Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Агар ту барфиканӣ дар миёни шаҳр ниқоб
Агар ту барфиканӣ дар миёни шаҳр ниқоб, Ҳазор муъмини мухлис дарафканӣ ба иқоб. Киро маҷоли назар бар ҷамоли маймунат, Бад-ин сифат, ки ту дил мебарӣ варои ҳиҷо
Рафтем, агар малул шудӣ аз нишасти мо
Рафтем, агар малул шудӣ аз нишасти мо, Фармой хидмате, ки барояд зи дасти мо. Бархостему нақши ту дар нафси мо чунон-к Ҳар ҷо ки ҳаст, бе ту набошад нишасти мо.
Камони сахт кӣ дод он латифбозуро
Камони сахт кӣ дод он латифбозуро, Ки тири ғамза тамом аст сайди оҳуро. Ҳазор сайди дилат пеши тир боз ояд, Бад-ин сифат, ки ту дорӣ камони абрӯро.
То бувад бори ғамат бар дили беҳуш маро
То бувад бори ғамат бар дили беҳуш маро, Сӯзи ишқат нанишонад зи ҷигар ҷӯш маро. Нагзарад ёди гулу сунбулам андар хотир, То ба хотир бувад он зулфу буногӯш маро
Имшаб сабуктар мезананд ин табли беҳангомро
Имшаб сабуктар мезананд ин табли беҳангомро, Ё вақти бедорӣ ғалат будаст мурғи бомро? Як лаҳза буд ин ё шабе, к-аз умри мо тороҷ шуд? Мо ҳамчунон лаб бар лабе,
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро
Дӯст медорам ман ин нолидани дилсӯзро, То ба ҳар навъе ки бошад, бигзаронам рӯзро. Шаб ҳама шаб интизори субҳрӯе меравад, К-он сабоҳат нест ин субҳи ҷаҳонафрӯзр
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро
Вақти тараб хуш ёфтам он дилбари таннозро, Соқӣ, бидеҳ он ҷомро, мутриб, бизан он созро. Имшаб, ки базми орифон аз шамъи рӯят равшан аст, Оҳиста, то набвад хаба
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст
То ҳушёрам, тараб зи ман пинҳон аст, Чун маст шудам, дар хирадам нуқсон аст. Ҳолест миёни мастиву ҳушёрӣ, Ман бандаи он, ки зиндагонӣ он аст!
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр
Гар бода хӯрӣ, ту бо хирадмандон хӯр, Ё бо санами тозарухи хандон хӯр! Бисёр махӯр, фош макун, вирд масоз, Кам-кам хӯру гаҳ-гаҳ хӯру пинҳон хӯр!
Ибриқи майи маро шикастӣ, Раббӣ
Ибриқи майи маро шикастӣ, Раббӣ, Бар май дари айшро бубастӣ, Раббӣ. Бар хок бирехтӣ майи гулгунро, Хокам ба даҳан, магар ту мастӣ, Раббӣ?!
Чун даргузарам, ба бода шӯед маро
Чун даргузарам, ба бода шӯед маро, Талкин зи шароби ноб гӯед маро. Хоҳед ба рӯзи ҳашр ёбед маро, Аз хоки дари майкада ҷӯед маро.
З-андоза берун ташнаам
З-андоза берун ташнаам, соқӣ, бидеҳ он обро, Аввал маро сероб кун в-он гаҳ бидеҳ асҳобро. Ман низ чашм аз хоби хуш бар менакардам пеш аз ин, Рӯзи фироқи дӯстон
Муштоқию сабурӣ аз ҳад гузашт, ёро
Муштоқию сабурӣ аз ҳад гузашт, ёро, Гар ту шикеб дорӣ, тоқат намонд моро. Боре ба чашми эҳсон дар ҳоли мо назар кун, К-аз хони подшоҳон роҳат бувад гадоро.
Рӯи ту хуш менамояд оинаи мо
Рӯи ту хуш менамояд оинаи мо, К-оина покиза асту рӯи ту зебо. Чун маи равшан дар обгинаи софӣ Хӯи ҷамил аз ҷамоли рӯи ту пайдо.
Аввали дафтар
Аввали дафтар ба номи Эзади доно, Сониъи парвардгор, ҳаййи тавоно. Акбару аъзам, Худои оламу одам Сурати хуб офариду сирати зебо.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Бар ишқи туам на сабр пайдост, на дил
Бар ишқи туам на сабр пайдост, на дил, Бе рӯйи туам на ақл барҷост, на дил. Ин ғам, ки марост, кӯҳи Қоф аст, на ғам, Ин дил, ки турост, санги хорост, на дил.
Бе рӯйи ту хуршеди ҷаҳонсӯз мабод
Бе рӯйи ту хуршеди ҷаҳонсӯз мабод, Ҳам бе ту чароғи оламафрӯз мабод. Бо васли ту кас чу ман бадомӯз мабод, Рӯзе, ки туро набинам, он рӯз мабод!
Дӯстон
Ҳеҷ шодӣ нест андар ин ҷаҳон Бартар аз дидори рӯйи дӯстон. Ҳеч талхӣ нест бар дил талхтар Аз фироқи дӯстони пурҳунар.
Рӯдакӣ
Рӯдакӣ он ки дур ҳамесуфтӣ, Мадҳи Сомониён ҳамегуфтӣ... Номи ӯро, ки мебаранд имрӯз, Ҳаст аз он шеъри анҷуманафрӯз.
Ёрӣ андар кас намебинем
Ёрӣ андар кас намебинем, ёронро чӣ шуд? Дӯстӣ кай охир омад, дӯстдоронро чӣ шуд? Оби ҳайвон тирагун шуд, Хизри фаррухпай куҷост? Хун чакад аз шохи гул, абри баҳ
Сад хона зи хуноби дилам вайрон аст
Сад хона зи хуноби дилам вайрон аст, В-аз гиряи зор бим сад чандон аст. Аз ҳар мижа новадони хун аст равон, Гар ман мижаро ба ҳам занам, туфон аст.
Бар санг задам дӯш сабӯйи кошӣ,
Бар санг задам дӯш сабӯйи кошӣ, Сармаст будам, ки кардам ин авбошӣ. Бо ман ба забони ҳол мегӯфт сабӯй: «Ман чун ту будам, ту низ чун ман бошӣ»
Ин чарх чу тосест нагун афтода
Ин чарх чу тосест нагун афтода. Дар вай ҳама зиракон забун афтода. Дар дӯстии шишаву соғар нигаред: Лаб бар лабу дар миёна хун афтода.
Косагар
Он косагаре, ки косаи сарҳо кард. Дар косагарӣ санъати худ пайдо кард. Бар хони вуҷуди мо нагун коса ниҳод, В-он косаи сарнагун пур аз савдо кард.