Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд
Ба ту аз кафтари белонаву бедона дуруд, Ба ту аз даҳшати танҳоии ҷонона дуруд, Ба ту аз бӯйи хуши рақси гули ёс паём,
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак
Арғушти накҳати гул дар бӯстон муборак, Рақси фари парасту дар осмон муборак. Рав, дарду ғам, ки шодем хони фараҳ гушодем,
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо
Гӯед ба Наврӯз, ки нав нест ғами мо, Аз ҳасрати хунинкафанон чашми нами мо. Аз ваҳшати оқипадарон пушти хами мо,
Сайру гашти лолазорон ёд бод
Сайру гашти лолазорон ёд бод, Афту хези майгусорон ёд бод, Ишрати фасли баҳорон ёд бод,
Барои Муъмин Қаноат
Шеъри нав бархост ҳамчун одами нав, Ҳамчу тифли инқилоб Бо саволу бо ҷавобу бо хитоб.
Барои Лоиқ
Ҷон будиву рафтӣ, зиндаям, ҳайронам, Дар васлу видои ҷону тан сарсонам. Бо ашк марез пок дар домани хок,
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам,
Дар ғариби гашта, гашта ранги зард овардаам, Ранги зардамро ба пеши аҳли дард овардаам. Ранги зардамро бубину аз хазонам ёд кун,
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ
Чун гирифтори ҳавои ёр гаштам ноилоҷ, Аз фироқаш хаставу бемор гаштам ноилоҷ. Ҳамчу кокул рӯзу шаб афтодам аз дунболи ӯ,
Мухаммаси Садриддин Айнӣ бар ғазали Соиби Табрезӣ
Рафтам ба ҷустуҷӯяш дар кӯчаҳо давида, Ҳам ҷома чок карда, ҳам пераҳан дарида. Дар кӯйи ӯ фитодам дар хоку хун тапида,
Самарқанду Бухоро
Ҳаббазо, шаҳри Самарқанди биҳиштитимсол, Ҷуз биҳишташ ба тароват натавон ёфт мисол. Зарнисор аст заминаш чу кафи аҳли карам,
Айнӣ
Ҷаҳоне бар ғубори айнаки Айнӣ намеарзад, Ба гарди хоки поки яктаки Айнӣ намеарзад. Сари кори сухан нохуфтани шабзиндадороне
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред
Дӯстон, арзи умедам бар нигори ман баред, Раҳмате бар хотири уммедвори ман баред. Ё ба ман аз хоки пояш сурмаворе оваред,
Хезед, рафиқон, майи гулранг биёред
Хезед, рафиқон, майи гулранг биёред, Танбӯру наю доираю занг биёред! Сорангу рубоб аст ба ҳам шӯриши маҷлис,
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд
Умри Айнӣ аз барои халқ сарфи хома шуд, Халқи моро дафтари Айнӣ
Айнӣ
Бар вафоят дил супурдам, халқи ман, Борҳо баҳри ту мурдам, халқи ман. Ганҷи умри бебаҳоро бохтам,
Ҷаҳон то ҷаҳон аст, гарданда аст
Ҷаҳон то ҷаҳон аст, гарданда аст, Бимирад агар шоҳ, агар банда аст. Ба дунё намонда касе ҷовидон,
Тоҷикистон
Обрӯям, эътиборам, Зиндагиям, рӯзгорам, Ҳар чӣ ҳастам — бо ту ҳастам,
Савганд
Ватан, эй модари аз тоқати таҳқир хаста, Ватан, эй шаҳчинори аз шамоли ҷаҳл бишкаста, Зи баъди сад ҳазорон сол,
Холаи зардӯз
Холаи зардӯз, Ба ман тоқӣ дӯз, Ё тоқиям дӯз,
Очам хамир мекунад
Очам хамир мекунад, Нони фатир мекунад, Нони башир мекунад,
Шаддаи марҷон
Шаддаи марҷона бин, Марҷони рахшона бин, Таг-таги айвона бин,
Момо
Момо, говро дӯшидӣ? Ширашро нанӯшидӣ? Момо, ҷурғот нахобон,
Модари ғамгусори ман
Модари ғамгусори ман, Шодии рӯзгори ман, Қуввати ман, мадори ман,
Аз кӯчаҳои шаҳрам
Аз кӯчаҳои шаҳрам Ҳар гаҳ фитад гузорам, Дар ҳар қадам барояш
Арӯс аз Бухоро
Аз боғи Бухоро гули нав овардем, Як дона гули ранги алав овардем. Дар кӯчаи ошиқони ин шаҳри куҳан