӣ, В-аз гармии баҳс маҷлисафрӯз шавӣ. Дар мактаби ишқ бо ҳама доноӣ Саргашта чу тифлони навомӯз шавӣ.

Дар зулмати ҳайрат ар гирифтор шавӣ,

Абӯсаиди Абулхайр

Дар зулмати ҳайрат ар гирифтор шавӣ, Хоҳӣ, ки зи хоби ҷаҳл бедор шавӣ, Дар сидқ талаб наҷот, зеро ки ба сидқ Шоистаи файзи нури анвор шавӣ.

Ман кистам? Оташбадилафрӯхтае,

Абӯсаиди Абулхайр

Ман кистам? Оташбадилафрӯхтае, Девонаи бо хирад баҷангомадае. Дӯшина ба кӯи дӯст аз рашкам сӯхт Нолидани поидилбасангомадае.

То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша,

Абӯсаиди Абулхайр

То кай зи ҷаҳони пургазанд андеша, То чанд зи ҷони мустаманд андеша? Он, к-аз ту тавон ситад, ҳамин колбад аст, Як мазбала гӯ мабош, чанд андеша.

Савдои сари бесару сомон як сӯ,

Абӯсаиди Абулхайр

Савдои сари бесару сомон як сӯ, Бемеҳрии чарху даври гардон як сӯ. Андешаи хотири парешон як сӯ, Инҳо ҳама як сӯ, ғами ҷонон як сӯ.

Эй дар дилу ҷон сурату маънӣ ҳама ту,

Абӯсаиди Абулхайр

Эй дар дилу ҷон сурату маънӣ ҳама ту, Мақсуд ҳама зи дину дунйӣ ҳама ту. Ҳам бо ҳама ҳамдамию ҳам бе ҳама ту, Эй бо ҳама ту, бе ҳама ту, не ҳама ту.

Эй гашта ҷаҳон ташнаи пуроб аз ту,

Абӯсаиди Абулхайр

Эй гашта ҷаҳон ташнаи пуроб аз ту, Эй ранги гулу лолаи хушоб аз ту. Мӯҳтоҷ ба кимиёи иксири туем, Беш аз ҳама ақл гашта сероб аз ту.

Бо дарди ту андешаи дармон накунам,

Абӯсаиди Абулхайр

Бо дарди ту андешаи дармон накунам, Бо зулфи ту орзуи имон накунам. Ҷоно, ту агар ҷон талабӣ, хуш бошад, Андешаи ҷон барои имон накунам.

Андар талаби ёр чу мардона шудам,

Абӯсаиди Абулхайр

Андар талаби ёр чу мардона шудам, Аввалқадам аз вуҷуд бегона шудам. Ӯ илм намешунид, лаб бар бастам, Ӯ ақл намехарид, девона шудам.

Эй воқифи асрори замири ҳама кас,

Абӯсаиди Абулхайр

Эй воқифи асрори замири ҳама кас, Дар ҳолати аҷз дастгири ҳама кас. Ё раб, ту маро тавба диҳу узр пазир, Эй тавбадиҳу узрпазири ҳама кас.

Ё раб, бикушо, гиреҳ зи кори мани зор,

Абӯсаиди Абулхайр

Ё раб, бикушо, гиреҳ зи кори мани зор, Раҳме, ки зи ақл оҷизам дар ҳама кор. Ҷуз даргаҳи ту кай бувадам даргоҳе, Маҳрум аз ин дарам макун, ё ғаффор.

Ёди ту кунам, дилам ба фарёд ояд,

Абӯсаиди Абулхайр

Ёди ту кунам, дилам ба фарёд ояд, Номи ту барам, умри шуда ёд ояд. Ҳар гаҳ ки маро ҳадиси ту ёд ояд, Бо ман дару девор ба фарёд ояд.

Дар боғ равам, кӯи туам ёд ояд,

Абӯсаиди Абулхайр

Дар боғ равам, кӯи туам ёд ояд, Бар гул нигарам, рӯи туам ёд ояд. Дар сояи сарв агар даме биншинам, Сарви қади дилҷӯи туам ёд ояд.

Рӯзе, ки чароғи умр хомӯш шавад,

Абӯсаиди Абулхайр

Рӯзе, ки чароғи умр хомӯш шавад, Дар бистари марг ақл мадҳуш шавад. Бо бедардон макун, Худоё, ҳашрам, Тарсам, ки муҳаббатам фаромӯш шавад.

Гар адл кунӣ, бирри ҷаҳонат хонанд,

Абӯсаиди Абулхайр

Гар адл кунӣ, бирри ҷаҳонат хонанд, Гар зулм кунӣ, саги авонат хонанд. Чашми хирадат боз куну нек бибин, То з-ин ду кадом беҳ, ки онат хонанд.

Саҳифаи 1 аз 32