Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Баҳор омад, зи умрам боз як соли дигар бигзашт, Тамоми зиндагӣ оҳиста аз пеши назар бигзашт. Ба мисли гӯшту нохун ҳамеша бо Ватан будам, Агарчи нисфи умри беҳта
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Буд Кисро нишаста хурраму шод
Буд Кисро нишаста хурраму шод, Сухани Ҳинд дар миён афтод. Гуфт шахсе: «Дар он диёри васеъ, Ҳаст кӯҳе дар он дарахти рафеъ.
Рӯзе аз рӯзҳо магар Беҳрӯз
Рӯзе аз рӯзҳо магар Беҳрӯз, Рафт берун ба толеи фирӯз. Дид биншаста паҳлӯи Баҳром, Чанд фард аз авоми каланъом
Ёдам омад, ки баҳри касби адаб
Ёдам омад, ки баҳри касби адаб, Мешудам тифл ҷониби мактаб. Табъи мавзун маро ғаризӣ буд, Фаҳми ман дар камоли тезӣ буд.
Ҷаҳоне пур зи мақсуд асту роҳе равшану пайдо
Ҷаҳоне пур зи мақсуд асту роҳе равшану пайдо, Дареғо, ташналаб хоҳем мурдан бар лаби дарё. Касе, к-аз талъати хуршед ҷуз гармӣ намебинад, Дило, маъзур медораш,
Ҷоно, зи гарди кӯят пур бод домани мо
Ҷоно, зи гарди кӯят пур бод домани мо, В-ин далқи гардхӯрда сад пора дар тани мо. Дил сокинӣ надорад бе хоки остонат, Эй хоки остонат то ҳашр маскани мо!
Ту худ ба гӯш наёрӣ ҳадиси зории мо
Ту худ ба гӯш наёрӣ ҳадиси зории мо, Ки дар ту кор накардаст дарди кории мо. Шунидаам, ки кушодӣ забон ба душномам, Азизи ман, чӣ кушояд туро зи хории мо?
Бе ғамат шод мабод ин дили ғампарвари мо
Бе ғамат шод мабод ин дили ғампарвари мо, Ғам хур, эй дил, ки ба ҷуз ғам набувад дархури мо. Дардмандему хабар медиҳад аз сӯзи дарун Даҳани хушку лаби ташнаву ч
Бигзор дар он кӯй мани ашкфишонро
Бигзор дар он кӯй мани ашкфишонро, То дида диҳад об гулу сарви равонро. Мапсанд бар он рух, ки фитад сояи гулбарг, Гулбарг таҳаммул накунад бори гаронро.
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро
Баъд аз имрӯз ошкоро дӯст медорам туро, Аз ту чун пӯшам, нигоро, дӯст медорам туро. Дар вуҷуди ман зи ҳастӣ ҳар сари мӯе, ки ҳаст, Дӯст медорад маро, то дӯст ме
Айюҳа-л-атшон фӣ ал-водӣ-л-ҳаво
Айюҳа-л-атшон фӣ ал-водӣ-л-ҳаво, Ҷӯй-ҷӯён ҷониби дарё биё! Обро пеши лаби ҳар ташнае Қолати-л-аквобу қул-қул қавлано.
Ин чӣ маҷлис, чӣ биҳишт, ин чӣ мақом аст ин ҷо?!
Ин чӣ маҷлис, чӣ биҳишт, ин чӣ мақом аст ин ҷо?! Умри боқӣ, рухи соқӣ, лаби ҷом аст ин ҷо! Давлате, к-аз ҳама бигзашт, аз ин дар нагузашт, Шодие, к-аз ҳама бигр
Эй ғамат ёри бенавоиҳоё
Эй ғамат ёри бенавоиҳо, Бо ман аз дер ошноиҳо. Аз чароғи рухат ба хонаи чашм Дар шаби тира рӯшноиҳо.
Эй саропардаи султони хаёлат дили мо
Эй саропардаи султони хаёлат дили мо, Карда дарду ғами ту хона дар обу гили мо. Сар ба фирдавс наёрем чу зулфи ту фурӯ, То ба хоки сари кӯи ту бувад манзили мо.
Эй равшанӣ аз рӯи ту чашми нигаронро
Эй равшанӣ аз рӯи ту чашми нигаронро, Ин равшании чашм мабодо дигаронро. Бо ҳусни туву нози ту сӯзеву ниёзе Ҷони нигаронро, дили соҳибназаронро.
Эй хати ту сабзии хони бало
Эй хати ту сабзии хони бало, Холи сиёҳи ту нишони бало. Лаъли лабат, к-он дили ман кард хун, Хонамаш аз дарди ту кони бало.
Эй бод, макаш турраи ҷононаи моро
Эй бод, макаш турраи ҷононаи моро, Занҷир маҷунбон дили девонаи моро! Он шамъи Чигил гӯ, ки ба рақc ораду парвоз Ин сӯхтадилҳои чу парвонаи моро.
Аз ошиқӣ ҳамеша ҷавон аст пири мо
Аз ошиқӣ ҳамеша ҷавон аст пири мо, Холӣ мабод ишқи бутон аз замири мо. Бо он ки чун чароғи саҳар шуд ҷавонамарг, Ҳам дер зист муддаии зудмири мо.
Аз ту як соат ҷудоӣ хуш намеояд маро
Аз ту як соат ҷудоӣ хуш намеояд маро, Бо дигар кас ошноӣ хуш намеояд маро. Гӯиям: рав з-ин дару султони вақти хеш бош, Баъди султонӣ гадоӣ хуш намеояд маро.
Аз ту натвонад буридан кас ба осонӣ маро
Аз ту натвонад буридан кас ба осонӣ маро, Гар намедонад касам, боре ту медонӣ маро. Миҷмари ишқи туро уд аз вуҷуди худ кунам, Гар барои имтиҳон чун уд сӯзонӣ ма
Аз пираҳанат бӯе омад ба гулистонҳо
Аз пираҳанат бӯе омад ба гулистонҳо, Карданд пур аз накҳат гулҳо ҳама домонҳо. Бо ришта ҳама чоке шуд дӯхта, в-ин турфа, К-аз риштаи зулфи ту чок аст гиребонҳо.
Он ки дар дил ҳаваси рӯзи висол аст ӯро
Он ки дар дил ҳаваси рӯзи висол аст ӯро, Хоби хуш дар сар агар ҳаст, хаёл аст ӯро. Дил зи чашмаш чӣ шуд, ар кард суоли назаре, Чун назарҳост дар он, ҷойи суол а
Мадҳ
Эй зоти ту бо зуҳури олам, Чун хилқати Мустафову Одам! Бар лавҳи вуҷуд нуқтаи саҳв Афтода муаххару муқаддам.
Дар наъти ҳазрати Муҳаммад (с)
Эй моҳи рухсори ту матлаъи субҳи яқин, Ғошияи кибриёт шаҳпари Руҳулъамин. Оинадори рухат орази моҳи тамом, Такягоҳи минбарат пояи чархи барин.
Дар тавҳид
Эй бар камоли қудрати Ту ақли кул гувоҳ, Бар лавҳи кибриёи Ту тавқеъи «ло илоҳ». Ошуфтагони хоки раҳат раҳравони дин, Дурдикашони ҷоми ғамат соликони роҳ.
Ифтитоҳи сухан он беҳ, ки кунанд аҳли камол
Ифтитоҳи сухан он беҳ, ки кунанд аҳли камол Ба санои маликулмулк Худои мутаъол. Подшоҳе, ки ба перомани ҷоҳаш нарасад Аз азал то ба абад васмати нуқсону завол.