Шеърҳо
Пурхонандатарин шоирони муосир
Пурхонандатарин шеърҳо
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ
Хоҳӣ, ки ҳамеша шоду хуррам бошӣ, Ҳар ҷо ки равӣ, азизу маҳрам бошӣ, Покиза шаву рост бизӣ, илм омӯз,
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем
Эй дӯст, биё, то ғами фардо нахӯрем, В-ин якдама умрро ғанимат шумарем. Фардо, ки аз ин дайри куҳан даргузарем,
Биёед эй рафиқон дарс хонем
Биёед эй рафиқон дарс хонем, Ба бекорию нодони намонем. Ба олам ҳар касе бекор гардад,
Аз худ биравед
Аз худ биравед, то ба олам бирасед, Аз худ гузаред, то ба одам бирасед. Ҳар хандаи баъди гиря кони садаф аст,
Одамият
Тани одамӣ шариф аст ба ҷони одамият, На ҳамин либоси зебост нишони одамият! Агар одамӣ ба чашм асту даҳону гӯшу бинӣ,
Бишнав аз най
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудоиҳо шикоят мекунад. К-аз найистон то маро бибридаанд,
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад
Ин қофилаи умр аҷаб мегузарад, Дарёб даме, ки бо тараб мегузарад. Соқӣ, ғами фардои қиёмат чӣ хӯрӣ?
Ишқ омад
Ишқ омад, ишқ омад, дилу ҷонро барафтод, Аз ҳастии мо нақши ду олам барафтод. Ҳар ҷо ки муҳаббат ба дили инсон расид,
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст»!
Гӯянд касон: «Биҳишт бо ҳур хуш аст», Ман мегӯям, ки «Оби ангур хуш аст!» Ин нақд бигиру даст аз он нася бидор,
Ватан дар дил
Ватан дар дили ман чу нури субҳ дамад, Ҳар қатраи хунам ба ишқаш метапад. Бе номи ту, эй мулки азизам, ҳаргиз
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест!
Зиндагӣ охир сар ояд, бандагӣ даркор нест! Бандагӣ гар шарт бошад, зиндагӣ даркор нест! Гар фишори душманон обат кунанд, мискин машав,
Каломи тоҷик
Каломи тоҷик аз дилҳо садо кард, Зи ҳар баргаш ҳазорон маънӣ овард. Биё, эй ҳамватан, қадраш бидонем,
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад
Машварат идроку ҳушёрӣ диҳад, Ақлҳоро ақлҳо ёрӣ диҳад.
Гули Сурх
Ҳамчу гули сурх бирав даст - даст, Ҳамчу майӣ, халқ зи ту маст, маст! Бозуи ту қавси Худо ёфт, ёфт,
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон
Гар бар фалакам даст будӣ чун Яздон, Бардоштаме ман ин фалакро зи миён. Аз нав фалаке чунон дигар сохтаме,
Нонреза
Аз замин нонрезаҳоро чида мемолам ба чашм, Нони гарми меҳнатиро дида мемолам ба чашм. Чунки ман ҳам дар замони худ даравгар будаам,
Одамиро одамият лозим аст
Одамиро одамият лозим аст, Удро гар бӯй набошад, ҳезум аст.
Гуфтор дар офариниши олам
Зи оғоз бояд, ки донӣ дуруст, Сари мояи гавҳарон аз нахуст. Ки Яздон зи ночиз чиз офарид
Создатель мой
Начну я с благодарности, с Твоего имени Продолжу долгой тишиной, одна, в уютной комнате Продолжу помнив Твою милость, Твои дары и мудрости
Бӯи ҷӯи Мӯлиён
Бӯи Ҷӯи Мӯлиён ояд ҳаме, Ёди ёри меҳрубон ояд ҳаме. Реги Омуву дурушти роҳи ӯ,
Ба номи Худованди ҷону хирад
Ба номи Худованди ҷону хирад, К-аз ин бартар андеша барнагзарад. Худованди ному Худованди ҷой,
Хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ
Аз ин ҷаҳони бебақо, хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Аз байни хешу ақрабо , хоҳӣ нахоҳӣ меравӣ. Суде надорад симу зар, аз роҳи Шайтон кун ҳазар,
Найнома
Бишнав аз най чун ҳикоят мекунад, Аз ҷудойиҳо шикоят мекунад, К-аз найистон то маро бубридаанд,
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ
Бо дода қаноат куну бо дод бизӣ, Дар банди такаллуф машав, озод бизӣ! Дар беҳ зи худӣ назар макун, ғусса махӯр,
Дониш андар дил чароғи равшан аст
То ҷаҳон буд аз сари одам фароз, Кас набуд аз роҳи дониш бениёз. Мардумони бихрад андар ҳар замон,
Ҳамаи шеърҳо
Мураттабкунӣ: навтарин аввал
Лаклаки барфӣ
Аё, эй лаклаки барфӣ, Паёми навбаҳори ман, Ду чашми интизори ман,
Бодбарак
Бодбарак мепарад, Ҳуши маро мебарад, Ҳуши маро мебарад,
Лоиқ намеояд дигар.
