Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд, Дар нафирам марду зан нолидаанд.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
ГУЛИ СУРХ
Рози дил мегуфтам, ар як маҳраме медоштам, Шикваҳо мекардам аз ғам, ҳамдаме медоштам. Дар шаби ҳиҷрон намешуд захми дил реши равон, Гар зи васли як парирӯ марҳа
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ватан
Эй Ватан, эй хоки поки модарам, Аз ту рӯяд нури ҷон дар пайкарам. Бо ту ман маънои ҳастӣ ёфтам, Бо ту ман роҳи саодат кофтам.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Аз ҳуққаи даҳонаш ҳар гаҳ сухан барояд,
Аз ҳуққаи даҳонаш ҳар гаҳ сухан барояд, Об аз ақиқ резад, дурр аз Адан барояд. Аз шавқи субҳи теғаш, монанди мавҷи шабнам Гулҳои захми дилро об аз даҳан барояд.
Оҳ, ба дӯстон дигар арзи дуо кӣ мебарад?
Оҳ, ба дӯстон дигар арзи дуо кӣ мебарад? Ашк чакиду нола рафт, номаи мо кӣ мебарад? Тавъами гул дамидаем, домани субҳ чидаем, Дар чамане ки ранги мост, бӯи вафо
Онҳо ки лофи афсару авранг
Онҳо ки лофи афсару авранг мезананд, Дар ном ҳам сарест, ки бар санг мезананд. Ҷамъе, ки по ба манзилу фарсанг мезананд,
Он ки моро ба ҷафо сӯхта ё месӯзад,
Он ки моро ба ҷафо сӯхта ё месӯзад, Натавон гуфт чаро сӯхта ё месӯзад? Пеши чашмаш накунӣ ҳосили ҳастӣ хирман, Ки ба як барқи адо сӯхта ё месӯзад.
Огоҳии дил анҷумани ихтилоф шуд,
Огоҳии дил анҷумани ихтилоф шуд, Аксаш фурӯ гирифт, чу оина соф шуд. Кому забон ба сурмааш аз хок пур кунед, Гӯёие ки ташнаи лофу газоф шуд.
Огоҳӣ аз хаёли худам бениёз кард,
Огоҳӣ аз хаёли худам бениёз кард, Худро надид оина, то чашм боз кард. Наъли ҷаҳон дар оташи фикри саломат аст, Он шуъла орамид, ки машқи гудоз кард.
Офот аз ҳавас ба сарат ҳола
Офот аз ҳавас ба сарат ҳола мешавад, Ин шуълаҳо зи дасти ту ҷаввола мешавад. З-ин корвон чӣ суд, ки ҳар кас чу нақши по
Оташи шавқи талаб он ҷо, ки равшан мешавад,
Оташи шавқи талаб он ҷо, ки равшан мешавад, Гар ҳама мижгон ба ҳам орем, доман мешавад. Доғро оинаи таслим бояд сохтан, Варна, моро нола ҳам рагҳои гардан мешав
Обу ранги ибрате сарфи баҳорам кардаанд,
Обу ранги ибрате сарфи баҳорам кардаанд, Панҷаи афсӯсам, аз судан нигорам кардаанд. Олами ғафлат нагардад пардаи тасхири ман, Ибратам, дар дидаи бино шикорам ка
Шуд лаби ширинадояш бо ман аз ибром талх,
Шуд лаби ширинадояш бо ман аз ибром талх, Аз тақозои ҳавас кардам майи ин ҷом талх. Пухтагӣ дар табъи ноқис бедимоғи тухмат аст, Дуд меояд бурун аз чӯбҳои хом т
Боз аз пон
Боз аз пон гашт лаъли навхати дилдор сурх, Ғунчааш омад бурун аз пардаи зангор сурх. Аз фиреби наргиси махмури ӯ ғофил мабош,
Бозам аз файзи ҷунун омода шуд сомони субҳ,
Бозам аз файзи ҷунун омода шуд сомони субҳ, Медиҳад чоки гиребон дар кафам домони субҳ. Аз гудози пайкарам таъмири имкон кардаанд, Осмон дудест аз хокистари тоб
Аз кавокиб гул фишонад чарх дар домони субҳ,
Аз кавокиб гул фишонад чарх дар домони субҳ, Офтоб оина корад дар раҳи ҷавлони субҳ. Ботини пирон фурӯғободи чандин огаҳист, Файз дорад гавҳарӣ аз ганҷи бепоёни
Мабод чашмаи шавқи маро фусурдани мавҷ,
Мабод чашмаи шавқи маро фусурдани мавҷ, Чу ашк арзи гуҳар дидаам ба домани мавҷ. Ҷаҳон зи ваҳшати ман ранги амн мебозад, Муҳит бисмили яъс аст аз тапидани мавҷ.
