Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Мо аз он сӯхтагонем, ки зи кас кина надорем
Мо аз он сӯхтагонем, ки зи кас кина надорем, Як шаҳр пур аз душман, лек як дӯст надорем. Шароби талх наменӯшем, вале мастона мегардем, Либоси кӯҳна мепӯшем, вал
Шаб, ки тӯфонҷӯшии чашми тарам омад ба ёд,
Шаб, ки тӯфонҷӯшии чашми тарам омад ба ёд, Фикри дил кардам, балои дигарам омад ба ёд. Бо кадомин обрӯ хоки дараш хоҳӣ шудан? Доғ шав, эй ҷабҳа, домони тарам ом
Ҳушёр бош
Як ваҷаб роҳ аст, Бедил, аз ту то домони хок, Дар сари миҷгон чу ашк истодаӣ, ҳушёр бош.
Ба меҳри модари гетӣ макаш ранҷи умед ин ҷо
Ба меҳри модари гетӣ макаш ранҷи умед ин ҷо, Ки хунҳо мехурад, то шир мегардад сафед ин ҷо. Муқими норасоӣ бош пеш аз хок гардидан, Ки саъйи ҳар ду олам чун ара
Баҳр мепечад ба мавҷ аз ашки ғампарварди мо
Баҳр мепечад ба мавҷ аз ашки ғампарварди мо, Чарх мегардад дуто дар фикри бори дарди мо. Гар ба майдони риёзат каҳрабо даъвӣ кунад, Коҳ гирад дар даҳан аз шарми
Ба аҷзе, ки дорӣ, қавӣ кун миёнро
Ба аҷзе, ки дорӣ, қавӣ кун миёнро, Ба ҳикмат нагардондаанд осмонро. Равон бош ҳамдӯши беихтиёрӣ, Балад гир рафтори реги равонро.
Бо ҳама афсурдагӣ муфти тамошоем мо
Бо ҳама афсурдагӣ муфти тамошоем мо, Мавҷҳо дорад парӣ, чандон ки миноем мо. Рангҳо гул кардаем, аммо дар оғӯши адам, Байзаи товус зери боли анқоем мо.
Асар дур аст аз ин ёрон ҳуқуқи ошноиро
Асар дур аст аз ин ёрон ҳуқуқи ошноиро, Сару гардан магар зоҳир кунад дарди ҷудоиро. Зи бедардӣ ҷаҳоне ғофил аст аз офият ин ҷо, Чӣ донад устухоннашкаста қадри
Оинаи чандин табу тоб аст дили мо
Оинаи чандин табу тоб аст дили мо, Чун доғи ҷунун шуъланиқоб аст дили мо. Умрест, ки чун оина дар базми хаёлат Ҳасратнигаҳи як мижа хоб аст дили мо.
Ба авҷи кибриё, к-аз паҳлуйи аҷз аст роҳ он ҷо
Ба авҷи кибриё, к-аз паҳлуйи аҷз аст роҳ он ҷо, Сари мӯе гар ин ҷо хам шавӣ, бишкан кулоҳ он ҷо. Адабгоҳи муҳаббат нози шӯхӣ барнамедорад, Чу шабнам сар ба муҳр
Вой, пайванди сухансанҷон намонд
Вой, пайванди сухансанҷон намонд, Такягоҳи соҳиби ирфон намонд. Рафт аз офоқ лутфи адлу дод, Баркати дин, қудваи инсон намонд,
Қимати мард на ба симу зар аст
Қимати мард на ба симу зар аст, Қимати мард ба илму ҳунар аст.
Гули андеша
Аз боди хирад гули тафаккур бишукуфт, Аз нури шуур роҳ ба дилҳо бикушуд. Дар кӯи ҳақиқат ҳар ки ором гирифт, Аз ғубори шубҳа раҳоӣ бишуд.
Рамзи вуҷуд
Ин ҳастӣ агарчи сояи парвоз аст, Дар пардаи он ҳазорон оғоз аст. Ҳар кас, ки ба маънии худ огоҳ шавад, Медонад, ки ҳар нафас дари як роз аст.
Оинаи фикр
Дар оинаи фикр ҷаҳони дигар аст, Ҳар нуктаи он дарси замони дигар аст. Гар чашми тааммул бикушояд инсон, Дар қатраи об осмони дигар аст.