Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон, Роҳи донишро ба ҳар гуна забон.
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод, Тахти Сомон дошт, дод.
Таджикистан — мой родной край
Таджикистан — мой родной край, Цветёшь ты, словно дивный рай. Живётся вольно, преград нет, В сердцах свобода, как рассвет.
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо
Зан агар оташ намешуд, хом мемондем мо, Норасида бодаи дар ҷом мемондем мо. Зан агар моро намебахшид умри ҷовидон, Бетахаллус, бенасаб, беном мемондем мо.
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд
Ҳар касеро баҳри коре сохтанд, Майли онро дар дилаш андохтанд. Пайи илм ҳамчу шамь бояд гудохт, Ки бе илм Худо натавон шинохт.
Шикоят аз пирӣ
Маро бисуду фурӯ рехт ҳарчи дандон буд, Набуд дандон, ло, бал чароғи тобон буд. Сапеди симрада буду дурру марҷон буд, Ситораи саҳарӣ буду қатраи борон буд!
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд
Ҳар бод, ки аз суйи Бухоро ба ман ояд, Бо буйи гулу мушку насими суман ояд. Бар ҳар зану ҳар мард куҷо барвазад он бод?! Гӯйӣ, магар он бод ҳаме аз Хутан ояд.
Муаллим
Шеъре ба номи некат, омӯзгор, дорам, Дар анҷуман ба дастат чун туҳфае супорам, Баҳри сипоси хотир дастат ҳамефишорам, Миннатпазирам аз ту доим ба рӯзгорам.
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест
Тифл мондам аз ту модар, рӯйи ту дар ёд нест, Қомати ту чашми ту абрӯйи ту дар ёд нест. Дар суроғат мезанам худро ба ҳар як кӯю дар, Чун, ки то имрӯз модар кӯйи
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун
Офтобо, бори дигар хонаро пурнур кун, Дӯстонро шод гардон, душманонро кӯр кун! Аз паси кӯҳе барову сангҳоро лаъл соз, Бори дигар ғӯраҳоро пухтаву ангур кун!
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ, Чӣ миёни нақши девору миёни одамият!
Ватан сар мешавад аз гоҳвора
Ватан сар мешавад аз гоҳвора, Зи шири поку аз пистони модар. Ватан сар мешавад аз он тавора, Ки онро сохта дастони модар.
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад, Ба чашми аҳли олам хор гардад.
Забон гумкарда
Ҳар ки дорад дар ҷаҳон гумкардае, Дар замину дар замон гумкардае. Ин нишон гумкардаеву дигаре, Хештанро бенишон гумкардае.
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ
Мо ҳеҷ, замона хеҷ, дунё ҳама ҳеҷ. Эй ҳеҷ, зи баҳри хеҷ бар ҳеҷ мапеч. Донӣ, ки зи одамӣ чӣ мемонаду бас? Меҳр асту муҳаббат асту боқӣ ҳама ҳеҷ!
Ҷони ширин (қисми 1)
Ҷони ширин, ин қадар ҷангам макун, Ин қадар беҳуда дилтангам макун. Гашта-гашта дар сафар боз омадам,
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст
Эй ашк оҳиста бирез, ки ғам зиёд аст, Эй шамъ оҳиста бисӯз, ки шаб дароз аст. Имрӯз касе маҳрами асрори касе нест, Мо таҷриба кардем касе ёри касе нест.
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ, Зери поям парниён ояд ҳаме.
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед
Эй қавми ба Ҳаҷ рафта, куҷоед, куҷоед? Маъшуқ ҳамин ҷост, биёед, биёед. Маъшуқи ту ҳамсояву девор ба девор, Дар бодия саргашта шумо дар чӣ ҳавоед.
Хандаи лола
Бихандад лола бар саҳро, Ба сони чеҳраи Лайло. Бигиряд абр бар гардун, Ба сони дидаи Маҷнун.
Ҳаққи устод аз падар беш аст
Ҳаққи устод аз падар беш аст В-аз падар устод дар пеш аст. Гар падар аз ҳаёт баҳра диҳад, Устод аз наҷот баҳра диҳад.
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз, То тоҷи сари наберагони Одам бошӣ.
