Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Пеши назар бинам туро
Ман кистам, то ҳар замон пеши назар бинам туро? Гоҳе гузар кун сӯи ман, то дар гузар бинам туро. Афтода бар хоки дарам, хуш он ки ойӣ бар сарам, Ту зери по бини
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст
Бархез, то ниҳем сари худ ба пои дӯст, Ҷонро фидо кунем, ки сад ҷон фидои дӯст. Дар дӯстӣ мулоҳизаи маргу зист нест, Душман беҳ аз касе, ки намирад барои дӯст.
Дар олами бевафо касе хуррам нест
Дар олами бевафо касе хуррам нест, Шодию нишот дар банӣ Одам нест! Он кас, ки дар ин замона ӯро ғам нест, Ё одам нест ё аз ин олам нест!
Як мушт зи хоки модари хушназарам
Як мушт зи хоки модари хушназарам, Мушти дигаре зи хоки поки падарам Чун ҳадяи вопасинашон бар фарзанд Резед ба гӯри ман, чу ман даргузарам.
Зинда бош, эй чашмаи илҳоми ман
Зинда бош, эй чашмаи илҳоми ман, Халқи ман, эй асли нангу номи ман. Бахти сабзу рӯи сурху чашми сер, Обрӯю иззату икроми ман.
Дуруд, эй миллати озурдаи ман
Дуруд, эй миллати озурдаи ман, Зи таъриху зи худ ғамхурдаи ман. Нахоҳам гуфт пеш аз мурдани дил: Видоъ, эй миллати дилмурдаи ман...
Парво макун, азизи ман, к-ин дил барои туст
Парво макун, азизи ман, к-ин дил барои туст, Гӯянд гарчи носазо, танҳо сазои туст. Дар кӯчаҳои танг туро ёд мекунам, Ҳар ҷо, ки пой мениҳам, овози пои туст.
Маро дигар намеёбӣ
Агар сад сол ҳам ҷӯӣ, маро дигар намеёбӣ, Шабу рӯзон худо гӯӣ, маро дигар намеёбӣ. Ба роҳи ман чу пойандози махмал ҳар саҳаргоҳе Ба сони сабза ҳам рӯӣ, маро диг
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт, Тири ту аз чарх бурун ҷаст, ҷаст!
Ман масту ту девона
Ман масту ту девона, моро кӣ барад хона?! Ман чанд туро гуфтам: кам хӯр ду-се паймона?! Дар шаҳр яке касро ҳушёр намебинам, Ҳар як батар аз дигар шӯридаву девон
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав, Мард бош эй хастадил, шар
Аё сайёд, шарме кун, маранҷон нимҷонамро
Аё сайёд, шарме кун, маранҷон нимҷонамро, Пару болам бикан, аммо масӯзон ошёнамро. Ба гардан бастаӣ чун риштаву бар пой занҷирам, Мурувват кун, иҷозат деҳ, ки б
Дар ин сафар, ки он бути айёр бо ман аст
Дар ин сафар, ки он бути айёр бо ман аст, Ғамро маҷол нест, ки ғамхор бо ман аст. Ё аз ин ҳам бештар дар ғазали дигар мехонем: Шунидастам, ғамамро мехӯрӣ, ин ҳа
Ҷавонӣ
Эй ҷавонӣ, фурсати парвозӣ ту, Нури роҳи орзуву розӣ ту. Илм омӯзу ба меҳнат такя кун, Ки фардои Ватан созӣ ту.
Суруди ором
Ором бигир, эй дили пуртуғён, Бигзар зи ғубори ғаму бехабарон. Дар сина нигоҳ дор нуру уммед, То боз шукуфад гули фардо дар он.
Сояи шом
Шом омаду соя ба дарозо кашид, Дил қиссаи дарди кӯҳнаро ворасид. Дар лаб хами хомӯши суруде монд, К-аз ёди ту то саҳар маро мерасид.
Гули андеша
Аз боди хирад гули тафаккур бишукуфт, Аз нури шуур роҳ ба дилҳо бикушуд. Дар кӯи ҳақиқат ҳар ки ором гирифт, Аз ғубори шубҳа раҳоӣ бишуд.
Рамзи вуҷуд
Ин ҳастӣ агарчи сояи парвоз аст, Дар пардаи он ҳазорон оғоз аст. Ҳар кас, ки ба маънии худ огоҳ шавад, Медонад, ки ҳар нафас дари як роз аст.
Оинаи фикр
Дар оинаи фикр ҷаҳони дигар аст, Ҳар нуктаи он дарси замони дигар аст. Гар чашми тааммул бикушояд инсон, Дар қатраи об осмони дигар аст.
Чанд тақлид зи андешаи аҷдод кунед?
Чанд тақлид зи андешаи аҷдод кунед? Дӯстон, баҳри Худо фикри нав эҷод кунед. Дилам афсурда дар ин кунҷи қафас, ҳамнафасон, Арзи ин мурғи гирифтор ба сайёд кунед
Чашми тар охир маро дар ҳирс расво карданист
Чашми тар охир маро дар ҳирс расво карданист, Тифли ашк аз рӯи корам парда боло карданист. Гоҳ- гоҳе аз раҳи чашме гузоре кун ба дил, Ин бинои шавқ ҳам як раҳ т
Рақси дарун
Дар ҳалқаи зикр, ҷон ба парвоз омад, Аз лутфи Худо дил ба сарафроз омад. Ҳар зарра ба овози муҳаббат бигуфт, К-ин роҳ ба озодии дил боз омад.
Мардӣ
Гар бар сари нафси худ амирӣ, мардӣ, Бар куру кар ар нукта нагирӣ, мардӣ. Мардӣ набувад фитодаро пой задан, Гар дасти фитодае бигирӣ, мардӣ.
Ку дӯст
Ку дӯст, ки қадри ёри ҳамдам донад, Ку ғамзадае, ки қимати ғам донад, Одам зи куҷост, хоки одам зи куҷост, Одам бошад, ки қадри одам донад
Куҷост?
Одамон бисёр, аммо якдилу якрӯ куҷост? Шоирон афзун, валекин шоири ҳақгӯ куҷост? Ҳар ки дилро об созад, бар сараш резанд об, Обрӯе, ки диҳӣ руҷҳон ба оби ҷӯ куҷ