Эй кош, нигоҳ бошаду гуфтор набошад
Эй кош, нигоҳ бошаду гуфтор набошад,
То захми забон бар ҷумла ҷаҳон ёр набошад.
Эй кош, ки дар сина фақат ишқ биҷӯшад,
Дар дидаи мо сурати ағёр набошад.
Дилҳо ҳама равшан шаваду холӣ зи кина,
Дар кӯчаи ҳасрат касе бемор набошад.
Хуршед барояд зи паси пардаи зулмат,
Дар қисмати мо сояи девор набошад.
Фарёди дили мо бирасад то ба гулистон,
Бо булбули шайдо дигар ин хор набошад.
Аз боди сабо бӯи хуши дӯст биёяд,
Дар хонаи кас ғуссаву темор набошад.
Дар боғи дили мо бивазад бӯи баҳоре,
Сӯфии риёкору харидор набошад.
Як умр бимонем дар ин боғи муҳаббат,
Он ҷо, ки ба ҷуз ваъдаи дидор набошад.
Эй кош, ки ин лаҳза шавад умри дубора,
Дар хоби хуши мо касе бедор набошад.
Эй кош, ки аз сидқ дуое бинавозем,
Дар қисмати мо ҳасрати бисёр набошад.
Эй кош, дили пок бигардад ҳама олам,
Бар дидаи ҳуш пардаи инкор набошад.