Худо гар парда бардорад
Худо гар парда бардорад зи рӯи кори одамҳо, Чӣ шодиҳо хӯрад барҳам, чӣ бозиҳо шавад расво. Яке хандад зи ободӣ, яке гиряд зи барбодӣ, Яке аз ҷон кунад шодӣ, яке
Шони муаллим
Баланд аст аз фалак шони муаллим, Бувад ҷонбахши мо ҷони муаллим. Набошад неъмате дар ҳар ду олам Ҳалол аз пораи нони муаллим.
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам, Пойи худро раҳ ба раҳ то сарҳадат
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
611. АНДАРЗ КАРДАНИ ДОРО БО ИСКАНДАР ВА МУРДАН
Ба наздики Искандар омад вазир, Ки «Эй шоҳи пирӯзу донишпазир, Бикуштем мо душманат ногаҳон, Сар омад бар ӯ тоҷу тахти меҳон».
610. КУШТА ШУДАНИ ДОРО БА (ДАСТИ) ДАСТУРОНИ ХУД
Чу он посухи нома Доро бихонд, Зи кори ҷаҳон дар шигифтӣ бимонд, Саранҷом гуфт: «Ин зи куштан батар, Ки ман пеши румӣ бубандам камар.
609. НОМАИ ДОРО БА ИСКАНДАР ДАР БОРАИ ОШТӢ
Дабири ҷаҳондидаро хонд шоҳ, Биёвард қиртосу мушки сиёҳ. Яке нома бинвишт бо доғу дард, Ду дида пур аз хуну рух лоҷвард.
608. РАЗМИ СеВУМИ ИСКАНДАР БО ДОРО ВА ГУРЕХТАНИ ДОРО БА КИРМОН
Сикандар чу аз кораш огоҳ шуд, Ки Доро ба тахт афсари моҳ шуд, Сипаҳ баргирифт аз Ироқу биронд, Ба рӯи ҳама номи Яздон бихонд.
607. РАЗМИ ДУВУМИ ДОРО БО ИСКАНДАР
Чу Доро зи пеши Сикандар бирафт, Ба ҳар сӯ саворон фиристод тафт. Аз Эрону Тӯрон меҳонро бихонд, Дирам доду рӯзидеҳонро бихонд.
606. РАЗМИ ДОРО БО ИСКАНДАР ВА ШИКАСТ ЁФТАНИ ДОРО
Чу хуршед барзад сар аз пушти зоғ, Замин шуд ба кирдори равшан чароғ. Ҷаҳондор Доро сипаҳ баргирифт, Ҷаҳон чодари қир бар сар гирифт.
605. ОМАДАНИ СИКАНДАР БА РАСУЛИИ ХЕШ НАЗДИ ДОРО
Сикандар чу бишнид, к-омад сипоҳ, Пазира шуданро бипаймуд роҳ. Миёни ду лашкар ду фарсанг монд, Сикандар гаронмоягонро бихонд.
604. МУРДАНИ ФАЙЛАҚУС ВА БАР ТАХТ НИШАСТАНИ СИКАНДАР
Бимурд андар он чанд гаҳ Файлақус, Ба Рум-андарун буд якчанд бус. Сикандар ба тахти ниё барнишаст, Беҳӣ ҷусту дасти бадиро бубаст.
603. ПОДШОҲИИ ДОРО ПИСАРИ ДОРОБ
Чаҳордаҳ сол буд Чу Доро зи дил сӯги Дороб дошт, Ба хуршед тоҷи каӣ барфарошт. Яке мард буд тезу барнову тунд,
602. БОЗ ФИРИСТОДАНИ ДОРОБ ДУХТАРИ ФАЙЛАҚУСРО БА РУМ ВА ЗОДАНИ ИСКАНДАР АЗ Ӯ
Шабе хуфта буд моҳ бо шаҳрёр, Пур аз гавҳару бӯю рангу нигор. Ҳамоно, ки барзад яке тез дам, Шаҳаншоҳ аз он дам задан шуд дижам.
601. РАЗМ КАРДАНИ ДОРОБ БО ФАЙЛАҚУС ВА БА ЗАНӢ ГИРИФТАН ДУХТАРАШРО
Шуд аз дашти Найзаварон то ба Рум, Ҳаме разм ҷуст андар обод бум. Ба Рум-андарун шоҳ буд Файлақус, Яке буд бо ройи ӯ шоҳи рус.
600. ШИКАСТАНИ ДОРОБ ЛАШКАРИ ШУАЙБРО
Чунон буд, ки аз тозиён сад ҳазор, Набарда саворони найзагузор. Бирафтанду солори эшон Шуайб, Яке номдор аз нажоди Қутайб.