Дар ин замин монанди ман Ошиқ намеояд дигар, Биншин ба рӯи чашми ман,
Хати сурх
Аз Ватан дур гарчи бисёр аст Зиндаю мурдаи ба ному нишон, Лек осон набуду осон нест
Пас аз мо
Пас аз мо одаме мехезад аз олам, Ки дасташро ба рӯи шонаи хуршед хоҳад бурд, Ба мо – аҷдоди беҳад содааш ҳам фахр хоҳад кард
Дар оғӯши куҳистон
Кӯҳ гуфтам ман, Бадахшон кӯҳ гуфт, Қуллаҳои осмонбӯси Зарафшон кӯҳ гуфт…
Дарвозаи Бухоро
Як замон шаҳри Бухоро дошт девори баланд, Гуфтӣ, устунмуҳраи пушти Бухоро буд, Балки устунмуҳраи миллат, -
Тоҷикистон
Тоҷикистон, Тоҷикистон, Ҳар куҷое рафтам аз оғӯши ту, Доманамро ман такидам раҳ ба раҳ дар ҳар қадам,
Рӯзи маргам ҳоҷате бар гиряи бисёр нест
Рӯзи маргам ҳоҷате бар гиряи бисёр нест, Баъди дафнам доду вою нолаҳо даркор нест. Гар надоштам қиммате дар зиндагиям пеши ту,
Исмоили Сомонӣ девори Бухоро буд
Аз хуни Сиёвушем, ҳамхуни Сиёвушем, Аз ҷомасафедонем, ҳар ҷома намепӯшем. Ҳамсоли «Авасто»-ем, ҳамоташи Зардуштем,
Мефишорам сахт дасту панҷаҳои маҳкаматро
Мефишорам сахт дасту панҷаҳои маҳкаматро Ҳамчу дасту панҷаи фарзанди деҳқон, Ҳамчу дасту панҷаи шахшӯли деҳқонбачаи қишлоқ
Бухоро
Нигоҳи гарми ман аз фарқи кӯҳистон Ба сӯят чун Зарафшон рӯзу шаб ҷорист. Бухоро, бо ғаму афсӯс мебинам,
Шоиру шеъре агар ҳаст
Ман намедонам, ки дар савдои шеър Шири аз шоирӣ ношод кист, Лек рӯзе бе ғазал, бе шеъри тар монад агар лабҳои ман,
Забони модарӣ
Ҳарчи ӯ аз моли дунё дошт, дод, Хиттаи Балху Бухоро дошт, дод, Суннати волою девон дошт, дод,
Писарам
Писари кӯчаки хушрӯяки ман, Шуху чанҷоливу дилҷӯяки ман, Аввалин бор ҳамемонад по
Барф
Оча, ин барфро бин, Гулҳои сафед барин! Боғи мо шуд саросар
Аспак
Чархи фалак равон шуд, Чархи фалак давон шуд Рахшон шуд, чароғон шуд,
Хирсак
Хирсакамро ғалтонданд, Якпоя карда монданд. Лекин намепартоям,
Фил
Вақти хоб шуд, гўсола Ҷо шуд назди бузғола. Хирсбача ҳам хоба зад,
Худам дидам
Ман худам дидам! Дида, хандидам: Рўӣи осмон
Шаҳтут
Шаҳтути мо шоҳи тут, Медурахшад чу ёқут. Мисли донаи анор,
Дӯлона
Сари кўҳу лаби ҷар Қадди роҳу пушти дар Дўлона марҷон шудаст,
Очаҷон як қисса гӯ
Очаҷон, як қисса гў, Як қиссаяки хушрў. Як қиссаи наву соз,
Бибиҷонам
Бибиҷонам меояд, Дилу ҷонам меояд. Аз раҳи дур меояд,
Одами бе дарду ғам дар зиндагӣ кам будааст
Одами бе дарду ғам дар зиндагӣ кам будааст, Лек ҳар дарду ғамеро боз марҳам будааст. Беҳтарин дорую дармоне,ки ман дарёфтам,