Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Дар хоб бинам
Ҳар шабе дар хоб бинам тарҳи симои туро, Пеши чашм орам саҳаргаҳ чашми дарёи туро. Аз раҳе, ки чида-чида пой бигзорӣ, ба дил Чида-чида бигзарам нақши қадамҳои т
Роҳи инсонӣ
Роҳи инсонӣ раҳи меҳр асту нур, Роҳи дилхоҳӣ набошад кину шӯр. Дасти ёрӣ деҳ ба ҳар дилмондае, То шавад дунёи мо пурфайзу сур.
Забони модарӣ
Забони модарӣ ганҷи равон аст, Шараф, виҷдон, дили миллати ҷон аст. Касе к-ӯ қадри ин мерос донад, Барои фардои худ посбон аст.
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст, Эй бедардон, ба қимати ғам бирасед.
Дӯстӣ
Дӯстиро парчами олам созем, Кинаҳоро аз дилҳо биронем. Бо муҳаббат, бо вафо, бо сидқ, Роҳи инсонро ҳама гулпӯш созем.
Сулҳ
Сулҳ агар бошад, ҷаҳон обод аст, Қалби инсон аз муҳаббат шод аст. Дасти дӯстӣ ба ҳам бояд дод, Роҳи фардо роҳи сулҳу дод аст.
Нури маориф
Нури маориф ба дили тира расад, Ақл ба парвозу амал зирак расад. Қавме, ки ба илму ҳунар такя кунад, Бар қуллаи бахту шараф ҳатман расад.
Ғазали вафо
Бе ёд ту айёми ман осуда нашуд, Бе меҳри ту ин дил зи ғам олуда нашуд. Сад бор ба ҳар роҳ туро ҷустам ман, Ҷуз дар дили хеш ман туро дида нашуд.
Ёри ман
Ёри ман он аст, ки дар дил нишинад, Бо нафаси меҳр ба ҷонам бирасад. Ҳар ки ба вафо кард маро ҳамсафарӣ, Номаш ба саҳифаи муҳаббат нависад.
Панди муҳаббат
Аз меҳр бувад равшании рӯзу шабат, Аз сидқ бувад қимати ҷону лабат. Бо мардумӣ ойину вафо пеша кунӣ, То зинда бимонад ба накӯӣ насабат.
Пайғоми ватандорӣ
Зи баҳри диёри азизат бикӯш, Ба фарҳангу ному нишонаш биҷӯш. Касе к-ӯ нигаҳ дорад ойини хеш, Бимонад ба некӣ миёни ҳама пеш.
Дил гар ба ҳақиқат расад
Дил гар ба ҳақиқат расад аз роҳи хирад, Равшантарад аз офтобу моҳи абад. Бо илм бувад насиби инсон камол, Бо ҷаҳл бимонад ба ҳазорон дард.
Аз қаъри гили сияҳ
Аз қаъри гили сияҳ то авҷи Зуҳал, Кардам ҳама мушкилоти гетиро ҳал. Берун ҷастам зи банди ҳар макру ҳаял, Ҳар банд кушода шуд, магар банди аҷал.
Аз беадабӣ касе ба ҷое нарасид
Аз беадабӣ касе ба ҷое нарасид, Дурест адаб, ба ҳар гадое нарасид. Сарриштаи умри подшоҳӣ адаб аст, Тоҷест, ки ҷуз подшоҳе нарасид.
Эй писар бархезу дав
Эй писар бархезу дав,ки модари зорат гузашт. Модари дилсӯзу беозору ғамхорат гузашт. Ту дар ин шаҳри ғарибӣ бехабар танҳову зор. Модари дар ёди ту бар ғам гириф
Маро чашмест хунафшон
Маро чашмест хунафшон, зи дасти он камонабрӯ, Ҷаҳон бас фитна хоҳад дид аз он чашму аз он абрӯ. Ғуломи чашми он туркам, ки дар хоби хуши мастӣ Нигорин гулшанаш
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме, К-озода ба коми дил расидӣ осон.
Асрори азалро на ту дониву на ман
Асрори азалро на ту дониву на ман, В-ин ҳарфи муаммо на ту хониву на ман. Ҳаст аз паси парда гуфтугӯйи ману ту, Чун парда барафтад, на ту мониву на ман.
Ҷомест, ки ақл офарин мезанадаш
Ҷомест, ки ақл офарин мезанадаш, Сад бӯса зи меҳр бар ҷабин мезанадаш. В-ин кӯзагари даҳр чунин ҷоми латиф Месозаду боз бар замин мезанадаш.
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб
Чандон бихӯрам шароб, к-ин бӯйи шароб, Ояд зи туроб, чуй шавам зери туроб. Гар бар сари хоки ман расад махмуре, Аз бӯйи шароби ман шавад масту хароб!
З-он пеш, ки ғамҳот шабохун оранд!
З-он пеш, ки ғамҳот шабохун оранд, Фармой, ки то бодаи гулгун оранд. Ту зap найӣ, эй ғофили нодон, ки туро. Дар хок ниҳанду боз берун оранд!
Ин кӯҳнаработро, ки олам ном аст
Ин кӯҳнаработро, ки олам ном аст, Оромгаҳи аблақи субҳу шом аст. Базмест, ки вомондаи сад Ҷамшед аст, Гӯрест, ки такягоҳи сад Баҳром аст.