Шеърҳо бо теги: андешавӣ
Шеърҳои марбут ба теги «андешавӣ» дар сомонаи «Шоирон».
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ҳар, ки бо санги маломат ҳамчу Маҷнун хӯ гирифт
Ҳар, ки бо санги маломат ҳамчу Маҷнун хӯ гирифт, Пеши арбоби назар чун гавҳар оби рӯ гирифт. Бар надорам сар агар сад Хизр ояд бар сарам, Бас ки улфат чашми гир
То шеваи нозат ба дилам рӯз фузун аст
То шеваи нозат ба дилам рӯз фузун аст, Фикрам ҳама расвоию андеша ҷунун аст. Носиҳ раҳи худ гир, ки Маҷнуни ғамашро Дар роҳи талаб ҷайб ба сад пора шугун аст
Медиҳам об аз сиришки дида боғи хешро
Медиҳам об аз сиришки дида боғи хешро, Тоза медорам ба бӯи гул димоғи хешро. Бода чун бар лаб ниҳам, соқӣ чӣ сон соғар кашам? Пур зи хуноби ҷигар дорам аёғи хеш
Қатъи ҷафо намекунад дилбари шӯху масти мо
Қатъи ҷафо намекунад дилбари шӯху масти мо, Тарки вафо намедиҳад ин дили худпарасти мо. Мо ба хилофи орзу шишаи дил шикастаем, Ранҷи абас барад фалак ин ҳама да
Адое ҳаст пинҳонӣ нигоҳи нозанинонро
Адое ҳаст пинҳонӣ нигоҳи нозанинонро, Ки аз завқаш гирифторӣ ба миннат медиҳад ҷонро. Парешон шуд зи ғайрат лашкари аҷзои ҷамъият, Парешон карда то чини сари зу
Ба ғорат додам аз ғафлат матои хонаи худро
Ба ғорат додам аз ғафлат матои хонаи худро, Ба дасти худ задам оташ ман оташхонаи худро. Зи сӯзи дил фитод оташ чу фонусам ба пироҳан, Бар оташ мезанам имшаб ди
Дар тароват ҳеҷ боғе беҳ зи боғи гиря нест
Дар тароват ҳеҷ боғе беҳ зи боғи гиря нест, Партави хуршед равшан чун чароғи гиря нест. Майкашон ашки надомат з-он ки ҳангоми шароб Нашъаи осудагӣ ҷуз дар аёғи
Оташе кӯ, ки ба дил сӯзи дигар тоза кунам?
Оташе кӯ, ки ба дил сӯзи дигар тоза кунам? Ин кӯҳан доғи ҷунунро ба ҷигар тоза кунам. Ман, ки савдозадаи ишқу ҷунунам, чӣ аҷаб: Бар сари доғ агар доғи дигар тоз
То ба ғам ҳамдам шудам, аз меҳнату ғам фориғам
То ба ғам ҳамдам шудам, аз меҳнату ғам фориғам, Бо мусибат то гирифтам хӯ, зи мотам фориғам. Пеши сабри мо гирифторию озодӣ якест, Ҳамчу Маҷнун аз баду неки ду
Манам, к-аз захми ғам хӯрдан хурӯшидан намедонам,
Манам, к-аз захми ғам хӯрдан хурӯшидан намедонам, Ба ҷуз хунобаи дил, ҷом нӯшидан намедонам. Ман он парвонаи ишқам, ки гар сӯзад маро шамъам Зи истелои ишқи ӯ х
Баски ниҳодам ба дил доғи таманнои ту
Баски ниҳодам ба дил доғи таманнои ту, Шуъла зад аз синаам оташи савдои ту! Гашт чаман ғарқи хун, баски зи теғи нигоҳ, Хуни асирон бирехт наргиси шаҳлои ту.
Зад шуъла оташе ба дил, эй дида, об ку?
Зад шуъла оташе ба дил, эй дида, об ку? Эй дида, сели ашки туро изтироб ку? Гар нест аҳди кайфи ҷавонӣ чу кимиё, Он нашъаҳои масти аҳди шубоб ку?
Навмед зи дидори ту то чанд тавон буд?
Навмед зи дидори ту то чанд тавон буд? То чанд ба уммеди ту хурсанд тавон буд? Лабташнаву дилхаставу саргаштаву ҳайрон Бо дарду ғами ҳаҷри ту то чанд тавон буд?
Боз мавҷи сели ашкам дам зи тӯфон мезанад
Боз мавҷи сели ашкам дам зи тӯфон мезанад, Чашмасори дидаам паҳлуи Уммон мезанад. Ин сари шӯрида савдои ҷунуне мебарад, В-ин дили девонаам дам аз биёбон мезанад
Гарми ғазаб чӣ мекунӣ наргиси масти нозро
Гарми ғазаб чӣ мекунӣ наргиси масти нозро? Нозу карашма бас бувад дилшудаи ниёзро. Риштаи дил гиреҳ-гиреҳ шуд ба даруни синаам, Баски ба дил гиреҳ задам оҳи ҷиг
Ҳанӯзам з-оби дида Даҷлае ҳаст
Ҳанӯзам з-оби дида Даҷлае ҳаст, Ниҳон дар дуди оҳам шуълае ҳаст. Сари ҳар хор маҷнуни ғизол аст Ба водӣ то зи оҳу галлае ҳаст.
Ситам аз ҳад гузашт, оҳи саҳар афрохтан дорад
Ситам аз ҳад гузашт, оҳи саҳар афрохтан дорад, Ба заҳр олуда тири нолае андохтан дорад. Ситамгорон намедонам, киро ғорат кунанд имшаб? Сипоҳи нолаву оҳам ҳавои
Навмед набояд шудан аз гардиши айём
Навмед набояд шудан аз гардиши айём, Ҳар шом, ки ояд, зи пайи он саҳаре ҳаст.