Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Шуд хатм бар ҳадиси ту охир баёни мо
Шуд хатм бар ҳадиси ту охир баёни мо, Бошад нигини номи ту муҳри даҳони мо. Тар ҳамчу осиё нашуд аз об нони мо, Аз ташнагист хушк забон дар даҳони мо.
Чашми мо равшан шуд аз хоки дари майхонаҳо
Чашми мо равшан шуд аз хоки дари майхонаҳо, Рехтанд аз сурма гӯё ранги ин кошонаҳо. Саъй баҳри роҳати ҳамсоягон кардан хуш аст, Бишнавад гӯш аз барои хоби чашм
Дар маърака сад захм расад гар ба тани мо
Дар маърака сад захм расад гар ба тани мо, З-он беҳ, ки бувад доғи сипар бар бадани мо. То сиркаи пешонии дунон начашидем, Дандони тамаъ кунд нашуд дар даҳани м
Ба резиш зери бори худ даровар соддалавҳонро
Ба резиш зери бори худ даровар соддалавҳонро, Бияфшон симу зар чандон, ки бардоранд домонро. Зи дастандози душман нест ғам хилватгузинонро, Ки бими остин набвад
Гуфтугӯ якранг набвад ғофилу ҳушёрро
Гуфтугӯ якранг набвад ғофилу ҳушёрро, Дар нафас бошад тафовут хуфтаву бедорро, Бар тавозуъҳои душман такя кардан аблаҳист, Пойбӯси сел аз по афканад деворро.
Тавонад сурате додан хаёлӣ он парирӯро
Тавонад сурате додан хаёлӣ он парирӯро, Мусаввир гар кунад аз боли анқо хомаи мӯро. Ҳазорон маънии борик бошад байти абрӯро, Ба ғайр аз мӯшикофон, кас нафаҳмад
Тиҳӣ кун, ай дил, аз парвардаи худ зуд паҳлуро
Тиҳӣ кун, ай дил, аз парвардаи худ зуд паҳлуро, Ки охир нофа то куштан бувад ҳамроҳ оҳуро. Нагардад шеъри ман машҳур, то ҷон дар танам бошад, Ки баъд аз марги о
Маёр, ай бахт, баҳри ғарқи мо дар шӯр дарёро
Маёр, ай бахт, баҳри ғарқи мо дар шӯр дарёро, Пари моҳӣ магардон бодбони киштии моро. Либоси мо-сабуксорон тааллуқ барнаметобад, Бувад ҳамчун ҳубоб аз бахя холӣ
Шеъри дигаронро ҳама донанд ба хотир
Шеъри дигаронро ҳама донанд ба хотир, Шеъре, ки Ғанӣ гуфт, касе ёд надорад.