То зи пайдоӣ ба гӯшам хонд афсун эҳтиёҷ,
То зи пайдоӣ ба гӯшам хонд афсун эҳтиёҷ, Рӯзи аввал чун дилам хобонд дар хун эҳтиёҷ. Ҳусну ишқе нест, ҷуз иқболу идбори зуҳур, Лайлии ин базм истиғност, Маҷнун
Хорист ба ҳар каҷманиш аз ростравон баҳс,
Хорист ба ҳар каҷманиш аз ростравон баҳс, Бар хок фитад тир, чу гирад ба камон баҳс. Гӯёии оина бас аст аз лаби ҳайрат, Ҳайф аст, шавад ҷавҳари равшангуҳарон ба
Бемағзию дорӣ ба мани сӯхтаҷон баҳс,
Бемағзию дорӣ ба мани сӯхтаҷон баҳс, Эй пунба, макун ҳарза ба оташнафасон баҳс. Аз як нафас аст ин ҳама шӯри манумоят, Бар як раги гардан чӣ қадар чида дукон ба
Ёр дур аст зи мо, то ба назар наздик аст,
Ёр дур аст зи мо, то ба назар наздик аст, Имтиёз оинаи дурии ҳар наздик аст. Мегазад ҷавҳари оина кафи дасти тиҳӣ, Бохабар бош, ки ифлосу ҳунар наздик аст.
Ҳар куҷо гул кард доғе, бар дили девона сӯхт,
Ҳар куҷо гул кард доғе, бар дили девона сӯхт, Ин чароғи бекасӣ то сӯхт, дар вайрона сӯхт. Олам аз хокистари мо мавҷи соғар мезанад, Чашми махмури кӣ моро ин қад
Ҳарчанд дар ин гулшан ҳар сӯ гули худрӯест,
Ҳарчанд дар ин гулшан ҳар сӯ гули худрӯест, Аз хуни шаҳидонат дар ранги ҳино бӯест. Аз силсилаи таҳқиқ ғофил натавон будан, Тӯли амали офоқ аз олами гесӯест.
Ваҳми ҳастӣ ҳеҷ касро аз тапидан во надошт,
Ваҳми ҳастӣ ҳеҷ касро аз тапидан во надошт, Муҳри болу пар ҳамон ҷуз байзаи анқо надошт. Оламе з-ин базми ибрат муфлису маъюс рафт, Кас нашуд огаҳ, ки чизе дошт
Вазъи тартиби адаб дар арсагоҳи лоф нест,
Вазъи тартиби адаб дар арсагоҳи лоф нест, Қобили ин зеҳ камони қабзаи наддоф нест. Аз адам меҷӯшад ин афсонаҳои мовуман,
Нест эмин аз бало, ҳар кас ба фикри ҷустуҷӯст,
Нест эмин аз бало, ҳар кас ба фикри ҷустуҷӯст, Рӯзу шаб гирдобро аз мавҷ ханҷар бар гулӯст. Дар тамошое ки моро бори ҷуръат додаанд,
Нафаси булҳавасон бар дили равшан теғ аст,
Нафаси булҳавасон бар дили равшан теғ аст, Шамъи афрӯхтаро ҷунбиши доман теғ аст. Шишаро саркашии хеш нишондаст ба хун, Гардани беадабонро раги гардан теғ аст.
Масти ирфонро шароби дигаре даркор нест,
Масти ирфонро шароби дигаре даркор нест, Ҷуз тавофи хеш даври соғаре даркор нест. Саъйи парвозат чу бӯйи гул гар аз худ рафтан аст, То шикасти ранг бошад, шаҳпа