599. СОХТАНИ ДОРОБ ШАҲРИ ДОРОБГИРДРО
Кунун офарин аз ҷаҳонофарин Бихонем бар шаҳрёри замин. Абулқосим он шоҳи хуршедчеҳр, Ки гетӣ биёрост бар доду меҳр.
598. БАР ТАХТ НИШОНДАНИ ҲУМОЙ ДОРОБРО
Зи даргоҳ парда фурӯ ҳишт шоҳ, Ба як ҳафта касро надоданд роҳ. Ҷаҳондор заррин яке тахт кард, Ду курсӣ зи пирӯзаву лоҷвард.
597. ШИНОХТАНИ ҲУМОЙ ПИСАРРО
В-аз он ҷойгаҳ бозгаштанд шод, Писандида Дороб бо Рашнавод. Ба манзил бад-он тоқи вайрон расид, Ки Доробро андар ӯ хуфта дид.
596. РАЗМИ ДОРОБ БО ЛАШКАРИ РУМ
Бигуфт ину з-он ҷойгаҳ баргирифт, Аз он марз то Рум лашкар гирифт. Сипаҳбад талоя ба Дороб дод, Талоя синонро ба заҳр об дод,
595. ОГОҲ ШУДАНИ РАШНАВОД АЗ КОРИ ДОРОБ
Чунон буд, ки рӯзе яке тезбод, Баромад, ғамӣ гашт аз ӯ Рашнавод. Яке раъду борони бобарқу ҷӯш, Замин пур зи об, осмон пурхурӯш.
594. ПУРСИДАНИ ДОРОБ НАЖОДИ ХУДРО АЗ ЗАНИ ГОЗУР ВА ҶАНГ ОВАРДАН БА РУМИЁН
Ба гозур чунин гуфт рӯзе, ки «Ман Ҳаме ин ниҳон дорам аз анҷуман. Наҷунбад ҳаме бар ту-бар меҳри ман, Намонад ба чеҳри ту-бар чеҳри ман.
593. ПАРВАРДАНИ ГОЗУР ДОРОБРО
Чу бегоҳ гозур биёмад зи рӯд, Бад-ӯ гуфт ҷуфташ, ки «Ҳаст ин дуруд, Ки боз омадӣ ҷомаҳо нимнам, Бад-ин коркард аз кӣ ёбӣ дирам?»
592. ГУЗОШТАНИ ҲУМОЙ ПИСАРИ ХУД ДОРОБРО БА ДАРЁИ ФУРОТ ДАР САНДУҚ
Ба беморӣ - андар бимурд Ардашер, Ҳаме буд бекор тоҷу сарир. Ҳумой омаду тоҷ бар сар ниҳод, Яке рою оини дигар ниҳод.
591. БА ЗАНӢ ГИРИФТАНИ БАҲМАН ҲУМОЙ ДУХТАРИ ХЕШРО ВА ВАЛИАҲД КАРДАНАШ
Писар буд ӯро яке шергир, Ки Сосон-ш хондӣ варо Ардашер. Яке духтараш буд номаш Ҳумой, Ҳунарманду бодонишу покрой.
590. РАҲО КАРДАНИ БАҲМАН ЗОЛРО ВА БОЗГАШТАН БА АЙВОН
Гиромӣ Башутан, ки дастур буд, Зи куштан дилаш сахт ранҷур буд. Ба пеши ҷаҳондор бар пой хост, Бад-ӯ гуфт, к-«Эй хусрави додрост,
589. РАЗМИ ФАРОМАРЗ БО БАҲМАН ВА КУШТА ШУДАНИ ФАРОМАРЗ
Ғамӣ шуд Фаромарз дар марзи Буст, Зи баҳри ниё дасти кинро бишуст. Сипаҳ карду сар сӯи Баҳман ниҳод. Зи разми Таҳамтан басе кард ёд.
588. ДАР БАНД АНДОХТАНИ БАҲМАН ЗОЛРО
Чу омад ба наздикии Ҳирманд, Фиристодае баргузид арҷманд. Фиристод наздики Дастони Сом Бидодаш зи ҳар гуна чанде паём.
587. КИН ХОСТАНИ БАҲМАН АЗ БАҲРИ ХУНИ ИСФАНДЁР
Чу Баҳман ба тахти ниё барнишаст, Камар бар миён басту букшод даст. Сипаҳро дирам доду динор дод, Ҳамон кишвару марз бисёр дод.